Morfogenetische Verkenningen

In deze bijdrage ga ik aan de hand van een communicatie met T.K. het terrein van de morfogenetische velden verder verkennen. Bijna twee jaar terug heb ik een artikel (1) geschreven over dit onderwerp dat een goede introductie biedt over wat nu morfogenetische velden zijn en wat de relatie is met noëtisch onderzoek. Ik raad de lezer dan ook aan eerst nog even dat stukje te lezen alvorens aan te schuiven voor dit vervolg.

In het vervolg beschouw ik morfogenetische velden als een ‘onzichtbare’ energetische blauwdruk die de instructies bevat voor het aansturen van het D.N.A. van een bepaalde soort.

Zo kun je je voorstellen dat er morfogenetische velden zijn die een bepaalde kippesoort, boomsoort of bacterie aansturen. Op deze manier weet een soort hoe ze zich uit enkele cellen moet ontwikkelen tot een volledig organisme.

Bruce Lipton heeft met de stroming van de Epigenetica een lans gebroken voor de theorie die stelt dat het D.N.A. ook sterk wordt aangestuurd door informatie van buiten de cel. Hij beschrijft in zijn boek ‘De Biologie van de Overtuiging‘ (2,3) dan ook de wijze waarop vooral de celmembranen een cruciale rol zouden spelen in de ‘intelligentie’ van de cel, omdat zij bepaalde stoffen toelaten en tegenhouden die vervolgens instructies geven aan het D.N.A. voor het maken van allerlei eiwitten.

Hij voegt daar overigens ook aan toe dat deze celmembranen wel eens in contact zouden kunnen staan met andere velden, waarbij hij ook wel degelijk zich opent voor de mogelijkheid dat gedachtenvelden invloed kunnen uitoefenen op de werking van onze cellen.

In het vervolg wil ik me vooral werken met het  idee dat morfogenetische velden in direct contact staan met het D.N.A. van een bepaalde soort. Hoe de relatie precies is met celmembranen en andere fysieke factoren is binnen het kader van dit artikel niet zo van belang.

HET CONCEPT AMPLITUDE OF MORFOGENETISCHE VELDSTERKTE
Uit de natuurkundelessen kun je je waarschijnlijk nog herinneren wat er wordt verstaan onder amplitude. Als je een sinusgolf voor je ziet is het de afstand van de basis tot aan de top van de golf, zoals je kunt zien in het plaatje hiernaast.

Als je je morfogenetische velden voorstelt dan zou je die kunnen zien als een soort orkest dat continu  een mooi muziekstuk aan het spelen is voor een bepaalde diersoort. De cellen van deze diersoort resoneren met de muziek en het DNA ontvangt haar sturende informatie van dit orkest.

De boodschap van deze bijdrage is vooral dat deze amplitude in grootte kan verschillen. Volgens T.K. is de grootte van de amplitude van deze golven vooral afhankelijk van twee factoren, namelijk: de (evolutionaire) oudheid van de muziek van het orkest en voor hoeveel publiek het wordt gespeeld.

Neem bijvoorbeeld het morfogenetische veld voor een bepaalde oer-oude bacterie die nog altijd actief is. Deze bacterie wordt dan waarschijnlijk aangestuurd door een sterk morfogenetisch veld omdat er ontzettend veel bacteriën zijn van die soort, en het bovendien al zeer lang bestaat. Het morfogenetische veld van de moderne mens zou – als je tenminste in de evolutieleer gelooft – zou dan een kleinere amplitude of sterkte hebben, omdat het veld jonger is, en bovendien er beduidend minder mensen zijn dan bacteriën.

ONGEWENSTE MORFOGENETISCHE INTERACTIES
Wat is het nut van een dergelijk concept, zou je je kunnen afvragen. Het biedt o.a. een kader om een beter begrip te kunnen ontwikkelen van de risico’s van genetische manipulatie. Je kunt je immers voorstellen dat er rare dingen kunnen gaan gebeuren als er een bepaald gen van een bacteriesoort met een grote amplitude, wordt ingebouwd in het DNA van een andere soort (bijv. soja, zie (4)) dat een veel kleinere amplitude heeft. Het zou dan zomaar kunnen gebeuren dat een gemanipuleerde sojaplant door die sterke amplitude van de ingebouwde bacterie ook sterker wordt beïnvloed door het ‘morfogenetisch orkest’ van deze bacterie, waardoor er bijvoorbeeld een veel snellere celdeling zou kunnen plaatsvinden.

FYLOGENETISCH TERUGVALLENDE FORELLEN
Als afsluiting van deze bijdrage nog een markant verhaal over forellen. Ik vond deze beschrijving in een boek van Dr. Ing. de Haas , Electrostress en Gezondheid (5,6).

“Na de plantenexperimenten werden ook proeven met dieren gedaan. De eieren van een regenboogforel werden na bevruchting gedurende vier weken blootgesteld aan elektrostatische velden. Daarna werd het broedsel in een andere bak gedaan en werden ze net als alle andere forellen opgekweekt.

De op die wijze gekweekte forellen zagen er heel anders uit dan de forellen zoals we die kennen. Kop en lichaam waren veel krachtiger, ze hadden meer tanden en een andere kleur. De elektrostatische forellen waren wilder, agressiever, ze sprongen hoger dan normale forellen, het vlees was steviger en het smaakte beter. “We hadden de indruk minihaaien gekweekt te hebben” aldus dr. Schürich.

De vissen werden door een Zwitsers onderzoeksinstituut te Bern als een forel-oervorm gedetermineerd, een soort die al 150 jaar uitgestorven was. Ze hadden nog oude tekeningen waarop de soort afgebeeld was.” (pp. 128-129, (5))

Dit verschijnsel wordt wel ‘fylogenetische terugval‘ genoemd, wat staat voor het een stapje teruggaan in de evolutie van een soort. Vanuit de morfogenetische veldsterkte-theorie zou je kunnen stellen dat door verstoring van het contact met het nieuwere morfogenetische forellenveld, er wordt teruggegrepen op een forellenveld dat ouder is, en daardoor ook een sterkere amplitude heeft. Hierdoor kunnen opeens weer bepaalde delen van het DNA worden geactiveerd die ertoe leiden dat de primitievere en ook agressievere forellenvariant weer de kop op steekt.

Dit onderzoek geeft bovendien ook aan dat het DNA niet het sturende element kan zijn voor een soort. Er is namelijk niets veranderd aan het DNA van de forellen en toch is er een forellensoort tevoorschijn gekomen die al 150 jaar was uitgestorven. Hierin biedt de theorie van de morfogenetische velden een uitstekend verklarend kader.

Een saillant detail bij dit experiment was trouwens dat het elektrostatische veld dat werd geproduceerd even sterk was als het elektrostatische veld dat in de nodige huiskamers is als er een TV aanstaat, en er polyester vloerbedekking en -gordijnen zijn. Dat geeft te denken.

Voor degene die niet zo snel de link zien met noëtiek en bewustzijnsverkenning, kan ik zeggen dat ‘de aard’ van de morfogenetische velden wel eens erg dichtbij de aard van onze gedachten zou kunnen liggen.

VOETNOTEN
(1) Het Vermengen van Morfogenetische velden
(2) De Biologie van de Overtuiging door Bruce Lipton
(3) Epigenetica en de DNA-regulerende Eiwitten
(4) De Genetische Verandering van Soja door Monsanto
(5) Zie voor het boek van Dr. Haas – http://www.bol.com/nl/p/nederlandse-boeken/elektrostress-gezondheid-druk-3/1001004011379859/index.html
(6) Nog wat extra achtergronden op: Uitgestorven Forel verschijnt door Electrostatisch veld

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: