Ik maak hierbij gebruik van het werk van Ab Straatman (1), ‘James’ (2) en Gabriela en Reint Gaastra-Levin (3).

DE ZES ‘HEART VIRTUES’ VAN ‘JAMES’
De eerste hartskwaliteiten die ik tegenkwam verschenen in een e-book van een man die graag anoniem wil blijven, en gebruik maakt van de naam James (2). In dat werk – dat overigens gratis te downloaden is – komen zes hartskwaliteiten aan bod. Hieronder staan ze in een schemaatje genoemd:

Misschien zou je liefde verwachten als een hartskwaliteit, maar daarvan is geen sprake in dit ‘hartsraam’. Wel wordt het belang aangestipt van het vermogen om te kunnen vergeven, bescheiden te kunnen zijn, waardering of appreciatie kunnen uiten.

Het vermogen om compassie te kunnen voelen met iemand anders is een waardevolle hartskwaliteit, evenals het werkelijk kunnen begrijpen van iemand.

Ook betekent het ‘leven vanuit je hart’, zoals het boek van James heet, dat je ook moedig durft te zijn. Ook dat is een hartskwaliteit.

Hij besteedt een geheel boekwerk aan het verder uitwerken van deze kwaliteiten waardoor deze zeer summiere opsomming natuurlijk erg beperkt is. Desalniettemin kun je toch al een indruk krijgen van waarover gesproken kan worden als je het hebt over hartskwaliteiten. Vooral in moeilijke situaties zou je eens kunnen proberen enkele van deze kwaliteiten in te zetten. Soms zou je het in een gesprek kunnen doen, of tijdens een mailtje. Hoe meer je deze hartskwaliteiten inzet, des te meer zou het algemeen welzijn van jezelf (en daarmee van anderen) toenemen.

DE ACHTTIEN HARTSKWALITEITEN VAN AB STRAATMAN
In zijn boek ‘Het pad van creatie: bewust je eigen toekomst scheppen vanuit het hart’ worden geen zes, maar maar liefst 18 hartskwaliteiten onderscheiden. Ook hier worden allerlei voorbeelden genoemd ter verduidelijking, die ik hier ook achterwege laat. Deze huidige pagina is bedoeld als een korte introductie, voor meer verdieping raad ik de boeken aan.

Straatman maakt een onderscheid tussen 13 hartskwaliteiten die betrokken zijn bij het proces van bewuste creatie , en 5 anderen die dat niet zijn.

Van die 18 noemt Straatman, evenals James, de hartskwaliteiten Compassie, Vergeving en Moed. Maar daar lijkt het bij te blijven. Hij onderscheidt namelijk 15 andere hartskwaliteiten, zoals daar zijn: Liefde, Zelfliefde, Geloof, Stilte, Intuïtie, Vreugde, Creativiteit, Vertrouwen, Toewijding, Verwondering,  Dankbaarheid, Geheugen, Gulheid, Levensplan, Eenheid, Overgave en Synchroniciteit (4).

Je zou eens kunnen proberen wat stil te staan bij deze woorden om te zien wat het zo bij je oproept, en in hoeverre je je zelf makkelijk kunt verbinden met deze hartskwaliteiten. Welke spreekt je het meeste aan? Welke het minst?

DE DERTIEN HARTSKWALITEITEN VAN GABRIELA
In 2011 is het boek verschenen dat uitgebreid ingaat op dertien hartskwaliteiten. Een waardevol concept in dit boek is dat het wel eens zo zou horen te zijn dat ieder mens in zijn leven zijn hart dient te sluiten (op één of meerdere van de dertien mogelijke manieren) om vervolgens gedurende het leven het weer te leren openen. Deze zogenaamde ‘hartcyclus’ zou centraal staan in het leven van een persoon.

Deze gedachte kan wel zingeven aan het verschijnsel dat iedereen wel ergens zijn hart op een bepaalde manier heeft leren sluiten, maar dat dat wellicht een natuurlijk iets zou kunnen zijn. Het kan het proces stimuleren om met meer bewustzijn en begrip uiteindelijk die bepaalde hartskwaliteit weer te kunnen voelen of kunnen gebruiken.

Met zowel James als Straatman heeft Gabriela gemeen dat ze Vergeving en Compassie noemt als hartskwaliteiten. Daarnaast beschrijft ze ook enkele hartskwaliteiten die alleen door Straatman worden genoemd, namelijk: Eenheid, Verwondering, Overgave en Vertrouwen.

Buiten de door James en Straatman genoemde hartskwaliteiten zijn er nog 7 anderen die zij onderscheidt, en dat zijn de wellicht wat minder tastbare zoals: ‘Kracht van het Zijn’, ‘Liefdevolle Intentie’, ‘Onvoorwaardelijke Liefde’, ‘Vanuit Eenheid Communiceren’, ‘Bewust scheppen vanuit het Zijn (baren)’, ‘Bewust Scheppen vanuit het Doen (bouwen) en uiteindelijk ‘Je Aardse Goddelijkheid Omarmen’.

Ook hier geldt natuurlijk weer dat sommige hartskwaliteiten meer vragen oproepen dan antwoorden geven. Ook hier zou ik weer willen zeggen dat je voor meer verdieping het boek kunt lezen, en vooral dat oppakken waar je wellicht wel wat mee hebt.

AFRONDING

Wat ik in dit stadium vooral waardevol vind aan deze ‘hartskwaliteiten’ is dat het als het ware een soort van ‘krachtswoorden’ zijn die een helende werking kunnen hebben in allerlei situaties waarin het bewustzijn even op een lager niveau verkeert, zoals tijdens stress, verdriet, boosheid etc. Het zijn daarnaast ook mooie termen om te gebruiken als thema tijdens een meditatie.

Vanuit een noëtisch perspectief zou het wel eens zo kunnen werken dat je pas meer helderheid en inzicht kunt verwerven in de verschillende bewustzijnslagen die er zijn, als je vaardig bent in het gebruiken van de verschillende hartskwaliteiten. Vooralsnog bestempel ik het hartsbewustzijn als de beste kanditaat voor het verkennen van nieuwe bewustzijnsgebieden.

VOETNOTEN

(1) Ab Straaman – Het pad van creatie (2008)
(2) ‘James’ – Living from the Heart (2007) – gratis pdf
(3) Gabriela (zonder trema op de e) en Reint Gaastra-Levin – Het ontwaken van je dertien hartskwaliteiten (2011)
(4) Deze hartskwaliteiten van Ab Straatman worden genoemd in hoofdstuk 2 van zijn boek (zie 1)

In hoofdstuk 4 werd ik geraakt door een fascinerend verschijnsel dat ik hier ook nader onder de aandacht wil brengen. In eerdere boeken heeft McTaggart al eens uitgebreid geschreven over het werk van Fritz-Albert Popp (1, zie foto). Popp is de man die aan de wieg heeft gestaan van het onderzoek naar fotonenemissies die door het lichaam zelf worden gemaakt.

Zijn conclusie is dat het niet zozeer het DNA of allerlei biochemische processen zijn die de communicatie verzorgen in het lichaam, maar dat het vooral deze fotonen zijn die razendsnel het gehele lichaam informeren. Deze fotonenemissie zou ook huizen in het DNA zelf.

De toevoeging die McTaggart geeft in haar boek is dat Popp samen met andere wetenschappers ook heeft mogen ontdekken dat deze fotonische communicatie niet alleen plaatsvindt in het lichaam van een organisme, maar dat het ook plaatsvindt tussen organismen (of organismen en hun omgeving)!

Ik citeer een klein stukje omdat ik het zelf niet beter kan verwoorden:

Popp realiseerde zich dat hij het belangrijkste communicatiekanaal in organismen had ontdekt, waarin licht als medium voor ogenblikkelijke én non-lokale algemene signalering fungeert.

Ook constateerde Popp dat deze lichtemissies als een communicatiesysteem tussen twee of meer levende organismen functioneren. Bij experimenten met allerlei organismen, mensen incluis, ontdekte hij dat individuele organismen het licht van andere organismen absorberen en dan golfinterverentiepatronen terugsturen, alsof ze met het andere organisme ‘converseren’.

Zodra de lichtgolven van het ene organisme door het andere zijn geabsorbeerd, begint het licht van het eerste organisme in synchronie informatie uit te wisselen.” (p. 108, de Verbinding, 2)

Voetnoten

(1) Fritz-Albert Popp heeft ook meegewerkt aan de documentaire ‘The Living Matrix’ waar ik naar verwezen heb in een ander artikel: http://noetiek.wordpress.com/2010/08/19/etherische-ochtendgymnastiek/  De foto van Fritz-Albert Popp heb ik gevonden op: http://colorpunctureusa.org/Fritz_Albert_Popp.html

(2) Er wordt in het boek nog verwezen naar het oorspronkelijke werk van Popp. Voor de volledigheid noem ik dat hier ook nog: Popp, F.A., et al., ‘Mechanism of interaction between Electromagnetic Fields and Living Organisms’, Science in China (Series C) 43, nr. 5 (2000), blz 507-518.

In het samenvattingsartikel van het Amerikaanse Heart-Math Institute (3) wordt veel wetenschappelijk onderzoek beschreven dat gedaan is naar de effecten van o.a. hartscoherentie. Ik zou hier hartscoherentie willen omschrijven als een toestand waarbij het hart in een relatief harmonieuze toestand is waardoor het een grote hartritmevariatie heeft (1) en daarbij het parasympathisch zenuwstelsel stimuleert wat ervoor zorgt dat o.a. het immuunsysteem beter werkt en de geest scherper wordt.

HART EN HERSENEN – TIJDENS EEN GESPREK

Buiten de helende werking op je eigen lichaam en geest lijkt het er sterk op dat hartcoherentie zó aantrekkelijk is dat het als het ware ook andere mensen om je heen kan beïnvloeden. In één onderzoek (4) werd gekeken naar de situatie waarin twee mensen met elkaar in gesprek waren. Bij beide gesprekspartners werd gekeken naar hun ECG (hart) en hun EEG (hersenen).

Wat bleek? Als persoon A in een hartcoherentie staat was, dan reageerden de hersenen van persoon B, in die zin dat je op het EEG kon zien dat er patronen van het hart van persoon A werden overgenomen. Dit bleek overigens alleen op te gaan als persoon B ook in zekere mate hartcoherent was.

In andere woorden: als je in gesprek bent met een ander en je bent allebei in een vrij harmonieuze staat van zijn, er de mogelijkheid bestaat dat de harmonie van het hart van de één ook de hersenen van de ander in een meer harmonieuze of coherente stand kan brengen. Als iemand echter helemaal niet harmonieus is, is er geen sprake van enige overdracht. Beide harten moeten schijnbaar voldoende coherent zijn om ook de hersenen van de ander te kunnen harmoniseren.

HART EN HERSENEN – TIJDENS AANRAKING OF NABIJHEID

In een ander onderzoek werd gekeken naar het effect van een hartcoherent persoon op een ander als ze beide elkaars handen aanraken. Het bleek dat de hersenen van de ‘ontvanger’ ook de hartscoherentie registreerden en het  patroon overnamen (zie figuur hiernaast).

Hierbij werd ook ontdekt dat zelfs aanraking niet noodzakelijk was. Ook als de  ‘gever’ een zorgende en liefdevolle houding had werd een effect waargenomen in de hersengolven van de ontvanger.

CONCLUSIE
Is het geen wonderlijke gedachte dat als je in staat bent om je hart in een coherente, liefdevolle staat te brengen (via bijv. het gebruiken van hartparels, meditatie), je een helende werking zou kunnen hebben op de mensen om je heen, waarbij het effect toeneemt naarmate de ander zelf ook coherenter is? In die zin zou je kunnen denken dat het verspreiden van een hartcoherent veld misschien wel eens effectiever zou kunnen zijn dan menig psychiatrisch medicijn. Waarom zijn we eigenlijk allemaal niet meer bezig met het coherenter maken van onze hartsvibratie?!

VOETNOTEN
(1) http://noetiek.wordpress.com/2011/10/16/de-hartritme-variatie-golven-van-het-hart/
(2) http://noetiek.wordpress.com/2011/10/31/hartcoherentie-en-het-gebruik-van-hartparels/
(3) http://www.heartmath.org/research/science-of-the-heart/introduction.html – Op deze site kun je gratis de pdf van deze introductie downloaden. De tekst is overigens ook on-line in zijn geheel te lezen.
(4) http://www.heartmath.org/research/science-of-the-heart/introduction.html – Op deze site kun je gratis de pdf van deze introductie downloaden; in die pdf staat op pp 25-26 de bron terug te lezen in het artikel van McCraty,R., Atkinson, M., & Tiller, W.A. (1999)
(*) Illustratie afkomstig van Health Information Front

HARTCOHERENTIE
In een samenvatting van het wetenschappelijke werk van het Heart-Math Institute (3) speelt het verschijnsel hartcoherentie een belangrijke rol. Je kunt spreken over coherentie op verschillende niveaus. Zo spreekt het Heart Math Institute over coherente gevoelens zoals ‘liefde’ of ‘waardering’ in tegenstelling tot woede, frustratie en angst. Ook wordt er over coherentie gesproken als de zojuist genoemde coherente gevoelens leiden tot coherentie van het hart met andere lichaamssystemen zoals de ademhaling en de hersenen.

HARTPARELS
In het voorgaande artikel (2) sprak ik over het verschijnsel dat naarmate het hart meer hartslagvariatie heeft, het eigenlijk gezonder, meer parasympathisch en daardoor eigenlijk ook coherenter is. Zodra dat zogenaamde parasympathische systeem meer is geactiveerd wordt het immuunsysteem ook sterker met de productie van allerlei helende hormonen als gevolg (4, 6). Onderzoek toont bovendien aan dat je geest ook scherper wordt in een dergelijke coherente toestand.

Het wonderlijke aan het concept van hartcoherentie is wel dat je zelf een actieve rol kunt spelen in het activeren van een dergelijke toestand. Een van de methodes die je kunt inzetten is het gebruik van hartparels. Ik zou een hartparel willen definiëren als een herinnering aan een aangenaam hartsgevoel. Deze hartparel kan worden opgewekt door simpelweg deze herinnering in je systeem op te halen en te reactiveren. Met andere woorden: door terug te denken aan een mooi gevoel van bijvoorbeeld liefde, compassie, waardering of vergeving (5) kan ook het bijbehorende gevoel opnieuw beleefd worden, met alle bijbehorende positieve lichamelijke gevolgen.

HARTPARELS VERZAMELEN EN KOESTEREN
Als je eenmaal weet dat dergelijke hartparels weldadig zijn voor jezelf is het niet meer dan logisch om deze te gaan verzamelen en te koesteren als ware het echte waardevolle parels of diamanten. Er zijn meerdere manieren om de hoeveelheid te gebruiken hartparels uit te breiden. Zo zou je jezelf kunnen leren meer bewust te worden van de hartparels die je in het normale dagelijkse leven ervaart. Ik heb mezelf aangeleerd deze parels van hartsmomenten te noteren in mijn agenda.

Een andere methode is om tijdens een meditatie jezelf af te stemmen op al die momenten in je verleden dat je hartschoonheid hebt ervaren en die te noteren, zodat je ze later beter kunt inzetten. Daarnaast kun je ook bewust jezelf voornemen om zelf hartparels te scheppen door meer vanuit je hartsbewustzijn om te gaan met de mensen om je heen. In een van de komende artikelen zal ik uitgebreider ingaan op de mogelijkheden die het flexibel kunnen oproepen van dergelijke hartparels kunnen hebben in je leven.

VOETNOËTEN
(1) http://noetiek.wordpress.com/2011/04/29/hartscommunicatie-eerste-verkenningen/
(2) http://noetiek.wordpress.com/2011/10/16/de-hartritme-variatie-golven-van-het-hart/
(3) http://www.heartmath.org/research/science-of-the-heart/introduction.html – Op deze site kun je gratis de pdf van deze introductie downloaden. De tekst is overigens ook on-line in zijn geheel te lezen.
(4) In een engelstalig artikeltje speel ik wat met een voorbeeld hiervan, namelijk DHEA – Zie voor meer informatie het betreffende artikeltje op: http://introspectiveinternet.yolasite.com/introspective-internet-articles/from-the-dea-to-the-immune-system-boosting-dhea-and-heart-coherence
(5) In het werk van the EventTemples wordt er gesproken over de zes ‘hart-deugden’ die allen het hart in een coherentere toestand kunnen brengen. Lees hiervoor de gratis pdf getiteld ‘Living from the Heart’ wat je kunt vinden op:  http://eventtemples.com/downloads/pdf/Living_from_the_Heart_%28e%29.pdf
(6) In een bijdrage op de site ‘Boekengedachten’ wordt aandacht besteed aan de stress/hypothalamus-pituitary-andrenalgland-as en hoe dat biologisch werkt. Kijk daarvoor eventueel op: http://boekengedachten.yolasite.com/artikelen/effecten-van-stress-op-ongeboren-kind-tijdens-zwangerschap-en-de-hpa-as

Het hart lijkt een bijzondere plek in het geheel van het menselijk bewustzijn in te nemen. Niet alleen kun je dat ervaringsgewijs constateren door de gevoelens die je vanuit je hartstreek kunt ervaren, maar ook wetenschappelijk ontstaan er steeds meer bewijzen voor de grote rol van het hart. Het hart is allang niet meer die stevige spier die niets meer is dan een pomp die het bloed door onze aderen stuwt.

DE ‘GOLVEN’ VAN HET HART
Laten we beginnen met het beschrijven van de verschillende frequentiegebieden of golven van het hart. Zoals we bij de hersenen een onderscheid kunnen maken tussen verschillende golven (beta, alpha, theta, delta,  (1)), is dat ook mogelijk bij het hart. Ik baseer me bij deze indeling op het werk van het Heart-Math Institute (3) die een 70-pagina-tellende introductie heeft geschreven van hun werk (4).

Zij werken met wat zij ‘Heart Rate Variability‘ noemen, wat een indicatie is voor de veranderingen in de hartritme van hartslag tot hartslag. In de figuur hiernaast kun je hiervan een voorbeeld zien.

Het blijkt dat een gezond hart NIET een regelmatig hartritme, maar juist een onregelmatig hartritme heeft. De metafoor die je hierbij als steun kunt gebruiken is die van een bokser tijdens een bokswedstrijd, waarbij hij steeds onregelmatig aan het bewegen is, om in staat te zijn een eventuele klap goed te kunnen pareren. Een gezond hart is dan ook in staat steeds een soort dansende variatie in het hartrtime te houden.

Als het hart in stress is (en het zogenaamde sympatische deel van het autonome zenuwstelsel actief is) is er weinig hartritme-variatie te bespeuren (als een bokser die als een wilde in hetzelfde tempo aan het rammen is), en zodra de stress weg is, ontstaat er juist weer meer hartritme-variatie (als het parasympathische systeem weer de overhand neemt).

Het sympatische deel kenmerkt zich door een snelle hartslag (met weinig hartritmevariatie) een hoge bloeddruk,  cortisolproductie en een afname in energie voor het immuunsysteem en de spijsvertering. De tegenhanger hiervan, het parasympatische systeem, kenmerkt zich door een rustigere (met veel hartritmevariatie) hartslag,  volop aandacht voor het immuunsysteem (DHEA/S-Iga-productie) en de spijsvertering.

Als je in rust verkeert klopt je hart rustiger, maar tegelijkertijd is er dus wel veel meer hartritme-variatie, waardoor je hart als het ware juist weer actiever is, maar dan op een manier die het hart en het gehele lichaam zelf meer plezier lijkt te geven. Hoe meer hartritme-variatie je kunt activeren, des te gezonder lijkt het zijn voor je algehele welbevinden. Hoe meer ‘dansende variatie’ de bokser heeft tijdens de wedstrijd hoe beter.

Deze benadering – die ik toch enkele keren moest nalezen voordat ik hem helemaal begreep – biedt interessante onderzoeksmogelijkheden. De ‘Hart Ritme Variatie’ kan namelijk worden gemeten en worden weergegeven in diagrammen die het mogelijk maakt om te zien hoe ‘gezond variabel ritmisch’ het hart is. In andere artikelen binnen deze site zal ook meer aandacht worden besteed aan de onderzoeken die via dit concept zijn uitgevoerd.

In een zogenaamde Power Spectrum Diagram (onderste deel illustratie hiernaast) kun je zien hoeveel hartritme-variatie het hart heeft. Hierbij wordt ook een onderscheid gemaakt in verschillende soorten golven.

VLF (Very Low Frequency): van 0,0033 tot 0,04 Hz (vooral sympathisch systeem)
LF (Low Frequency) : rond 0,1 Hz (mix van sympathisch en parasympathisch)
HF (High Frequency): van 0,15 tot 0,4 Hz (vooral parasympatisch systeem)

VOETNOTEN

(1) http://noetiek.wordpress.com/2010/01/17/meer-bewustzijn-met-minder-hersenactiviteit/
(2) http://noetiek.wordpress.com/2010/02/23/frequenties-van-het-energieveld/
(3) Buiten Drones, Casino Kapitalisme, Financiële massavernietigingswapens en Militaire inmengingen biedt de VS gelukkig ook andere zaken aan de wereld aan, zoals het Heart-Math Institute uit Californië.
(4) http://www.heartmath.org/research/science-of-the-heart/introduction.html – Op deze site kun je gratis de pdf van deze introductie downloaden. De tekst is overigens ook on-line in zijn geheel te lezen.

Zij hebben proefpersonen vijf dagen achtereen twee uur per dag een bepaald muziekstukje laten spelen met één hand. Al na 3 dagen was via de TMS-methode (4) zichtbaar te maken dat de hersendelen die verband hielden met de muziekspelende hand zich hadden aangepast, terwijl dat niet het geval was in het deel van de hersenen dat in ‘connectie’ stond met de andere hand.

Op zich is dit al interessant, maar wat vanuit een noëtisch oogpunt vooral interessant is, is dat er ook een groep proefpersonen was gevraagd om de piano in het geheel niet aan te raken, maar alleen in gedachten het muziekstukje te spelen. Het fascinerende van het onderzoek was dat er ook een gelijksoortige aanpassing was in het hersendeel dat gekoppeld is aan de rechterhand! Dus, ook al speel je helemaal niet, en verbeeld je je slechts dat je speelt, toch creëer je haast dezelfde hersenveranderingen alsof je werkelijk speelt.

In deze figuur afkomstig uit het onderzoek van Pascual Leone (2, p.381) kun je mate van hersenverandering zien: hoe groter het zwarte deel hoe groter de verandering. De bovenste rij geeft de effecten weer van degene die daadwerkelijk fysiek met een hand geoefend hebben met het spelen van de piano met één hand, en de onderste rij geeft die effecten weer van degene die alleen in verbeelding gespeeld met die bepaalde hand. Zoals je ziet zijn de effecten nagenoeg hetzelfde.

DISCUSSIE

Dit onderzoek biedt een interessante ingang voor een aantal noëtische vragen: hoe is het mogelijk dat je hersenen zich aanpassen door alleen je hersenen te gebruiken (in het geval van het verbeelden)? In hoeverre is dit werkelijk mogelijk, of dient er wellicht toch ruimte gemaakt te worden voor het idee dat ons bewustzijn méér is dan alleen onze hersenen? Zou het immers niet ons (niet-fysieke) bewustzijn zijn die in staat is om haar invloed te doen laten gelden in onze fysieke hersenen? Zou Descartes misschien niet eens zo gek geweest zijn met zijn beschrijving van de mens bestaande uit een geestelijk en niet-geestelijk deel? (5)

—————————————-

VOETNOTEN (3)

(1) Zie voor meer over Nicholas Carr zijn recente boek: Het Ondiepe, hoe onze hersenen omgaan met Internet (2011) op bol (http://www.bol.com/nl/p/nederlandse-boeken/het-ondiepe/1001004010207647/index.html#product_overview)

(2) Ik heb gebruik gemaakt van een review-artikel dat in 2005 is geschreven door Pascual Leone en terug te vinden is op: http://brain.huji.ac.il/publications/Pascual-Leone_Amedi_et%20al%20Ann%20Rev%20Neurosci%2005.pdf

(3) In het kader van de bestrijding van overmatig hyperlinkgebruik – wat het contemplatieve noëtische zijn niet ten goede komt – gebruik ik niet alleen weer die ouderwetse voetnoten, maar ook moeten mensen als ze echt geïnteresseerd zijn in andere link ook zelf de URL selecteren en plakken in de browser. Dat geeft ook weer een moment vertraging en bovendien een bewuster overgangsmoment van de ene bron van informatie naar de volgende.

(4) TMS staat voor Transcraniale Magnetische Stimulatie. Deze techniek wordt soms ook experimenteel toegepast in de geestelijke gezondheidszorg; op http://psychoseanders.wordpress.com/2009/04/14/tms-bij-schizofrenie/ kun je meer over TMS lezen en tevens over ideeën om het toe te passen bij mensen die stemmen horen.

(5) http://boekengedachten.yolasite.com/artikelen/dubieuze-descartesspot-van-dijksterhuis-in-het-slimme-onbewuste

Soms is het verre van eenvoudig om je bewustzijn te richten op andere zaken dan de externe materiële wereld om ons heen. De verlokkingen en verleidingen zijn legio, waardoor we makkelijk worden als een ‘pannenkoek’ (1), in die zin dat we met vele onderwerpjes en zaken bezig zijn, maar vaak nogal kortdurend en vrij oppervlakkig. We doen van alles, maar vaak weinig diepgaand.

Je kunt je voorstellen dat een dergelijke pannenkoeken-grondhouding niet altijd even inspirerend werkt voor de geest, die af en toe ook wel eens in alle rust, creatief de scheppende diepte in wil.

Om de geest op dit vlak eens te verwennen zou je kunnen proberen het onderstaande experiment uit te voeren.

REALITEITSGEREEDSCHAP KLAARZETTEN

Zoals gebruikelijk met noëtische experimenten is het raadzaam om de elementen van een bepaalde realiteit te accepteren alsof het ook echt een werkelijkheid is. Als je niet bereid bent iets – al is het maar voor even – te overwegen als werkelijkheid, dan schiet je geest op slot omdat je haar als het ware zelfstandig in een gevangenis hebt geplaatst. Als je niet bereid bent te geloven dat je door een muur kunt lopen, dan moet je daar ook niet mee gaan oefenen.

Voor de oefening op deze pagina heb je het volgende noëtische gereedschap nodig: het geloof in de mogelijkheid dat je meer bent dan je fysieke lichaam, en wel op zo’n manier dat je ook een tweede ‘lichaam’ hebt dat een veel fijnstoffelijkere substantie heeft dat ook relatief los van het fysieke lichaam op pad kan. Robert A. Monroe heeft er veel mee geëxperimenteerd en over geschreven (2).

De oefening die ik je hier wil aanbieden is echter niet afkomstig van Monroe, maar van de grootvader van Anastasia (4).

DE OEFENING ZELF – DEEL 1

Het doel van de oefening is het trainen van je geest om uiteindelijk te kunnen reizen naar andere plekken en tijden. Voordat je reist naar de middeleeuwen of ver de toekomst in, zou ik eerst aanraden te proberen in deze tijd en in de buurt te blijven.

Anastasia’s opa vertelt dat sommige mensen wel een jaar of zelfs twee jaar nodig kunnen hebben om de vaardigheid te ontwikkelen. Andere mensen slagen er al in na een maandje oefenen.

De oefening bestaat uit twee onderdelen. Ten eerste ga je op zoek naar een reeks van handelingen die je regelmatig uitvoert. In het boek wordt beschreven het proces van koken van een bepaalde maaltijd met aardappels schillen erbij en zo, maar je kunt ook iets anders kiezen (pasta, rijst). Je zou kunnen kiezen voor de fietsroute naar je werk, of iets anders wat je vaker doet.

Als je eenmaal een dergelijke reeks handelingen hebt uitgekozen pak je er een stopwatch of klokje bij zodra je – in het echt! – bezig bent met die activiteiten. Je doet daarbij zo normaal mogelijk, maar je probeert wel op zoveel mogelijk details te letten. Als je klaar bent met de handelingenreeks dan stop je de klok en kijk je hoelang je bent bezig geweest en je schrijft dat ergens op.

DE OEFENING ZELF – DEEL 2

Op een ander moment zoek je een rustige plek op. Je kunt op je bed gaan liggen, maar je kunt ook zittend je ergens nestelen. Het is daarbij van belang dat je genoeg tijd voor je hebt en dat je hoofd niet uiteenspat van stress en verplichtingen en meer van dergelijke geestvernauwende zaken.

Vervolgens pak je er opnieuw een klok bij die je aanzet op het moment dat je in je gedachten zo gedetailleerd mogelijk probeert voor te stellen dat je opnieuw diezelfde handelingenreeks gaat verrichten.

De uitdaging is dan om je geest zó te trainen dat je precies synchroon loopt met de werkelijke tijd.

Met andere woorden als je gekozen handelingenreeks 20 minuten duurde, dan ga je net zolang door met de oefening totdat je er in geslaagd bent ook na 20 minuten klaar te zijn. Je stelt hierbij de klok af, zodat het alarm na die periode ook afgaat.

Dus dat houdt in dat je niet de oefening kunt afraffelen in een paar minuten, maar je moet ook niet te traag zijn waardoor je er drie kwartier mee bezig bent. Het trainen van de vaardigheid om ‘echt in de realistische tijd’ met je geest te zijn zou je in staat moeten stellen om uiteindelijk jezelf ook voor te stellen dat je ergens anders bent: bij de buren, op een vakantieadres of op een moment in je jeugd.

Je hebt hier slechts enkele omgevingskenmerken voor nodig om je getrainde ‘tijds’-geest daar naar toe te leiden. Als ook dat lukt zijn de verdere mogelijheden haast onuitputtelijk.

NAWOORD

De auteur van het boek, Vladimir Megré (4), heeft deze oefeningen zelf gedaan en hij waarschuwt mensen ervoor op te letten niet té lang te reizen. Hij vertelde namelijk dat hij eenmaal drie dagen achterelkaar op reis was geweest met zijn astrale lichaam waardoor zijn fysieke lichaam er vrij belabberd en verwaarloosd bij kwam te liggen. Je gewone, fysieke lichaam moet namelijk gewoon nog af en toe naar de wc, en blijft natuurlijk vocht en voedsel nodig hebben.

Mocht je dit experiment willen oppakken dan hoor ik graag over je ervaringen. Je kunt erover schrijven via de mail, of door een berichtje toe te voegen aan dit artikel.

VOETNOTEN(3)

(1) De pannenkoekmetafoor heb ik opgepikt van Nicholas Carr die het gebruikt in zijn beschrijving van de wijze waarop onze geest door toedoen van ons internetgebruik steeds meer moeite lijkt te ondervinden om te reflecteren of te contempleren. We racen via de ene website naar de andere, waarbij we veelal de informatie oppervlakkig scannen, i.p.v. volledig te doorgronden. Lees er meer over op ‘Introspectief websurfen met een reisverslag‘

(2) Robert A. Monroe is mijn grootste inspiratiebron geweest. Hij heeft een drietal boeken geschreven. Op deze site heb ik ook al enkele malen aandacht aan hem besteed. Kijk maar eens op Het Focussysteem van Robert A. Monroe.

(3) In de strijd tegen het pannenkoekengedrag heb ik de voetnoet weer ingevoerd en de hyperlinks in de tekst zelf taboe verklaard. Lees meer achtergronden op Van Hyperlinks terug naar Voetnoten.

(4) Vladimir Megré – The Energy of Life. The Ringing Cedar Series, book seven. Deze serie is geschreven rondom de uitermate bijzondere vrouw ‘Anastasia’ die in de Taiga levend, een sterk contact heeft met de natuur en daardoor de beschikking heeft over ongekende ‘noëtische’ mogelijkheden. In 2011 zijn zes van de negen boeken inmiddels ook in het Nederlands vertaald (zie bol.com). De oefening wordt beschreven in het zevende deel, en wel in het hoofdstuk ”An Excercise for Teleportation” (pp. 193-199).

Een mooi voorbeeld hiervan is het boek ‘Bestemming der Zielen’ van Dr. Michael Newton. Via andere projecten heb ik al eens verwezen naar zijn werk (zie bijv. Drie Categorieën van Zelfmoordzielen).

In deze bijdrage wil ik even stilstaan bij de mogelijkheid dat bepaalde dromen zouden kunnen worden ‘gemaakt’ door iemand buiten jezelf.

In Dromen Scheppen bij een Ander spreek ik al over de mogelijkheid dat een overleden dierbare contact probeert te leggen door in de droom van de achtergebleven persoon informatie te verwerken, of door er zelfs persoonlijk aanwezig te zijn.

Michael Newton verwerkt in zijn boek vele cases waarbij hij mensen in een soort van trance brengt waardoor ze in staat zijn om hun bewustzijn af te stemmen op de periode tussen hun levens in.

In casus 48 (op p.250) wordt een geval beschreven waarin twee zielen van dezelfde zielengroep met elkaar in een verhitte discussie zijn verwikkeld. Een zielengroep is binnen dit werkkader een groep van zielen die vele levens op Aarde met elkaar delen in allerlei rollen en omstandigheden. Na de levens werken ze ook samen om o.a. samen te studeren.

De discussie speelde zich af tussen Orick en een zielsgroepgenoot. Tijdens het laatste leven van Orick op Aarde had zijn zielsgroepsgenoot bepaalde informatie gestuurd aan Orick via een droom. Orick was onder de indruk van die droom en ging er in de ochtend meteen flink op mediteren. Helaas kwam hij er niet zo goed uit en hij deed dan ook zijn beklag bij zijn zielsgroepsgenoot.

Aan het einde van deze casusbeschrijving staat een conclusie die zinvol kan zijn als je ooit nog eens aan droominlegging gaat doen, maar zeker ook als je als mensen dromen binnenkrijgt. Ik weet niet of het echt zo vleiend is voor ons als we hier op aarde actief zijn.

“Ik denk dat iedereen besloot dat, zelfs hoewel twee zielen elkaar erg na staan, de imperfecte kanten van het menselijke brein een puinhoop kunnen maken van iedere [informatie] overdracht. Het veiligste wat een ziel in de zielenwereld kan doen is meer dan een keer overbrengen en niet op maar één medium, zoals dromen, te vertrouwen. Bovendien moeten de berichten kort en erg duidelijk zijn.” (p.251)

Carl Jung heeft destijds het woord ‘synchroniciteit’ geïntroduceerd in de psychologie, waardoor het toch een zekere, ook al is het een wat mystieke status heeft gekregen. Synchroniciteit is een begrip dat gebaseerd is op het idee dat de wereld uit meer bestaat dan slechts de fysieke materie om ons heen.

Ieder concept dat elementen verondersteld die geen fysieke oorsprong hebben heeft het vanzelfsprekend moeilijk in een wereld waar een materialistische kijk grote populariteit heeft.

Het zou me dan ook niet verbazen als er binnen de psychologische en psychiatrische tijdschriften nauwelijks onderzoek gedaan wordt naar dit verschijnsel.

Een bewustzijnsverkennende noëtische onderzoeker gaat juist met graagte op onderzoek uit naar dit soort verschijnselen, want stel je toch eens voor dat de geest in feite wezenlijker is dan het lichaam?

In dit artikel wil ik een onderscheid maken tussen drie vormen van ‘synchroniciteit’. De reden voor dit onderscheid is er vooral in gelegen dat het een handvat kan bieden voor mensen om het spoor niet kwijt te raken. Omdat we nog zo weinig weten van het verschijnsel hebben we nauwelijks een geestelijke kapstop waar we dit soort zaken aan kunnen ophangen. Als je niet oppast ligt dan de waanzin op de loer.

POSITIEVE SYNCHRONICITEIT

Zover ik het werk van Jung ken heeft hij alleen gesproken over synchroniciteit in de positieve variant. Hierbij zou ik  synchroniciteit willen definiëren als een betekenisrijk toeval waarbij een bepaald aspect van het onbewuste probeert de aandacht te krijgen van het bewustzijn (zie bijvoorbeeld Wijze onbewuste aandachtsfocusing) via externe prikkels.

Deze vorm van synchroniciteit is positief omdat het het bewustzijn in de gelegenheid stelt om aandacht te schenken aan bepaalde thema’s die verborgen zijn en die om verheldering vragen. Een betekenisrijk toeval in de vorm van een ontmoeting, boek, TV-fragment etc. kan het bewustzijn aansporen bepaalde besluiten te nemen. Ik verkies het om het vooral te zien als een soort knipoog van het universum die je kan helpen bepaalde dingen in te zien of aan te pakken.

NEGATIEVE SYNCHRONICITEIT

Er zijn ook mensen die beweren dat er zoiets bestaat als ‘negatieve synchroniciteit’. Via persoonlijke correspondentie met de schepper van ‘Verbeter de Wereld‘  kwam ik achter deze definitie:

“Ze legde dit uit aan de hand van haar idee dat synchroniciteit niet alleen vanuit de liefdevolle kosmos aan ons wordt aangereikt maar dat het ook mogelijk zou kunnen zijn dat bepaalde ‘toevalligheden’ voor ons geplaatst zouden kunnen worden door minder goedbedoelende occulte meesters en / of de heersende elite via het gebruik van magie en / of technologie die verder ontwikkeld is dan waarvan wij weet hebben. Het gaat hier dus om manipulatie en een vorm van mind-control.”

Deze vorm van synchroniciteit lijkt er dan vooral op gericht om mensen te manipuleren en misschien wel half gek te laten worden. Ik heb zelf nog nooit te maken gehad met negatieve synchroniciteit, maar dat wil natuurlijk niet zeggen dat het niet bestaat.

Ik sta open voor de mogelijkheid dat er bepaalde krachten zouden kunnen zijn die negatieve bedoelingen hebben en mensen daarom steeds wijzen op bepaalde negatieve zaken via ongewenste toevalligheden.

Zodra je denkt last te hebben van dergelijke negatieve synchroniciteit zou ik willen adviseren zo snel mogelijk je vibratieniveau te verhogen omdat ik er bijna van overtuigd ben dat die ‘krachten’ (wie of wat het dan ook moge zijn) alleen invloed kunnen uitoefenen als je jezelf zwakker voelt.

VALSE SYNCHRONICITEIT

Een niet te onderschatten vorm van synchroniciteit is de nep-synchroniciteit. Dit klinkt wat tegenstrijdig en dat is het in feite ook. Ik denk dat het handig is om ook te beseffen dat bepaalde toevalligheden niets meer zijn dan toevalligheden en niet zozeer een betekenisrijke gestuurde synchroniciteit.

Een scherpe, creatieve geest die gefocused is op het waarnemen van synchroniciteiten loopt het risico overal betekenisrijke toevallen te zien. Door dit soort toevalligheden steeds maar toe te wijzen aan positieve dan wel negatieve synchroniciteiten, kan je wakend bewustzijn overbelast raken.

Het kan dan zinvol zijn om te overwegen dat je ook foute inschattingen kunt maken en jezelf een synchroniciteit aanpraat. Het is een mysterieus verschijnsel waar de geest ook makkelijk mee aan de haal kan gaan.

WEER IN EEN BETERE VIBRATIE KOMEN

Als je het idee hebt dat je hersenen beginnen over te koken door al die synchroniciteiten om je heen, of als je werkelijk een gevoel van angst begint te ervaren, dan zou ik adviseren een synchroniciteiten-time-out in te lasten. Een synchroniciteit heeft immers alleen zin als een vriendelijke knipoog vanuit je onbewuste lagen om je bewustzijn in rust een mogelijke boodschap of keuze aan te bieden.

Het is niet de bedoeling om angst en chronische problemen te veroorzaken.

Vandaar dat ik hieronder wat eenvoudige, maar voor menigeen toch zeer efficiënte tips willen plaatsen om je vibratie of stemming wat te verhogen zodat je minder ontvankelijk wordt voor negatieve danwel valse synchroniciteiten.

De tips zijn afkomstig van de nieuwsbrief van Open Oog:

Lichamelijke inspanning: verhoogt de endorfines.

Lichamelijke ontspanning: vermindert de stress.

Mediteren: stopt gedachten, dus ook de negatieve.

Geleide fantasie: geeft je positieve beelden en gedachten.

Lachen: zoek moppen op internet.

Contact maken met anderen: troost en relativering.

Weiger te klagen en mensen te bekritiseren.

Wees trots: denk regelmatig terug aan jouw prestaties.

Wat is het voordeel? ontdek wat negatief denken vóór je doet.

Relativeer: kijk naar ‘fouten’ van anderen (met mildheid en begrip).

Je bent niet het middelpunt van de wereld: zoek naar verklaringen voor tegenvallers, buiten jouw schuld.

Wees ethisch: handel in overeenstemming met wat jij goed en eerlijk vindt.

CONCLUSIE

Synchroniciteit is een uitermate fascinerend verschijnsel dat in mijn beleving steeds vaker optreedt in al haar schoonheid naarmate je beter in je vel zit. Je moet er toch een zekere rust voor hebben om ze beter te leren waarnemen.

Het plezier in synchroniciteiten kan echter danig worden aangetast als je je opent voor de mogelijkheid van negatieve synchroniciteit en als je denkt dat er sprake is van synchroniciteiten terwijl dat eigenlijk niet het geval is. In de laatste twee gevallen zou ik willen adviseren om aan de noodrem te trekken en je frequentieniveau te verhogen met de genoemde tips.

zie ook: Gedachteninbrenging en Inspiratie

In de vorige bijdrage ‘Hartscommunicatie: eerste verkenningen‘ is een beschrijving gegeven van factoren die het makkelijker maken om een hartsverbinding met iemand op te bouwen.

In ‘Het Hart als de Ultieme Informatiebron‘ wordt gesproken over de mogelijkheid dat je door je af te stemmen op je hart je wel eens de beste kans zou kunnen hebben om contact te leggen met hogere aspecten van jezelf.

In de huidige bijdrage wil ik aandacht schenken aan het aspect ‘energiebeheer’ en wat voor perspectieven je daar al niet over kunt hebben in relatie tot ‘hartscommunicatie’.

ENERGETISCHE RISICO’S VAN HET OPENEN VAN JE HART VOOR EEN ANDER

Laatst sprak ik met een vrouw die een bepaald beeld had over hoe je eigenlijk als mens zou horen te zijn op deze wereld in relatie tot anderen. Zij had het beeld dat iedereen eigenlijk in wezen met elkaar verbonden is. Die verbondenheid zou ook een bepaalde verantwoordelijkheid impliceren, in die zin dat je elkaar ook zou dienen te helpen, zoveel als mogelijk.

Deze zienswijze uitte zich in het haast ongelimiteerd openzetten van het hart voor andere mensen, waarbij ook bijna onvoorwaardelijk het leed van de ander werd opgenomen om het zo makkelijker te maken voor de ander.

Je kunt je natuurlijk wel voorstellen dat een dergelijke houding snel leidt tot een energetische melt-down. Niet alleen is het vaak weinig zinvol om het leed van anderen in je systeem te absorberen of over te nemen, ook is het uiteindelijk funest voor je eigen energetische huishouding.

OMGANG MET PIJN EN VERDRIET

De uitdaging die dan ook hoort bij het experimenteren met hartscommunicatie is de volgende: hoe open je je hart en zorg je ervoor dat je zelf niet aangetast wordt?

Het is immers niet voor niks dat veel mensen al op zeer jonge leeftijd besluiten hun hart te sluiten om het in de rest van hun leven nog nauwelijks te openen.

Laatst nam iemand contact met me op die ook wel gemotiveerd was om te experimenteren met hartscommunicatie, maar ze had daarbij wel de voorwaarde dat ze opgevangen zou worden als ze zou vallen. Met andere woorden: ze wilde wel meewerken maar dan moest ik wel beloven haar te steunen als ze in elkaar zou storten.

Ze voegde daar ook aan toe dat ze veel leed onder de leden had en dat er makkelijk veel kon loskomen.

Ik heb haar beantwoord dat ik haar geen vangnet kon aanbieden. Ook is het niet de bedoeling van deze hartscommunicatie-experimenten om als een soort van therapeut actief te worden. Daarbij is de aankondiging van veel opgekropt leed wel een signaal om op mijn hoede te zijn.

Hoe bruut het wellicht ook moge klinken: zelfbescherming is voor mij een eerste voorwaarde voordat ik me open voor een ander. Daarbij is het van belang om de signalen van je lichaam goed te volgen: als je hoofdpijn, energiewegtrekkers of vele momenten van aandachtsverslapping hebt dan is het zaak dit in het gesprek aan te kaarten.

Voor goede hartscommunicatie is een gezond stromend energie-systeem nodig. Dit wil overigens niet zeggen dat je meteen moet weglopen als iemand iets pijnlijks deelt. Het is alleen zaak om deze ‘lagere energie’ goed in te kaderen zodat je er met de ander over kunt spreken. Wellicht kan het mogelijkheden bieden om verandering aan te brengen.

Het is namelijk vaak het geval bij hartscommunicatie dat er juist allerlei blokkades naar het bewustzijn worden overgeheveld om gezuiverd te worden. Weglopen voor verdriet of andere emoties zou dan tegen de wijsheid van dit hartsbewustzijn ingaan. Er is echter voorzichtigheid geboden zodra iemand té veel in zijn of haar verdriet en zwakte gaat zitten.

Illustratie afkomstig van My Life, Our Life; Zie ook: Frequenties van het Energieveld