Astraal Reizen: een Praktische Tijdsoefening

 

Soms is het verre van eenvoudig om je bewustzijn te richten op andere zaken dan de externe materiële wereld om ons heen. De verlokkingen en verleidingen zijn legio, waardoor we makkelijk worden als een ‘pannenkoek’ (1), in die zin dat we met vele onderwerpjes en zaken bezig zijn, maar vaak nogal kortdurend en vrij oppervlakkig. We doen van alles, maar vaak weinig diepgaand.

Je kunt je voorstellen dat een dergelijke pannenkoeken-grondhouding niet altijd even inspirerend werkt voor de geest, die af en toe ook wel eens in alle rust, creatief de scheppende diepte in wil.

Om de geest op dit vlak eens te verwennen zou je kunnen proberen het onderstaande experiment uit te voeren.

REALITEITSGEREEDSCHAP KLAARZETTEN

Zoals gebruikelijk met noëtische experimenten is het raadzaam om de elementen van een bepaalde realiteit te accepteren alsof het ook echt een werkelijkheid is. Als je niet bereid bent iets – al is het maar voor even – te overwegen als werkelijkheid, dan schiet je geest op slot omdat je haar als het ware zelfstandig in een gevangenis hebt geplaatst. Als je niet bereid bent te geloven dat je door een muur kunt lopen, dan moet je daar ook niet mee gaan oefenen.

Voor de oefening op deze pagina heb je het volgende noëtische gereedschap nodig: het geloof in de mogelijkheid dat je meer bent dan je fysieke lichaam, en wel op zo’n manier dat je ook een tweede ‘lichaam’ hebt dat een veel fijnstoffelijkere substantie heeft dat ook relatief los van het fysieke lichaam op pad kan. Robert A. Monroe heeft er veel mee geëxperimenteerd en over geschreven (2).

De oefening die ik je hier wil aanbieden is echter niet afkomstig van Monroe, maar van de grootvader van Anastasia (4).

DE OEFENING ZELF – DEEL 1

Het doel van de oefening is het trainen van je geest om uiteindelijk te kunnen reizen naar andere plekken en tijden. Voordat je reist naar de middeleeuwen of ver de toekomst in, zou ik eerst aanraden te proberen in deze tijd en in de buurt te blijven.

Anastasia’s opa vertelt dat sommige mensen wel een jaar of zelfs twee jaar nodig kunnen hebben om de vaardigheid te ontwikkelen. Andere mensen slagen er al in na een maandje oefenen.

De oefening bestaat uit twee onderdelen. Ten eerste ga je op zoek naar een reeks van handelingen die je regelmatig uitvoert. In het boek wordt beschreven het proces van koken van een bepaalde maaltijd met aardappels schillen erbij en zo, maar je kunt ook iets anders kiezen (pasta, rijst). Je zou kunnen kiezen voor de fietsroute naar je werk, of iets anders wat je vaker doet.

Als je eenmaal een dergelijke reeks handelingen hebt uitgekozen pak je er een stopwatch of klokje bij zodra je – in het echt! – bezig bent met die activiteiten. Je doet daarbij zo normaal mogelijk, maar je probeert wel op zoveel mogelijk details te letten. Als je klaar bent met de handelingenreeks dan stop je de klok en kijk je hoelang je bent bezig geweest en je schrijft dat ergens op.

DE OEFENING ZELF – DEEL 2

Op een ander moment zoek je een rustige plek op. Je kunt op je bed gaan liggen, maar je kunt ook zittend je ergens nestelen. Het is daarbij van belang dat je genoeg tijd voor je hebt en dat je hoofd niet uiteenspat van stress en verplichtingen en meer van dergelijke geestvernauwende zaken.

Vervolgens pak je er opnieuw een klok bij die je aanzet op het moment dat je in je gedachten zo gedetailleerd mogelijk probeert voor te stellen dat je opnieuw diezelfde handelingenreeks gaat verrichten.

De uitdaging is dan om je geest zó te trainen dat je precies synchroon loopt met de werkelijke tijd.

Met andere woorden als je gekozen handelingenreeks 20 minuten duurde, dan ga je net zolang door met de oefening totdat je er in geslaagd bent ook na 20 minuten klaar te zijn. Je stelt hierbij de klok af, zodat het alarm na die periode ook afgaat.

Dus dat houdt in dat je niet de oefening kunt afraffelen in een paar minuten, maar je moet ook niet te traag zijn waardoor je er drie kwartier mee bezig bent. Het trainen van de vaardigheid om ‘echt in de realistische tijd’ met je geest te zijn zou je in staat moeten stellen om uiteindelijk jezelf ook voor te stellen dat je ergens anders bent: bij de buren, op een vakantieadres of op een moment in je jeugd.

Je hebt hier slechts enkele omgevingskenmerken voor nodig om je getrainde ‘tijds’-geest daar naar toe te leiden. Als ook dat lukt zijn de verdere mogelijheden haast onuitputtelijk.

NAWOORD

De auteur van het boek, Vladimir Megré (4), heeft deze oefeningen zelf gedaan en hij waarschuwt mensen ervoor op te letten niet té lang te reizen. Hij vertelde namelijk dat hij eenmaal drie dagen achterelkaar op reis was geweest met zijn astrale lichaam waardoor zijn fysieke lichaam er vrij belabberd en verwaarloosd bij kwam te liggen. Je gewone, fysieke lichaam moet namelijk gewoon nog af en toe naar de wc, en blijft natuurlijk vocht en voedsel nodig hebben.

Mocht je dit experiment willen oppakken dan hoor ik graag over je ervaringen. Je kunt erover schrijven via de mail, of door een berichtje toe te voegen aan dit artikel.

 

VOETNOTEN(3)

(1) De pannenkoekmetafoor heb ik opgepikt van Nicholas Carr die het gebruikt in zijn beschrijving van de wijze waarop onze geest door toedoen van ons internetgebruik steeds meer moeite lijkt te ondervinden om te reflecteren of te contempleren. We racen via de ene website naar de andere, waarbij we veelal de informatie oppervlakkig scannen, i.p.v. volledig te doorgronden. Lees er meer over op ‘Introspectief websurfen met een reisverslag

(2) Robert A. Monroe is mijn grootste inspiratiebron geweest. Hij heeft een drietal boeken geschreven. Op deze site heb ik ook al enkele malen aandacht aan hem besteed. Kijk maar eens op Het Focussysteem van Robert A. Monroe.

(3) In de strijd tegen het pannenkoekengedrag heb ik de voetnoet weer ingevoerd en de hyperlinks in de tekst zelf taboe verklaard. Lees meer achtergronden op Van Hyperlinks terug naar Voetnoten.

(4) Vladimir Megré – The Energy of Life. The Ringing Cedar Series, book seven. Deze serie is geschreven rondom de uitermate bijzondere vrouw ‘Anastasia’ die in de Taiga levend, een sterk contact heeft met de natuur en daardoor de beschikking heeft over ongekende ‘noëtische’ mogelijkheden. In 2011 zijn zes van de negen boeken inmiddels ook in het Nederlands vertaald (zie bol.com). De oefening wordt beschreven in het zevende deel, en wel in het hoofdstuk ”An Excercise for Teleportation” (pp. 193-199).

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: