Archive for the ‘Hersenen en Geest’ Category

Over het Kunstmatig Oproepen van een Misvormde Buitenlichamelijke Ervaring via Hersenstimulatie

Getriggerd door het onderzoek van Olaf Blanke (1) ga ik in dit artikel nog wat verder in op onderzoek dat gedaan is naar buitenlichamelijke ervaringen, welke ook beschreven is in wetenschappelijke tijdschriften.

afbeelding afkomstig van (7)

afbeelding afkomstig van (7)

Alvorens aandacht te besteden aan de Ridder en een ander stukje van Olaf Blanke wil ik eerst nog even stilstaan bij het verschil in realiteitskader dat je kunt gebruiken om met dit onderwerp om te gaan. Werk je vanuit een meer materialistisch perspectief dan ben je geneigd om te denken dat een actief, levend bewustzijn niet kan bestaan zonder een lichaam. Je zult dan ook proberen dit perspectief te verdedigen. Als je daarentegen werkt vanuit een vitalistisch perspectief dan werk je vanuit het idee dat er iets is dat het lichaam leven geeft, en dat bovendien ook kan bestaan zonder lichaam. Vanuit deze uitgangspositie probeer je deze houding te verdedigen.

Op deze site werk ik vanuit het perspectief dat het mogelijk is dat iets actief bewust kan zijn ook als daar geen lichaam bij betrokken is. Ik vind daarvoor de ervaringen van Robert Monroe, Michael Newton, van Lommel en de vele verhalen over mensen die contacten leggen met niet-lichamelijke bewustzijnsvormen overtuigend genoeg.

Het is dan ook met deze blik dat ik kijk naar wetenschappelijke teksten die spreken over het oproepen van ´buitenlichamelijke ervaringen´ door bepaalde delen van de hersenen te stimuleren.

dirk-de-ridder-uzaDIRK DE RIDDER E.A.

Laten we er eens een onderzoek bijpakken van Dirk de Ridder (zie afbeelding) en zijn collega´s uit 2007 (3,4). Hier wordt een casus beschreven van een man die last had van tinnitus (oorsuizen). Er werd, om hem te helpen, geprobeerd een deel van de hersenen (de secundaire auditieve cortex) te stimuleren met een electrode.

Dit bleek geen invloed te hebben op de tinnitus, maar er werd wel herhaaldelijk een soort van “buiten-lichamelijke ervaring” opgewekt, maar dan wel een erg rare. Zo voelde hij zijn lichaam meestal zo’n 50 cm linksachter zichzelf, maar de persoon kon zijn eigen lichaam niet zien (geen autoscopie); ook had hij geen perspectief vanuit die andere positie. Hij bleef kijken vanuit zijn fysieke lichaam. Deze ervaringen duurden tussen de 15 en 21 seconden.

OPWEKKEN VAN MISVORMDE BUITENLICHAMELIJKE ERVARINGEN

Vanuit het artikel van de Ridder en zijn team wordt verwezen naar een voorbeeld waarin iemand zichzelf wél zou hebben gezien na een electrische stimulatie van een deel van de hersenen. Dit betreft hier een korte casusbeschrijving van wederom Olaf Blanke en zijn collega´s dat in 2002 verscheen in Nature (5).

In het artikel met de ondertitel ‘het deel van de hersenen dat een buitenlichamelijke ervaring kan oproepen is gelokaliseerd‘ wordt beschreven hoe een 43-jarige vrouw met ernstige epilepsie aanvallen via elektrische stimulatie van de zogenaamde angular gyrus een buitenlichamelijke ervaring zou krijgen. Opvallend aan deze casus was dat er vreemde lichaamsgewaarwordingen werden beschreven: zo voelde ze zichzelf soms in haar bed zinken, of voelde ze zich van een hoogte naar beneden vallen.

Bij een stroom van 3,5 mA werd er een buitenlichamelijke ervaring getriggerd, waarbij de vrouw zei een deel van haar lichaam van boven te kunnen zien, maar alleen haar benen en het onderste deel van haar romp. Toen haar gevraagd werd naar haar echte benen te kijken, rapporteerde ze dat haar benen korter werden. Als haar knieën een hoek hadden van 90 graden, leek het wel alsof haar benen snel op haar afkwamen waardoor ze ontwijkende bewegingen maakte. Als ze keek naar haar uitgestrekte armen leek haar linkerarm korter, maar haar rechterarm niet. Ook hier leek het weer dat nu de linkeronderarm (bij een ellebooghoek van 90 graden) op haar gezicht afkwam.

De auteurs wezen erop dat de plek van elektrische stimulatie vlakbij het evenwichtsorgaan was, wat een factor zou kunnen zijn in deze ervaringen.

Kunstwerk van Kertesz (2)

Kunstwerk van Kertesz (2)

NATUURLIJKE VERSUS ONNATUURLIJKE BUITENLICHAMELIJKE ERVARING

In de twee boven beschreven gevallen was er sprake van iets dat een beetje lijkt op de beschrijvingen van spontane buitenlichamelijke ervaringen. Een kenmerk van een natuurlijke, spontane buitenlichamelijke ervaring is dat de perceptie plaatsvindt vanuit een ander perspectief, waarbij het bewustzijn in staat is om rond zich heen te kijken, te bewegen, en ook een helder beeld te hebben van de omgeving. In het geval van de Ridder was er helemaal geen sprake van autoscopie, en ook in de beschrijving van Blanke was er slechts sprake van een gedeeltelijke waarneming van het eigen lichaam, en eigenlijk vooral delen die ook door de fysieke ogen konden worden gezien.

Als ik kijk naar deze onderzoeken moet ik denken aan de vergelijking die ik noem in een klein artikeltje op de tweede site ‘Hoe de Geest zich via de Hersenen verruimt‘ (6). Daarin stel ik me zo voor dat de geest in staat is om de hersenen te bespelen, zoals een pianist op een piano kan spelen, om vervolgens bij het produceren van prachtige muziek zelf in vervoering te raken.

Ik ben dan ook geneigd om deze onderzoeken te bezien vanuit deze metafoor. In de natuurlijke bijna-dood-ervaringen of buitenlichamelijke ervaringen (B.L.E.) is er geen enkele sprake van verstoring of misvorming. Ook kan er veelal helder worden geobserveerd vanuit een ander perspectief. Het lijkt dan ook alsof de hersenen op zo’n manier worden ‘bespeeld’ dat een proces van bewustzijnsverplaatsing mogelijk wordt. Deze akkoorden zouden wel eens van nature bekend kunnen zijn.

De onderzoekingen lijken eerder in staat om zonder enige pianist ergens aan de binnenkant van de piano een snaar aan te raken waardoor er een klein gefragmenteerd iets gebeurt dat hooguit een zwak aftreksel is van de grote symfonie die nodig is om een echte bijna-dood ervaring of B.L.E. op te roepen.

NOTEN

(1) Het gevoel buiten je lichaam aangeraakt te worden

(2) Body Shop Project

(3) Visualising Out-of-Body Experience in the Brain. (pdf) Afbeelding van de heer de Ridder afkomstig van Neuromodulatie: Stroom als Medicijn

(4) Met dank aan Hans Bakker die me wees op de artikelen van de Ridder en Blanke.

(5) Stimulating Illusory own-body perceptions (pdf)

(6) Hoe de Geest zich via de Hersenen verruimt

(7) Near Death Experiences Explained

De Negatieve Inslag van onze Hersenen Onderkennen

Als Noëtische strijder voor bewustzijnsverruiming is het handig om te weten met wat voor soort materiaal je werkt. Je kunt nog zo’n goede autocoureur zijn, maar met een Ford Taunus uit 1956 (1) wordt het toch lastig om te winnen bij een Formule 1 wedstrijd op Francorchamps in de Belgische Ardennen (2).

thomson-gazelle

Thomson Gazelle – Altijd op zijn Hoede

Wezenlijk werkmateriaal voor een noëtische verkenner zijn de hersenen. Op de pagina ‘Hoe de Geest zich via de Hersenen Verruimt‘ (3) beschrijf ik het beeld van een pianist (de geest) die de piano (hersenen) bespeelt en zich door goed pianospel in een ruimere toestand van vervoering kan brengen. Het is dan ook wel zaak om het een en ander van deze pianohersenen te weten.

Omdat we binnen het noëtisch werk graag een zo scherp mogelijke geest hebben die in staat is om een heerlijke dans uit te voeren met het hartsbewustzijn, is het fijn om je bewust te zijn van wat je toch een vrij belangrijk kenmerk van deze hersenen zou kunnen noemen, namelijk hun neiging om vooral met negatieve dingen bezig te zijn.

Rick Hanson schrijft in zijn boek Boeddha’s Brein (4) over wat hij noemt het negatieve vooroordeel van de hersenen. In een analyse beschrijft hij hoe de mens in het verleden érg gericht was op het overleven: het gevaar zat in iedere hoek. Het was dan ook van levensbelang om – gelijk een gazelle – continu op je hoede te zijn. Als er dan toch ergens wat mis gegaan dan was het erg belangrijk om die ervaring goed op te slaan.

Onze hersenen hebben geleerd om vooral negatieve ervaringen veel aandacht te geven, en die vervolgens ook met extra kracht en prioriteit op te slaan. Hij haalt enkele psychologische onderzoeken aan waaruit blijkt dat wij het negatieve meer aandacht geven dan het positieve (5).

Om een wat positievere kijk op de wereld te ontwikkelen met al haar ongekende mogelijkheden, is het goed om te weten dat je met hersenen werkt die van nature niet zo getraind zijn om volop schoonheid op te slaan. Je moet hiervoor echt extra inspanningen leveren. Hanson stelt gelukkig ook dat het wel degelijk mogelijk is om je hersenen gevoeliger te maken voor de vele mooie aspecten van de wereld.

Hersenen die op deze manier meer positieve paden ontwikkeld hebben, zouden wel eens beter in staat kunnen zijn om zich af te stemmen op gebieden die ook op een hogere frequentie resoneren, alsof je overschakelt van een zwart-wit TV, naar een HD-TV (6).

NOTEN

(1) Voorbeeld van Oude Ford Taunus

(2) http://www.spa-francorchamps.be/nl/

(3) Hoe de Geest zich via de Hersenen verruimt

(4) Hanson, R. (2012, vert.) Boeddha’s Brein. Uitgeverij Ten Have

(5) ibid, p. 51

(6) Voor meer over de Hersenen en TV-metafoor klik alhier.