De Mogelijke Terugtijdende Invloed van het Bewustzijn op Materie – Rupert Sheldrake en Alfred N. Whitehead

Ondanks al het dogmatisch materialisme dat momenteel hoogtij viert in de wetenschapsbeoefening schijnt er toch af en toe licht door de scheuren, waardoor een nieuw terrein en een andere realiteit zichtbaar wordt. Dit huidige artikel poogt een bijdrage te leveren aan dit proces door te beginnen met het introduceren van enkele nieuwe woorden in de Nederlandse taal. Het is de vraag of deze woorden even populair worden als het swaffelen, maar laten we hopen dat ze  zich langer in de tijd kunnen handhaven.

Relative Time van Gil Bruvel (1)

Relative Time van Gil Bruvel (1)

De woorden die hier voor het eerst het daglicht zien, zijn het werkwoord ‘terugtijden‘, het bijvoeglijke naamwoord en het bijwoord ‘terugtijdend‘ en bovendien kan er vanaf begin juni 2013 zinvol gesproken worden over het verschijnsel van de terugtijding.

THE SCIENCE DELUSION VAN RUPERT SHELDRAKE

De inspiratiebron voor de invoering van de nieuwe terugtijdterminologie is het boek ‘The Science Delusion‘ (pp. 120-122) van Rupert Sheldrake. We hebben het al eerder over deze Britse baanbrekende wetenschapper gehad (2,3). Via het gedachtegoed van de natuurkundige/filosoof/wiskundige Alfred North Whitehead, het onderzoek van Benjamin Libet en de logische consequenties van het kwantumgedachtegoed ontstaat een manier van denken waar mijn hersenen even van moesten kraken (4), maar die wel kan leiden tot nieuwe vergezichten. In deze bijdrage ga ik eerst in op Alfred North Whitehead. In komende artikelen komt Benjamin Libet meer onder de aandacht.

ALFRED NORTH WHITEHEAD

alfred-north-whitehead-nb17De in 1861 in het Britse Kent geboren, en in 1947 in het Amerikaanse Massuchesetts overleden Alfred North Whitehead was niet alleen een natuurkundige, maar ook een wiskundige en filosoof. Sheldrake haalt hem in zijn boek aan als een man die bekend stond vanwege zijn moeilijk te doorgronden theorieën, waarin elementen als Tijd en Materie een belangrijke rol speelden.

Voor de strekking van het huidige artikel is het niet nodig om uitgebreid in te gaan op de vele aspecten van zijn gedachtegoed. Whitehead was een tijdsgenoot van de eerste generatie kwantumfysici en volgens Sheldrake was hij ook één van de eerste die de radicale implicaties ervan verwerkte in zijn theorie.

Voor ons is vooral zijn theorie over de relatie tussen tijd, bewustzijn en materie van belang. Hij stelt dat tijd de schakel vormt tussen bewustzijn en materie. Hierbij komen ze elkaar als het ware halverwege tegen. Materie (of materiële causatie) kenmerkt zich door een beweging vanuit het verleden naar het heden.

Bewustzijn (of mentale causatie) zou echter juist andersom werken. In de zin dat onze aandacht zich richt op iets dat gebeurd is. Alsof het als het ware een beweging vanuit het heden naar het verleden maakt. Hij gebruikte daarvoor de term ‘prehension‘, wat zoveel betekent als ‘grijpen, vastpakken’. Alsof het bewustzijn iets grijpt en daardoor ook invloed uitoefent op datgene wat het ‘grijpt’, en wel een terugtijdende invloed.

Uit de kwantumfysica kwam de ontdekking van het zogenaamde ‘waarnemerseffect‘ (5), wat je in lekentermen zou kunnen uitleggen als het verschijnsel dat als iemand – een natuurkundige bijvoorbeeld – zijn aandacht richt op de kwantumfysische wereld, zijn verwachtingen invloed hebben op datgene wat hij uiteindelijk ziet. Zoals een geest een ander mens kan ‘raken’ (6), zo lijkt het ook dat mentale aandacht een terugtijdende invloed kan uitoefenen op de materie.

DISCUSSIE EN ENKELE REFLECTIES

Stel je eens voor dat ons denken, ons bewustzijn inderdaad een terugtijdend effect zou hebben op de materie om ons heen. Dat het wellicht een natuurlijk verschijnsel is dat wij in staat zouden zijn om met ons bewustzijn dingen in het verleden in de materie te scheppen, om het vervolgens even later in het heden ook daadwerkelijk te zien. We hebben het dan niet over het scheppen van een vrachtwagen over een periode van enkele maanden, maar over kleinere invloeden over een periode van millisecondes.

In een nader artikel pakken we het onderzoek van Benjamin Libet erbij waardoor het domein van de hersenen aan het geheel wordt toegevoegd. Wat als zou blijken dat ons bewustzijn terugtijdend ook hersenactiviteit kan creëren, die we dan vervolgens even later tegenkomen?

De betekenis van het woord terugtijden is dan ook dat het bewustzijn in staat is invloed uit te oefenen op materie in het verleden, waarbij wordt gespeeld met de mogelijkheid dat het een basisprincipe zou kunnen zijn van het bewustzijn om terugtijdse invloed uit te oefenen op de materiële wereld.

NOTEN

(1) http://www.liveinternet.ru/users/pmos_nmos/post77521997/
(2) https://noetiek.wordpress.com/2013/05/11/aanraken-met-je-geest/
(3) https://noetiek.wordpress.com/2010/06/22/het-vermengen-van-morfogenetische-velden/
(4) https://noetiek.wordpress.com/2013/05/21/bepaalde-hersengebieden-activeren-als-afstemmingsmechanisme/
(5) http://www.bol.com/nl/p/het-experimentator-effect/9200000002831896/#product_overview
(6) https://noetiek.wordpress.com/2013/05/11/aanraken-met-je-geest/

Advertenties

4 responses to this post.

  1. Het herscheppen van gebeurtenissen hoeft natuurlijk niet te worden beperkt tot milliseconden. Het gaat er in de eerste plaats om in hoeverre een object al deel uit maakt van onze werkelijkheid. In de kwantumfysica is dat pas zodra het object is gemeten. Maar een vrachtwagen die door niemand is gezien en al maanden ergens (al dan niet staat), zou plots kunnen verdwijnen door de informatie te vernietigen dat deze bestond. groetjes trouwens, Peter

    Beantwoorden

    • Hoi Peter, leuk van je te horen!

      Het blijft pittige materie, maar wel uitdagend. Je hebt het over informatie vernietigen waardoor iets niet langer ‘bestaat’. Ik keek zo net naar buiten en zag daar een flinke boom voor me staan. Ik vroeg me meteen af wat er met die boom zou gebeuren als je een groep van zo’n 100 mensen rond die boom neer zou zetten, en je zou deze goed-bewustzijnsgetrainde mensen vragen zich voor te stellen dat deze boom er helemaal niet is…zou die boom dan kunnen gaan verdwijnen, als die mensen zich echt met al hun manifestatiekracht voorstellen dat er geen boom is?

      Uri Geller zou een keer met zijn bewustzijn een koe hebben gedood. Ken je dat verhaal? Ik schrijf erover op https://noetiek.wordpress.com/2013/05/14/aard-en-gradaties-van-stille-interpersoonlijke-aandacht/

      Groeten terug 🙂
      Joost

      Beantwoorden

  2. Met honderd mensen kom je er zeker niet. Er bestaat immers informatie over de aanwezigheid van de boom, in boeken, op computers, in de hoofden van de mensen. Kortom we weten dat de boom bestaat, ook de honderd die proberen dat niet te denken (Denk jij maar eens niet aan een groen balletje).
    Pas als je al die informatie vernietigt, is de zekerheid dat de boom er is, ook weg. Maar ja, dan herinner je je ook het experiment niet.
    Wat wel mogelijk zou kunnen zijn met honderd mensen, is de informatie van de boom veranderen, of verder in te vullen. Je weet bijvoorbeeld niet of de boom nog gezond is. Als er honderd mensen zijn die er absoluut van overtuigd zijn dat de boom ziek is, dan zou het best kunnen dat de boom ziek is of wordt.
    Toevallig had ik het er vanmiddag nog over met iemand:
    Een van de spelers van mijn voetbalteam is huisarts. Een van zijn patiënten maakte zich de grootste zorgen over zijn gezondheid. Hij was ervan overtuigd dat hij zaadbalkanker had. Onze teamgenoot stuurde hem door naar de specialist, waar de man zich liet onderzoeken, maar er werden geen afwijkingen aangetroffen. Maar de man bleef zich zorgen maken en bezocht een aantal andere specialisten voor een second en third opinion. De onderzoeken wezen hetzelfde uit: geen kanker. Maar nog was de man niet tevreden. Uiteindelijk kwam hij uit bij het ziekenhuis in Maastricht waar hij een groot onderzoek onderging. En weer hetzelfde resultaat: er was geen spoor van zaadbalkanker te bekennen. Drie jaar later kreeg de huisarts bericht. Dan man in kwwestie was overleden. Jawel, aan zaadbalkanker.
    Als het puur de stress was geweest die de man ziek had gemaakt, dan had het fysieke gevolg van die stress zich kunnen uiten in elke willekeurige vorm van kanker. Dat juist de zaadbalkanker hem fataal werd, sluit de stress als mogelijk veroorzaker uit. Het lijkt erop dat zijn onderbewuste angsten hem ziek hebben gemaakt.
    Het lichaam en ook de gezondheid van een boom is zo gecompliceerd, dat menselijk weten deze nooit helemaal kan bevatten. Daarom is de situatie waarin een mens of boom zich bevindt altijd onzeker en gevoelig voor verandering. De man in het voorbeeld hierboven kon zich laten onderzoeken wat hij wou, telkens na het onderzoek begon de onzekerheid weer.
    Die onzekerheid geldt niet voor de aanwezigheid van een boom. Die is simpel: de boom is, of is niet. Daar is meestal geen onzekerheid over. De informatie ligt vast.
    Bij gecompliceerde of veranderlijke informatie ligt nooit iets exact vast. Daar kun je invloed op uitoefenen, zelfs als het object zich buiten je lichaam bevindt. Tenminste, dat denk ik.

    Beantwoorden

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: