Het Goddelijke Aardingsproject

Laatst las ik een boek van Anita Moorjani, een Indische vrouw die opgegroeid is in Hong Kong, die vertelt over haar leven, met als cruciaal scharnierpunt haar kanker die uiteindelijk leidde naar een coma. In het boek ‘Ik moest doodgaan om mezelf te genezen’ (2012,1) schrijft ze over tumoren die zo groot waren als citroenen verspreid over haar hele lichaam. Ze was broodmager geworden en woog nog geen 40 kilo toen ze in haar coma terechtkwam. In deze toestand had ze bijzondere ervaringen.

Productie van Igor Morski (2)

Productie van Igor Morski (2)

Een pakkende metafoor die ze beschrijft wil ik hier even – in verkorte vorm – delen:

“Stel je eens een enorm, donker warenhuis voor. Je woont daar, met maar één zaklamp om je bij te lichten. Alles wat je weet over wat er in deze uitgestrekte ruimte is opgeslagen, is wat je gezien hebt met de straal van een klein zaklampje. Als je ergens naar op zoek bent, vind je dat misschien, of misschien ook niet, maar dat betekent niet dat het niet bestaat. Het is er wel, maar je hebt er nog niet met je lampje op geschenen.

En zelfs als je dat wel doet, kan het voorwerp dat je ziet moeilijk te onderscheiden zijn…zo is het stoffelijke leven. We zijn ons alleen bewust van waar we onze zintuigen op een bepaald ogenblik op richten, en we kunnen alleen begrijpen wat ons al bekend is.

Stel je nu eens voor dat iemand op een dag op het lichtknopje drukt. Dan zie je voor de eerste keer, in een plotse uitbarsting van schittering en geluid en kleur, het gehele warenhuis, en dat lijkt in niets op wat je je er ooit van hebt voorgesteld….Je kunt niet de hele ruimte overzien, en je weet dat er nog meer is dan wat je kunt opnemen van deze stortvloed die je zintuigen en emoties overspoelt.

Maar je krijgt het sterke gevoel dat je deel uitmaakt van iets levends, oneindigs, en ongelooflijk moois…” (pp. 125-127, 1)

De bijna-dood ervaring die Moorjani had tijdens haar coma was te vergelijken met deze bovenstaande metafoor. Ze beschrijft hoe ze opeens besefte hoe groots het leven is, en hoe groots wijzelf ook zijn. Dit bewustzijn van haar eigen grootsheid en het besef hoe heerlijk het is om vanuit deze toestand te leven, zonder maskers, zonder allerlei beperkende verwachtingspatronen, maar vanuit een haast gelukzalige staat van zijn, heeft er bij haar toe geleid dat haar kanker binnen enkele weken volledig uit haar lichaam was verdwenen.

Slak neemt een slokje (4)

Slak neemt een slokje (4)

HET GODDELIJKE LATEN INDALEN

Ik heb zo’n vermoeden dat zolang de mensheid bestaat, er mensen zijn geweest met dergelijke ervaringen van onbevattelijke éénheid, liefde en grootsheid. Het is vanzelfsprekend heerlijk om in een dergelijke toestand te zijn, maar voor velen van ons is het niet weggelegd om dergelijke ervaringen te beleven, laat staan ze vaker door te maken.

Je zou je kunnen afvragen waarom we niet allemaal dergelijke ervaringen op een regelmatige basis hebben. Zou het misschien mogelijk zijn dat we ook die lichtknop kunnen aanzetten in ons eigen leven? Is het misschien mogelijk dat we een sterkere zaklamp aanschaffen waardoor we een zicht ontwikkelen dat meer helderheid verschaft?

In een nieuwsbrief van Gabriele en Reint (3) kwam ik de volgende woorden tegen, die in de richting gaan van het versterken van het vermogen van deze zaklamp:

… Want hoe meer jij je hart opent, voor jezelf, voor je medemens, voor de Aardse dimensie, des te meer ook je hogere bewustzijnslagen, zoals onder meer je Hogere Zelf, in staat zijn om bij jou te incarneren, in te dalen, om je Volledige Zijn van een Kosmisch en een Aards wezen tot integratie op Aarde te brengen. Om zo uiteindelijk je oermissie als mens te voltooien.”

GODDELIJKE DOWNLOADERS GEZOCHT

Wat me aanspreekt in het bovenstaande is de ‘neerwaartse’ beweging. In plaats van jezelf naar het goddelijke te mediteren, probeer je zoveel mogelijk ‘ziel’ uit te nodigen af te dalen in al het tumult van de fysieke wereld, met alles wat daar allemaal bij komt kijken, met al haar verstoringen, verslavingen, gewoontes, en natuurlijk de verschillende vormen van schoonheid.

Binnen deze noëtische site wordt veel waarde gehecht aan de scheppingspotentie van onze gedachten, vooral in samenwerking met wat ik hartsbewustzijn ben gaan noemen. Ik geloof er dan ook in dat als je mensen bij elkaar zou kunnen krijgen die wat van deze potentie willen richten op manieren om meer ‘goddelijkkheid’ uit te nodigen, zelfs in een stedelijke westerse samenleving als Nederland, dat er dan werkelijk nieuwe terreinen kunnen worden ontgonnen, en het liefst zo concreet en helder mogelijk.

Anastasia zei eens dat het universum als het ware juichend opstaat als er ergens in het universum nieuwe ideeën ontstaan. Ik zou mensen willen uitnodigen contact te zoeken via de mail om te zien of we misschien met elkaar ook in staat zijn het universum te laten juichen.

NOTEN

(1) Moorjani, A. (2012) Ik moest doodgaan om mezelf te genezen. Houten: Mana.
(2) Igor Morski 
(3) Goddelijkheidsactivitatie wordt de trend
(4) Chelsahdelic op Tumblr (uit april 2013)

Advertenties

4 responses to this post.

  1. Posted by ferze on 04/06/2013 at 10:11

    Mooi, wat je schreef over Moorjani. Ik ga eens kijken of ik dat boek kan vinden.
    Mbt indalen of opstijgen – ik ga er vanuit dat het (eigenlijk) hetzelfde is. De staat van zijn die het oplevert in elk geval.

    Beantwoorden

    • Posted by tarara11 on 04/06/2013 at 12:10

      Ik word heel blij van dit soort stukjes. Ik ben best spiritueel, maar in de drukte, en (in mijn geval) de ellende van alledag vergeet je wel eens rust te nemen en in jezelf op te gaan. Door dit artikel besef ik weer dat ook ik waardevol ben en aan mezelf moet werken. Bedankt, Christa

      Beantwoorden

  2. haar boek is werkelijk transformerend en in meer dan 1 opzicht. Ik kan het iedereen aanraden!

    Beantwoorden

  3. Posted by WizzyPiwi on 19/06/2013 at 06:38

    Ja een mooi en bemoedigend stuk om te lezen. De beschrijving van Moorjani vind ik zeer indrukwekkend.
    Wat zijn er toch enorm moedige pioniers die de bereidheid hebben een heftig pad te bewandelen en hun ervaringen te delen met de wereld.

    Wat me een enorm YES-gevoel geeft is het “bewijs” dat een bepaald inzicht een direct effect schijnt te hebben op het menselijk lichaam cq de materie

    Ik vraag me wel af of het enkel aan bepaalde mensen beschoren is om dergelijke ervaringen mee te mogen maken. ( als je dat wenst uiteraard)
    Voor mijn gevoel is ieder mens er toe uitgerust op welke manier dan ook, contact te mogen maken met die zeg maar “grotere Wereld”.
    Volgens mij doen veel mensen dat al bewust of onbewust.

    De vraag bij mij is: hoe integreer je die prachtige ervaringen in een gewoon dagelijks bestaan waarin juist die grotere Wereld vaak ontkent word.

    Ik denk zelfs wel eens ooit dat die ontkenning een van de oorzaken zou kunnen zijn van de-pressie, of erger.
    Je drukt neer, je word neergedrukt of, nog krachtiger: je ( word) onder(ge)drukt.
    Je mag niet “boven” want je moet “onder” …. ?

    Ik vermoed dat dat vooral een Westers verschijnsel is maar dat weet ik niet hoor.

    Beantwoorden

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: