Het Vermengen van Morfogenetische Velden

Over de potentiële risico’s van genetische manipulatie

In de documentaire ‘De Wereld volgens Monsanto’ kunnen we zien hoe het bedrijf Monsanto genen van bepaalde bacteriesoorten vermengd met het DNA van gewassen zoals Soja, mais en katoen. Dit wordt gedaan om ze resistent te maken tegen hun eigen onkruidverdelgers waarvan Roundup  de grootste is. De wijze waarop deze genetische soortenvermenging plaatsvindt wordt beschreven op de pagina ‘De Genetische Verandering van Soja door Monsanto‘.

Maar wat heeft deze praktijk van genetische manipulatie of ‘genetic engeneering’ nu te maken met noëtiek?

De noëtiek biedt ons het gereedschap om een perspectief toe te voegen aan dit verschijnsel van genetische knutselpraktijken. Een belangrijk concept binnen het noëtische onderzoek is dat het bestaan verondesteld wordt van onzichtbare of niet-zintuiglijk waarneembare informatievelden. De noëtiek probeert grip te krijgen op het karakter van dergelijke velden en hoe ze eventueel te beïnvloeden zouden zijn door ons bewustzijn of andere factoren. De relatie met de fysieke wereld is daarbij vanzelfsprekend ook zeer van belang.

De bioloog Rupert Sheldrake heeft in zijn werk uit 1981 ‘A New Science of Life: The Hypothesis of Formative Causation voor het eerst in de moderne wetenschap het concept van de Morfische resonantie en de morfogenetische velden geïntroduceerd. Op een pagina van zijn website kunnen we een bruikbare definitie lezen:

“In dit model worden groeiende organismen gevormd door velden die zowel binnenin als buiten hen zijn. Velden, die in zekere zin, de vorm van het organisme in zich hebben…Als een eik zich ontwikkelt wordt de eik geassocieerd met een eikveld, een onzichtbare organiserende structuur welke de ontwikkeling van de eik structureert. Het is als een soort sjabloon of mal voor de vorming van de eik.”

Zo biedt het concept van het morfo-genetisch veld een aannemelijke verklaring voor een raadsel van de  genetica: hoe kunnen cellen die allemaal dezelfde DNA-informatie in hun kern hebben weten tot welke cellen ze zich moeten ontwikkelen?

Sheldrake maakte aannemelijk dat organismen zich afstemmen op een soort van blauwdruk van hun soort. Het DNA doet dan niets meer dan het opvolgen van de instructies afkomstig van deze blauwdruk. Alsof het DNA een soort van antenne heeft waarmee het verbinding kan leggen met dit veld. Sheldrake stelt ook dat je DNA eigenlijk meer moet vergelijken met stenen, balken, ramen en cement en andere bouwelementen die je nodig hebt om een huis te bouwen.

Door het bestuderen van het DNA krijg je geen inzicht in hoe het uiteindelijke huis eruit ziet: daarvoor heb je een blauwdruk, een ruimer overzicht nodig.

Stel dat we dit concept van het morfogenetische blauwdrukveld even aannemen als werkelijkheid, dan zou dat inhouden dat iedere soort zo zijn eigen blauwdruk heeft. Het DNA van de verschillende soorten schilt immers ook allemaal niet heel veel van elkaar, maar de ideeën erachter wel degelijk.

Zo heeft een kangoeroe een heel andere blauwdruk dan een koe of een eland. Een Amerikaanse vogelkersboom  zou dan ook gestuurd worden door een ander morfogenetisch veld dan een Libanese ceder.

Zo kun je je ook voorstellen dat een sojaplant een eigen genetisch-sturende blauwdruk heeft evenals de bacterie Agrobacterium. Je kunt je afvragen wat de risico’s zijn als je genetisch materiaal van verschillende soort gaat vermengen met elkaar.

In het geval van de genetische manipulatie van de sojaplant met een gen van een ‘roundup-resistente’ bacteriesoort heb je volgens dit perspectief een deel van het nieuwe soja-DNA dat zich nog gewoon baseert op het morfogenetische veld van Soja, maar een deel van het DNA richt zich echter op een geheel ander morfogenetisch veld, namelijk dat veld behorende bij de bacterie.

RISICO’S VAN MORFOGENETISCHE VERMENGING

Op deze pagina heb ik wat ludieke plaatjes geplakt, maar waarschijnlijk is het genetisch geëxperimenteer helemaal niet zo grappig omdat het gedaan wordt door mensen die vaak niet eens gehoord hebben van het mogelijk bestaan van een dergelijk morfogenetisch veld. Als soorten op DNA-vlak met elkaar worden vermengd zou het wellicht wel eens zo kunnen zijn dat dit tot verwarring of instabiliteit kan leiden.

Wellicht gaan ook andere delen van het soja-DNA zich afstemmen op de blauwdruk van de bacterie, misschien treedt er wel een vermenging op, op het niveau van de morfogenetische velden. Stel je eens voor dat de blauwdrukken informatie van elkaar gaan overnemen. Wellicht krijg je dan wel van de meest schadelijke vervormingen (zie bijvoorbeeld Monsanto en het Misvormde Mais van Mexico) waarbij we geen flauw benul hebben hoe we ooit dergelijke vervormde morfogenetische velden kunnen herstellen.

Advertisements

2 responses to this post.

  1. […] Planten, Dieren en Mensen: De Garnalen van BacksterM-Band Ruis – Ernstige GedachtenverdichtingHet Vermengen van Morfogenetische VeldenFrequenties van het EnergieveldTempels van BewustzijnMeer Bewustzijn met Minder HersenactiviteitHet […]

    Beantwoorden

  2. […] T.K. het terrein van de morfogenetische velden verder verkennen. Bijna twee jaar terug heb ik een artikel (1) geschreven over dit onderwerp dat een goede introductie biedt over wat nu morfogenetische […]

    Beantwoorden

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: