De Negatieve Inslag van onze Hersenen Onderkennen

Als Noëtische strijder voor bewustzijnsverruiming is het handig om te weten met wat voor soort materiaal je werkt. Je kunt nog zo’n goede autocoureur zijn, maar met een Ford Taunus uit 1956 (1) wordt het toch lastig om te winnen bij een Formule 1 wedstrijd op Francorchamps in de Belgische Ardennen (2).

thomson-gazelle

Thomson Gazelle – Altijd op zijn Hoede

Wezenlijk werkmateriaal voor een noëtische verkenner zijn de hersenen. Op de pagina ‘Hoe de Geest zich via de Hersenen Verruimt‘ (3) beschrijf ik het beeld van een pianist (de geest) die de piano (hersenen) bespeelt en zich door goed pianospel in een ruimere toestand van vervoering kan brengen. Het is dan ook wel zaak om het een en ander van deze pianohersenen te weten.

Omdat we binnen het noëtisch werk graag een zo scherp mogelijke geest hebben die in staat is om een heerlijke dans uit te voeren met het hartsbewustzijn, is het fijn om je bewust te zijn van wat je toch een vrij belangrijk kenmerk van deze hersenen zou kunnen noemen, namelijk hun neiging om vooral met negatieve dingen bezig te zijn.

Rick Hanson schrijft in zijn boek Boeddha’s Brein (4) over wat hij noemt het negatieve vooroordeel van de hersenen. In een analyse beschrijft hij hoe de mens in het verleden érg gericht was op het overleven: het gevaar zat in iedere hoek. Het was dan ook van levensbelang om – gelijk een gazelle – continu op je hoede te zijn. Als er dan toch ergens wat mis gegaan dan was het erg belangrijk om die ervaring goed op te slaan.

Onze hersenen hebben geleerd om vooral negatieve ervaringen veel aandacht te geven, en die vervolgens ook met extra kracht en prioriteit op te slaan. Hij haalt enkele psychologische onderzoeken aan waaruit blijkt dat wij het negatieve meer aandacht geven dan het positieve (5).

Om een wat positievere kijk op de wereld te ontwikkelen met al haar ongekende mogelijkheden, is het goed om te weten dat je met hersenen werkt die van nature niet zo getraind zijn om volop schoonheid op te slaan. Je moet hiervoor echt extra inspanningen leveren. Hanson stelt gelukkig ook dat het wel degelijk mogelijk is om je hersenen gevoeliger te maken voor de vele mooie aspecten van de wereld.

Hersenen die op deze manier meer positieve paden ontwikkeld hebben, zouden wel eens beter in staat kunnen zijn om zich af te stemmen op gebieden die ook op een hogere frequentie resoneren, alsof je overschakelt van een zwart-wit TV, naar een HD-TV (6).

NOTEN

(1) Voorbeeld van Oude Ford Taunus

(2) http://www.spa-francorchamps.be/nl/

(3) Hoe de Geest zich via de Hersenen verruimt

(4) Hanson, R. (2012, vert.) Boeddha’s Brein. Uitgeverij Ten Have

(5) ibid, p. 51

(6) Voor meer over de Hersenen en TV-metafoor klik alhier.

Advertenties

2 responses to this post.

  1. Posted by bert on 19/08/2013 at 07:17

    Mooi artikel, Joost!

    hartelijke groet,

    Bert

    Beantwoorden

  2. Posted by Roos on 19/08/2013 at 21:31

    Leuk artikel! Zou er ook niet een verschil kunnen zijn tussen bewuste en onbewuste herinneringen? Negatieve, of traumatische gebeurtenissen kunnen (onbewust) lang doorwerken en ons beïnvloeden, terwijl de bewuste herinnering eraan slechts fragmentarisch is. We hebben daarnaast ook geen echt geheugen voor fysieke pijn, we herinneren ons wel dat iets pijn deed, maar kunnen ons de pijn niet meer echt levendig voorstellen (gelukkig maar). Ik heb zelf juist altijd het idee dat als je ‘bewust’ terugdenkt aan het verleden, je toch juist de leuke dingen hebt onthouden, en de minder leuke vergeet. Ook vertel je, bijvoorbeeld na een vakantie, juist de leuke of grappige anekdotes, en minder leuke details laat je weg en vergeet je weer, dat helpt ook met het opslaan van de positieve herinneringen. ik ben wel nieuwsgierig geworden naar het boek.

    Nog een ander detail dat me te binnen schiet en er zijdelings mee te maken heeft: ik heb zelf ooit voor mijn scriptie EEG onderzoek gedaan naar emoties, waarbij ik kinderen dmv korte beeldverhaaltjes in een droevige, vrolijke of neutrale stemming probeerde te brengen. Ondertussen kregen ze geluidjes (standaard tonen met af en toe een afwijkende hogere toon) te horen. In de ERPs was het effect van stemming duidelijk zichtbaar, in de droevige stemming was de potentiaal na afwijkende geluidjes veel groter dan in de neutrale en vrolijke stemming. Je stemming heeft dus al op een heel basaal niveau effect op hoe je informatie verwerkt.

    Ik denk trouwens dat, bij wijze van spreken, veel mensen wel gehecht zijn aan de zwart wit tv, lekker veel contrast. Net zoals zwart wit foto’s soms meer de essentie en emotie weergeven, omdat de kleuren soms afleiden. Denk dat afstemming belangrijk is, dat je zelf van zwart-wit af en toe kunt omschakelen naar kleur.

    Beantwoorden

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: