Archive for the ‘Onderzoekswegen’ Category

Het Goddelijke Aardingsproject

Laatst las ik een boek van Anita Moorjani, een Indische vrouw die opgegroeid is in Hong Kong, die vertelt over haar leven, met als cruciaal scharnierpunt haar kanker die uiteindelijk leidde naar een coma. In het boek ‘Ik moest doodgaan om mezelf te genezen’ (2012,1) schrijft ze over tumoren die zo groot waren als citroenen verspreid over haar hele lichaam. Ze was broodmager geworden en woog nog geen 40 kilo toen ze in haar coma terechtkwam. In deze toestand had ze bijzondere ervaringen.

Productie van Igor Morski (2)

Productie van Igor Morski (2)

Een pakkende metafoor die ze beschrijft wil ik hier even – in verkorte vorm – delen:

“Stel je eens een enorm, donker warenhuis voor. Je woont daar, met maar één zaklamp om je bij te lichten. Alles wat je weet over wat er in deze uitgestrekte ruimte is opgeslagen, is wat je gezien hebt met de straal van een klein zaklampje. Als je ergens naar op zoek bent, vind je dat misschien, of misschien ook niet, maar dat betekent niet dat het niet bestaat. Het is er wel, maar je hebt er nog niet met je lampje op geschenen.

En zelfs als je dat wel doet, kan het voorwerp dat je ziet moeilijk te onderscheiden zijn…zo is het stoffelijke leven. We zijn ons alleen bewust van waar we onze zintuigen op een bepaald ogenblik op richten, en we kunnen alleen begrijpen wat ons al bekend is.

Stel je nu eens voor dat iemand op een dag op het lichtknopje drukt. Dan zie je voor de eerste keer, in een plotse uitbarsting van schittering en geluid en kleur, het gehele warenhuis, en dat lijkt in niets op wat je je er ooit van hebt voorgesteld….Je kunt niet de hele ruimte overzien, en je weet dat er nog meer is dan wat je kunt opnemen van deze stortvloed die je zintuigen en emoties overspoelt.

Maar je krijgt het sterke gevoel dat je deel uitmaakt van iets levends, oneindigs, en ongelooflijk moois…” (pp. 125-127, 1)

De bijna-dood ervaring die Moorjani had tijdens haar coma was te vergelijken met deze bovenstaande metafoor. Ze beschrijft hoe ze opeens besefte hoe groots het leven is, en hoe groots wijzelf ook zijn. Dit bewustzijn van haar eigen grootsheid en het besef hoe heerlijk het is om vanuit deze toestand te leven, zonder maskers, zonder allerlei beperkende verwachtingspatronen, maar vanuit een haast gelukzalige staat van zijn, heeft er bij haar toe geleid dat haar kanker binnen enkele weken volledig uit haar lichaam was verdwenen.

Slak neemt een slokje (4)

Slak neemt een slokje (4)

HET GODDELIJKE LATEN INDALEN

Ik heb zo’n vermoeden dat zolang de mensheid bestaat, er mensen zijn geweest met dergelijke ervaringen van onbevattelijke éénheid, liefde en grootsheid. Het is vanzelfsprekend heerlijk om in een dergelijke toestand te zijn, maar voor velen van ons is het niet weggelegd om dergelijke ervaringen te beleven, laat staan ze vaker door te maken.

Je zou je kunnen afvragen waarom we niet allemaal dergelijke ervaringen op een regelmatige basis hebben. Zou het misschien mogelijk zijn dat we ook die lichtknop kunnen aanzetten in ons eigen leven? Is het misschien mogelijk dat we een sterkere zaklamp aanschaffen waardoor we een zicht ontwikkelen dat meer helderheid verschaft?

In een nieuwsbrief van Gabriele en Reint (3) kwam ik de volgende woorden tegen, die in de richting gaan van het versterken van het vermogen van deze zaklamp:

… Want hoe meer jij je hart opent, voor jezelf, voor je medemens, voor de Aardse dimensie, des te meer ook je hogere bewustzijnslagen, zoals onder meer je Hogere Zelf, in staat zijn om bij jou te incarneren, in te dalen, om je Volledige Zijn van een Kosmisch en een Aards wezen tot integratie op Aarde te brengen. Om zo uiteindelijk je oermissie als mens te voltooien.”

GODDELIJKE DOWNLOADERS GEZOCHT

Wat me aanspreekt in het bovenstaande is de ‘neerwaartse’ beweging. In plaats van jezelf naar het goddelijke te mediteren, probeer je zoveel mogelijk ‘ziel’ uit te nodigen af te dalen in al het tumult van de fysieke wereld, met alles wat daar allemaal bij komt kijken, met al haar verstoringen, verslavingen, gewoontes, en natuurlijk de verschillende vormen van schoonheid.

Binnen deze noëtische site wordt veel waarde gehecht aan de scheppingspotentie van onze gedachten, vooral in samenwerking met wat ik hartsbewustzijn ben gaan noemen. Ik geloof er dan ook in dat als je mensen bij elkaar zou kunnen krijgen die wat van deze potentie willen richten op manieren om meer ‘goddelijkkheid’ uit te nodigen, zelfs in een stedelijke westerse samenleving als Nederland, dat er dan werkelijk nieuwe terreinen kunnen worden ontgonnen, en het liefst zo concreet en helder mogelijk.

Anastasia zei eens dat het universum als het ware juichend opstaat als er ergens in het universum nieuwe ideeën ontstaan. Ik zou mensen willen uitnodigen contact te zoeken via de mail om te zien of we misschien met elkaar ook in staat zijn het universum te laten juichen.

NOTEN

(1) Moorjani, A. (2012) Ik moest doodgaan om mezelf te genezen. Houten: Mana.
(2) Igor Morski 
(3) Goddelijkheidsactivitatie wordt de trend
(4) Chelsahdelic op Tumblr (uit april 2013)

Advertenties

Aard en Gradaties van Stille Interpersoonlijke Aandacht

INTRODUCTIE

Als die noëtische verkenningsbal dan eenmaal rolt, dan blijft die – met wat licht onderhoud – ook wel in beweging. Nadat er twee artikelen terug (1) het idee werd geïntroduceerd dat het lichaam lijkt te registreren als iemand anders aandacht schenkt aan je, ben ik in het vorige artikel (2) aan het spelen gegaan met de mogelijkheid om wat bewuster je te openen voor degenen die zo op een dag aan je hebben gedacht, en hoe je zelf ook bewuster iets moois kan schenken aan anderen via aandacht, gewoon thuis vanaf de bank, zonder whatsapp, facebook of mail.

In deze bijdrage wil ik wat meer stilstaan bij de aard en de mogelijke gradaties van de interactie tussen mensen op deze manier. Ik zou daarbij willen spreken over ‘stille interpersoonlijke aandacht’ om aan te geven dat het gebeurt zonder gebruik te maken van woorden die je spreekt of schrijft. Een lezer vroeg zich af of al die energie die van andere mensen komt allemaal wel zo fijn was. Kun je immers ook niet allerlei negatieve aandacht opvangen van anderen?

Drinkend in een paars landschap

Drinkend in een paars landschap (3)

DE AARD VAN STILLE INTERPERSOONLIJKE AANDACHT

Laat ik ter illustratie er eens een verhaaltje bijhalen dat ik las in ‘Iets onbekends, doet iets onverwachts‘ van Renée Scheltema. Zij beschrijft daar een gesprek dat ze had met de onderzoeker en chirurg dr. Larry Dossey over de mogelijkheid dat er via het aandacht richten op een ander ook minder fijne dingen zouden kunnen gebeuren. Hij vertelt wat hij had meegemaakt met Uri Geller:

“Dossey kende Geller persoonlijk. Ik vroeg hem of hij ooit getuige was geweest van zijn vermeende psychokinetische krachten. Dossey zei dat Geller in zijn bijzijn ooit iets had gedaan wat hem bang maar ook boos had gemaakt. Geller had de intentie gehad om schade te berokkenen. Hij had tegenover wetenschappers de stoutmoedige uitspraak gedaan dat hij ‘een koe kon doden alleen door haar in de ogen te kijken.’ Dossey was er getuige van dat Geller dat zei. De entertainer keek indringend naar het dier en na tien minuten zakte de koe door haar poten. Ze was dood. Ik zag dat Dossey nog altijd was aangedaan door deze gebeurtenis.” (p.206)

Ook al heeft het iets intrigerends, dit lijkt me toch een vrij duidelijk voorbeeld van hoe je stille aandacht niet hoort te gebruiken. Of het doden van koeien met een taser of stun gun ethischer is, weet ik overigens ook niet. In die zin lijkt het me redelijk om te veronderstellen dat je dit soort ‘krachten’ of mogelijkheden kunt gebruiken op een schaal van uitermate liefdevol tot zeer kwaadaardig. Laten we hopen dat we ook in staat zijn om een krachtig beschermingsveld rond ons te plaatsen zodra iets niet goed voelt. Wellicht een thema voor nader onderzoek.

GRADATIES VAN STILLE INTERPERSOONLIJKE AANDACHT

Buiten dat aandacht kan variëren op de schaal tussen goede en minder goede bedoelingen, lijkt het ook aannemelijk dat er een verschil is in ‘kracht’ of sterkte van iemands aandacht. Als ik bijvoorbeeld tien minuten op een destructieve wijze zou kijken naar een koe, vermoed ik dat er weinig zal gebeuren. Ik herinner me een verhaal van een vriendin van weleer die tijdens een les van een liefdevolle vrouw, opeens meemaakte dat die vrouw haar aandacht op haar richtte door haar aan te kijken en al snel voelde die vriendin een ongekend gevoel van liefde door haar hele lichaam heen gloeien.

Onderzoek heeft al aangetoond dat mensen die regelmatig mediteren en op die manier bewuster bezig zijn met het werken met aandacht, ook gevoeliger zijn voor het opvangen van aandacht van anderen. Waarschijnlijk zullen zij ook krachtiger en met meer focus hun aandacht kunnen richten op anderen.

SUGGESTIES VOOR NADER ONDERZOEK

Zoals Albert Einstein al zei, “Het is belangrijk ons dingen te blijven afvragen“. Om zelf onderzoek te verrichten naar dit soort verschijnselen hoef je geen post-master opleiding te volgen, of in meerdere hoogaangeschreven wetenschappelijke tijdschriften te publiceren. Nee, dat kun je gewoon nu doen, waarbij de enige voorwaarde is dat je gemotiveerd bent.

Hoe zou je dit verschijnsel verder kunnen verkennen? Misschien door meer te gaan mediteren, of wellicht door je overdag meer open te stellen voor dit verschijnsel door eens bij de kassa bewust aandacht te richten op iemand bij een andere kassa, of vaker even stil te staan en te voelen of er het laatste half uur nog iemand aan je heeft gedacht en hoe dat voelde. Zo kun je jezelf ook trainen om je sneller bewust te worden als je een bepaald gevoel gewaar wordt. Door dan jezelf af te vragen wat de oorzaak zou kunnen zijn voor dat gevoel, kunnen er allerlei zaken zomaar je bewustzijn in poppen.

Heb je zelf nog ideeën voor verder onderzoek, laat het weten.

NOTEN
(1) https://noetiek.wordpress.com/2013/05/11/aanraken-met-je-geest/
(2) https://noetiek.wordpress.com/2013/05/13/even-een-rondje-liefde-verdelen/
(3) http://renokingswordsnpoetry.wordpress.com/tag/blue-bonnets/

Even een Rondje Liefde verdelen

Eén van de aantrekkelijke kanten van het noëtische onderzoek is dat ook je eigen subjectieve beleving erin gebruikt kan worden. Ook je gevoelens en je gedachten zijn een onderdeel van deze wereld en zijn in principe net zo echt, en misschien wel echter dan bijvoorbeeld een appel waar je in bijt.

In het voorgaande artikel ‘Aanraken met je Geest‘ (1) werd stilgestaan bij het onderzoek van dr. Dean Radin die aannemelijk maakte dat het lichaam werkelijk registreert als iemand aandacht aan je schenkt. Vaak is het zo subtiel dat het niet boven de drempel van je bewustzijn komt, maar het feit dat het iemand bereikt, en in principe bij een bepaalde gevoeligheid en rust bij de ander ook bewust gevoeld kan worden, is uitermate interessant.

Dag 41 van 365, foto door Sarah Ann Loreth (2)

Dag 41 van 365, foto door Sarah Ann Loreth (2)

Als je namelijk verder speelt met dit gegeven dan komen er al snel allerlei nieuwe vragen op: wat is de aard van het gevoel dat je kunt krijgen als iemand aandacht aan je schenkt? Zijn er verschillende vormen van aandacht, en zou je het vermogen kunnen trainen om te leren wie er zo aan je denkt, door bijvoorbeeld tijd te nemen om er eens tijdens een meditatief moment bij stil te staan.

Volgens sommigen bestaat tijd en ruimte niet, waardoor het zomaar mogelijk zou kunnen zijn om aan het einde van de dag even je geest in rust te openen voor al degenen die die dag aan jou hebben gedacht. Misschien komen er wel bepaalde mensen in je op, misschien proef je de geur van hun energie, of voel je de kleur van hun gedachten (zie ook 3)?

Nadat je misschien je ontvangend geopend hebt om de energieën van anderen te registreren, kan ik je ook aanbevelen om wat fysieke reacties in anderen teweeg te brengen door ook – en bij voorkeur op een liefdevolle wijze – vanuit je hart prettige energie te schenken aan mensen die je lief hebt. Je kunt dan allerlei mensen, stuk voor stuk, voor de geest halen en ze, al is het maar enkele seconden, wat liefde toezenden.

Niet alleen is het dan aannemelijk dat de lichamen van de personen aan wie je je aandacht schenkt het registreren, maar ik kan je verzekeren dat het op deze manier – in alle tevredenheid en rust – geven van fijne energie aan anderen jezelf ook een prettig gevoel geeft.

Mocht je na aanleiding van dit artikeltje ook eens zijn gaan zitten voor een rondje liefde dan zou ik het weten te waarderen als je je ervaringen – in het kader van het verkennend onderzoek – ook zou delen op deze site.

Update 24 juni 2013: Zou je het kunnen voelen als iemand liefdevol aan je denkt? (4)

NOTEN
(1) https://noetiek.wordpress.com/2013/05/11/aanraken-met-je-geest/
(2) http://pulpfactor.com/photography/8618/photography-by-sarah-ann-loreth/
(3) https://noetiek.wordpress.com/2010/02/23/frequenties-van-het-energieveld/
(4) http://noetiek.blogspot.nl/2013/06/zou-je-het-kunnen-voelen-als-iemand.html

Aanraken met je Geest

Het tempo van de noëtische verkenningen ligt het laatste jaar niet al te hoog. Een grote factor hierin zijn verkenningen op andere, meer aardse vlakken. Desondanks zou er zomaar weer eens een opleving in het verschiet kunnen liggen aangezien ik de laatste tijd toch weer wat meer mijn geest begin af te stemmen op deze fascinerende onstoffelijke materie.

Het aanraken met de geest

Het aanraken met de geest

De aanleiding voor het huidige artikel is een combinatie van een recente presentatie van Rupert Sheldrake (1) en een interessant boek/documentaire van Renée Scheltema, ‘Iets onbekends doet iets onverwachts‘ (2).

In januari 2013 heeft de noëtische bioloog Rupert Sheldrake een lezing gegeven in New Mexico. Hij sprak daar onder andere over zijn recente boek ‘The Science Delusion‘, waarin hij tien aannames van de moderne wetenschap op de hak neemt (3). Tijdens die lezing bekritiseert hij de huidige wetenschap. Hij zegt dat ze erg dogmatisch zijn in datgene wat verkend mag worden, en wat niet. Als iets buiten het normale, algemeen aanvaarde wetenschappelijke dogmatische realiteitskader valt, wordt er van alles in het werk gezet om die wetenschappers te ontmoedigen.

Gelukkig zijn er nog wetenschappers zoals Sheldrake die wel nog vrij durven te denken en te schrijven over de vele  gebieden grenzend aan, en de scheuren in, de huidige wetenschappelijke constructies. Zo noemt hij terloops de mogelijkheid dat we in de wetenschap – en daarmee ook in ons algemene wereldbeeld – erg geneigd zijn om te denken dat we met onze aandacht alleen informatie van buiten kunnen verwerken.

Via onze zintuigen richten we onze aandacht op iets en daarmee komen we iets te weten over dingen buiten onszelf. Als we kijken naar een appel dan weten we dat er licht weerkaatst wordt via de appel zodat wij het kunnen zien. In het donker zien we geen appel. We weten ook dat we in het donker wel een drol kunnen ruiken, maar we weten ook dat we niets zullen ruiken als er een glazen bak om die drol heen gebouwd zou zijn.

Het zien van Appels - eenrichtingsverkeer of misschien toch tweerichtingsverkeer? (bron: Vladimir Kush (4))

Het zien van Appels – eenrichtingsverkeer of misschien toch tweerichtingsverkeer? (bron: Vladimir Kush (4))

Met andere woorden: voordat wij iets kunnen waarnemen dient er eerst iets naar ons toe te komen, dat kunnen elektromagnetische golven zijn, dan kunnen geluidsgolven zijn, geurtjes etc. De interessante suggestie die door Sheldrake werd geopperd was: zou het ook niet zo kunnen zijn dat er sprake is van een tweerichtingsverkeer? Dat wij met onze aandacht ook het voorwerp ‘aanraken’ dat we bekijken?

Hij heeft daar zelf veel onderzoek naar gedaan. We kennen allemaal wel die typische gewaarwording dat je ‘voelt’ dat er iemand naar je kijkt. Altijd leuk om zelf eens te proberen: staar maar eens naar iemands rug, en de kans is redelijk groot dat die persoon zich zal omdraaien. Sheldrake heeft ook wetenschappelijk aangetoond dat mensen veel vaker reageerden op staarders dan je op basis van toeval zou verwachten.

DEAN RADIN

In het boek van Scheltema (5) wordt een interessant experiment aangehaald dat is uitgevoerd door Dean Radin. Hij plaatste één proefpersoon in een ruimte en een andere in een andere ruimte, gescheiden door een zware deur die elektromagnetische straling tegenhoudt. De eerste proefpersoon zat vast aan allerlei meetapparatuur waardoor hartslag, huidgeleiding en hersengolven werden gemeten. Ook werd deze proefpersoon gefilmd.

In de andere ruimte kreeg de andere proefpersoon op bepaalde momenten de oprdracht om de aandacht te trekken van de eerste proefpersoon door aandachtig te kijken naar de monitor waar je de ‘live’ beelden kon zien van de andere proefpersoon.

Het boeiende resultaat van dit onderzoek was dat zodra die tweede persoon zijn aandacht richtte op die eerste persoon – via die monitor dus – het lichaam van de eerste persoon reageerde. Het werd minder ontspannen. Als je echter de eerste persoon vroeg of hij iets had gemerkt werd er steevast ontkennend geantwoord.

Dr. Dean Radin

Dr. Dean Radin

DEEPAK CHOPRA

Scheltema haalt nog een ander voorbeeld aan. Ze vertelde over een gesprek dat ze had met Arielle Ford (pp. 89-90). Zij werkt als publiciteitsagente voor diverse schrijvers. Op een bepaald moment kwam er een zeer aantrekkelijk aanbod van een beroemde talkshow in de Verenigde Staten voor een interview met Deepak Chopra. Dit was in de tijd dat mailen en mobiel bellen nog allemaal niet zo ingeburgerd was als momenteel. Chopra was net twee weken op vakantie in Afrika met zijn gezin en hij had gezegd dat hij niet bereikbaar zou zijn.

Er moest echter snel beslist worden over een bepaalde datum, anders ging de kans voorbij. Hieronder een citaat uit het boek van Scheltema, over wat er toen gebeurde:

Ik zei tegen de producer: “Oké, ik bel je over een kwartier terug.” Toen deed ik mijn ogen dicht er riep luidkeels: “Deepak, bel me!” Tien seconden later ging  de telefoon. Het was Deepak. Hij zei: “Waar heb je me voor nodig?” Ik vroeg hem hoe hij het wist. Hij antwoordde: “Ik wist het gewoon. Waar heb je me voor nodig?”

AFRONDENDE GEDACHTEN

Schijnbaar is het zo dat als wij naar iets of iemand kijken we niet alleen informatie ontvangen van die persoon of van dat voorwerp, maar dat wij – door onze aandacht te richten – ook iets ‘doen’ met datgene waar we onze aandacht op richten. Zo blijkt het lichaam het te registreren zodra iemand zijn aandacht op je richt, ook al bereikt die lichamelijke informatie lang niet altijd je bewustzijn.

Dit ‘aanraken’ met de geest roept ook herinneringen op aan het inmiddels algemeen aanvaardde ‘waarnemerseffect’ dat is voortgekomen uit onderzoek in de kwantumfysica. Alleen doordat een wetenschapper kijkt naar een experiment, beïnvloedt hij de uitkomst ervan.

Daarnaast kunnen bepaalde concepten uit het Anastasia-werk van Vladimir Megré vanuit een realistischer oog worden bezien. Zoals het concept van de ‘gedachteninbrenging’ (6) en de kracht van de blik (7). Ook kun je je afvragen wat er nu eigenlijk gebeurt als je denkt aan bepaalde personen, en zeker als je dat doet met een krachtige emotionele lading. Het wordt steeds waarschijnlijker dat het echt de aandacht is die ervoor zorgt dat de ander er iets van merkt, en daarbij lijkt afstand geen rol te spelen.

Onderzoek toont ook aan dat vooral mensen die gewend zijn te werken met aandacht via bijvoorbeeld meditatie, ook makkelijker in staat zijn dit soort signalen bewuster op te vangen. In het normale hectische leven van alledag is het misschien een stuk lastiger om je geest open te stellen voor dit soort prikkels.

Vrouw uit raam (8)

Vrouw uit raam (8)

NOTEN
(1) http://waterput.yolasite.com/english/rupert-sheldrake-on-science-s-delusional-belief-that-it-has-understood-the-nature-of-reality-in-principle
(2) http://www.bol.com/nl/p/iets-onbekends-doet-iets-onverwachts-dvd/9200000002159969/
(3) http://www.bol.com/nl/p/the-science-delusion/9200000006534444/
(4) http://www.youtube.com/watch?v=WgLiwWebz8M
(5) Zie p.102-104 van het boek dat in noot 2 wordt genoemd.
(6) https://noetiek.wordpress.com/2010/05/29/gedachteninbrenging-en-inspiratie/
(7) http://boekenbol.punt.nl/content/2010/07/strelende-blikken-en-kille-blikken
(8) http://www.flickr.com/photos/digndie/8671840686/in/explore-2013-04-22

Hartscommunicatie – Eerste Verkenningen

Vanuit meerdere richtingen wordt gesuggereerd dat er zich een bijzondere vorm van bewustzijn zou bevinden ter hoogte van ons hart. Zowel uit oosterse tradities als uit westerse wetenschappelijke tradities komt dit idee naar voren. Ook mensen in de experimentele geestverkennende sferen spreken over het belang van wat ik maar hartsbewustzijn zal noemen (zie bijvoorbeeld Bruce Moen).

Inmiddels ben ik zelf ook overtuigd geraakt van de ongekende mogelijkheden van dit hartsbewustzijn.

Het lijkt wel alsof je een paar tandjes intenser en dieper leeft op de momenten dat je het voor elkaar krijgt om vanuit een hartsbewustzijn in de wereld te zijn.

Vanuit dit Noëtisch Onderzoeksproject wil ik samen met mede-onderzoekers meer grip krijgen op dit hartsbewustzijn en ook op de mogelijkheden van hartscommunicatie. Op deze pagina enkele eerste verkenningen op dit vlak. Mocht je geïnteresseerd om mee te verkennen dan laat het weten.

WAT IS HARTSBEWUSTZIJN?

Om te beginnen is het handig om te stellen wat hartsbewustzijn – binnen het kader van dit project althans –  NIET is. Het is makkelijk om bij het hart te denken aan emoties en gevoelens, als een soort tegenhanger van het rationele verstand. Als ik het heb over hartsbewustzijn heb ik het niet over ‘alleen maar met gevoel bezig zijn’. Ik zie het eerder als een mogelijkheid om toegang te krijgen tot een andere laag van de werkelijkheid.

In deze toestand waarin je je bewustzijn probeert in je hartscentrum te plaatsen, lijk je ruimer bereik te hebben. Je kunt dieper in jezelf reiken, maar je kunt ook een dieper contact met anderen realiseren. Volgens sommigen heb je zelfs de mogelijkheid om je hartsbewustzijn ook af te stemmen op algemenere informatie zoals de ‘Akasha-Kronieken’.

Het hartsbewustzijn werkt in mijn beleving het beste in goede samenwerking met het ‘vertalende denken’. Hierbij heeft het denkvermogen vooral de functie om de informatie die vanuit het hart wordt opgevangen te vertalen in woorden, zodat we het makkelijker kunnen opslaan en onthouden.

INTERNE HARTSCOMUNNICATIE

Om beter te leren gebruik te maken van de mogelijkheden van hartsbewustzijn is het handig om er mee te oefenen. Een goede manier om je hart wat te masseren en te trainen is door er zowel intern als extern mee te leren communiceren.

De interne vorm van hartscommunicatie zou je kunnen zien als een manier waarbij je je leert te richten op de wens om vanuit je hartsbewustzijn naar jezelf te kijken, en dan alle lagen van jezelf, waarbij je – afhankelijk van je eigen realiteitsgrenzen – je kunt voorstellen contact te leggen met bijvoorbeeld je lichaamsbewustzijn, je hogere zelf, je innerlijk kind of stel je voor dat je contact kunt leggen met een soort van ‘mystery guest’ in je eigen systeem.

Mijn ervaring is dat je aardig kunt inschatten of er sprake is van een constructief contact als je voelt dat je hart gaat pulseren voor je longen; ook kun je tintelingen door je lichaam voelen stromen. Ook kan het gebeuren dat je volop begint te gapen en te tranen. Probeer te genieten van de ervaring en probeer in rust en zonder haast de juiste woorden te vinden die resoneren met de ervaringen.

EXTERNE HARTSCOMMUNICATIE

Buiten de interne hartscommunicatie met verschillende aspecten van jezelf, is er natuurlijk ook de mogelijkheid om je hartsbewustzijn te vergroten door je bewuster vanuit je hart af te stemmen op andere mensen. Zoals je wellicht zult vermoeden komt daar van alles bij kijken. Sinds een aantal maanden ben ik hier bewuster mee aan het oefenen.

Wat is bevorderlijk bij het tot stand brengen van interpersoonlijke communicatie via de hartcentra?

Eerlijkheidsprincipe. Zorg ervoor dat je eerlijk kunt zeggen wat je voelt en denkt. Als je het deelt in een sfeer van vertrouwen en openheid kan het het hart makkelijker open laten gaan. Door allerlei zaken juist niet te zeggen blokkeer je de stroom.

Sfeer Scheppen. Als je met iemand hebt afgesproken voor een hartscommunicatie-experiment dan is het handig om de tijd te nemen een voor beide aangename sfeer te scheppen. Je kunt hierbij denken aan klassiekers als rustgevende (meditatieve) muziek, een wierookgeurtje en eventueel gedempt licht.

Niet Forceren. Wat ook van belang is dat je niet de boel gaat forceren. Je hart is niet zomaar vooruit te duwen, maar het heeft zo haar eigen wijsheid en timing. Neem de tijd om aan elkaar te wennen door over allerlei zaken te praten die je aan het hart gaan. Probeer wel zoveel mogelijk je geest te richten op eventuele informatie vanuit het hartsbewustzijn. Zodra je daar iets merkt of voelt is het handig om het te bespreken.

Lichaamssensaties Beschrijven. Je bent samen met de ander bezig met een exploratietocht waarbij je ook niet altijd even goed weet wat er gebeurt. Het is daarom ook nuttig om veranderingen in je lichaam met elkaar te delen. Je kunt daarbij denken aan: ik voel mijn buik samentrekken, ik voel mijn keel gloeien of  ‘ik krijg wat druk achterin mijn hoofd’.

Intimiteitsgrenzen. Het openen van je hart voor een ander – ook al is het in de vorm van een experiment – kan het thema van de intimiteit aanroeren. Het is hierbij ook verstandig om hierin duidelijk te zijn. Het doel van de oefeningen is om beter in staat te zijn gebruik te maken van je hartsbewustzijn. Het doel is niet om lichamelijk en intiem te worden met een ander.

Vertrouwen op beelden en indrukken die binnenkomen. Je kunt op twee manieren de externe hartscommunicatie trainen: je kunt het op zo’n manier dat je beiden je tegelijkertijd op elkaar afstemt en vertelt welke indrukken, beelden in je bewustzijn komen. Een andere manier is het om de beurt op elkaar afstemmen.

Gedeelde realiteit: samen vertrouwen hebben in de mogelijkheid dat je elkaar kunt helpen in het verder openen van het hartsbewustzijn. Op die manier schep je ook een omgeving waarin dergelijke zaken ook kunnen gaan gebeuren.

MOGELIJKE THEMA’S DIE LANGS KUNNEN KOMEN

GESLOTEN HART

Als je met het hart werkt dan kan er echt van alles onder de aandacht gebracht worden.

Ieder obstakel kan zich manifesteren. In onze samenleving zijn we vaak niet gewend om te werken vanuit hartsbewustzijn.

Bij veel mensen is het hart dan ook simpelweg grotendeels gesloten, en vaak ook met goede redenen uit het verleden.

In een dergelijke ‘gesloten-hart-situatie’ kun je proberen je voor te stellen dat je van iemand houdt, of dat iemand van jou houdt en lief voor je is. De kans is dan aanwezig dat je hart beelden aanreikt die een sleutel kunnen bieden tot verandering.

TE OPEN HART

Wat je ook meemaakt is dat mensen eigenlijk een hart hebben dat té open staat waardoor mensen snel emotioneel worden en zich ook makkelijk de thema’s (en problemen, zorgen) aantrekken van anderen. Zij zijn als het ware energetische hartsponsen. In dit soort gevallen kan het dan handig zijn om te spreken over mogelijkheden om de mate waarin het hart open is te reguleren.

Wellicht kan het meer aandacht schenken voor de interne hartcommunicatie ook een bijdrage leveren.

CONCLUSIE

Op deze pagina is nog maar een beginnetje gemaakt met het boeiende terrein van het hartsbewustzijn en de hartscommunicatie. Ik ben ervan overtuigd dat als meer mensen leren gebruik te maken van dit haast goddelijke gereedschap dat de wereld er een stuk mooier door zal worden.

Misschien kan dit project een bijdrage leveren aan het ontwikkelen van kennis rondom het gebruik maken van het hart. Bij voldoende oprechte interesse kunnen we wellicht kleine groepjes oprichten die dit terrein met elkaar gaan verkennen en beschrijven.

Aanraders: Heart-Math Institute en Six Heart Virtues (pdf)

Tweede afbeelding afkomstig van Soul Explorer; derde van Animal photos; het gesloten hart komt van Cherel Woolstone.

Etherische Ochtendgymnastiek

The Living Matrix - Een Film over de Nieuwe Wetenschap van Heling

In de documentaire ‘The Living Matrix‘ uit 2009 worden veel interessante noëtische thema’s op een pakkende wijze gepresenteerd. Grote namen als Rupert Sheldrake, Fritz-Albert Popp, Lynne McTaggart en Bruce Lipton passeren samen met andere wetenschappers aan het noëtisch verkenningsfront de revue.

In deze documentaire worden allerlei baanbrekende onderzoeken aangehaald, die vaak afwijken van de huidige manier van denken in de medische wereld. Eén van de opmerkelijke onderzoeken betrof een experiment waarbij twee gewichtheffers met elkaar werden vergeleken. Ik heb de documentaire nu niet bij de hand, dus ik noem vooral de kern van het idee. De ene gewichtheffer trainde zoals gebruikelijk iedere dag met gewichten, terwijl de andere niet trainde, maar wel actief in gedachten bezig was met dezelfde oefeningen.

Wat bleek na afloop van het experiment? Dat ook de sporter die niet getraind had tóch volledig vergelijkbaar was met de sporter die wél getraind had. Het leek er dus op alsof het alleen denken aan trainen, dezelfde spieren trainden als het daadwerkelijk doen van de oefeningen!

Dit steunt het idee dat er voor de hersenen wellicht niet zoveel verschil zit tussen het in gedachten denken aan iets en het daadwerkelijk zien van iets. Dit concept verdient het natuurlijk om aan nader onderzoek blootgesteld te worden. Ik zou dan ook alle geïnteresseerde lezers willen voorstellen om te gaan experimenteren met wat je ‘etherische ochtendgymnastiek‘ zou kunnen noemen.

Je kunt proberen iedere ochtend de klok iets eerder te zetten (al is het maar vijf minuten) om dan in bed vervolgens te gaan visualiseren dat je allerlei rek- en strekoefeningen doet in de je slaapkamer. Je blijft dus lekker in bed liggen maar probeert je wel zo levendig mogelijk voor te stellen dat je buikoefeningen doet of push-upp’s.

Een manier om te testen of dit daadwerkelijk effect heeft is door vooraf bijvoorbeeld opdrukoefeningen te doen om te zien hoevaak je jezelf kunt opdrukken. Dan probeer je een week of twee deze visualisatie-oefening te doen en dan ga je weer in het echte fysieke de opdrukoefening doen: als dan blijkt dat je beduidend vaker jezelf kunt opdrukken dan is dat een argument ter bevestiging van dit concept.

Voeg eventuele resultaten toe aan dit bericht.

P.S. De documentaire is – met nederlandse ondertiteling – sinds januari 2010 te koop bij bol.com en bij de Free Records Shop. Mocht je in de buurt van Nijmegen wonen dan zou je hem ook kunnen lenen van me.

Emotionele Draaggolf Herkennen en Gebruiken

INTRODUCTIE
Het verkennen van de niet-zintuiglijke wereld vereist niet alleen de ontwikkeling van een zekere gevoeligheid van je bewustzijn, maar het is ook handig om de dingen of zaken die je tegenkomt te kunnen verwoorden en te kunnen plaatsen in een realiteitsperspectief dat gebouwd is op niet-zintuiglijke fundamenten.

In dit artikel wordt aandacht gegeven aan het verschijnsel van de emotionele draaggolf: hoe is deze zoal te herkennen en wat kun je ermee? Zoals gebleken is uit eerdere artikelen werkt het noëtische exploreren het beste als je in staat bent je hersenfrequenties omlaag te brengen. Dit werkt vooral goed als je jezelf niet omringt met allerlei drukke en stressrijke gedachten.

Als je dan eenmaal in een bepaalde rustige vibratie bent kun je de techniek van de muntjesautomaat toepassen. Je pakt een bepaald onderwerp waar je graag meer van wilt weten. Je kunt hierbij bijvoorbeeld denken aan een bepaald persoon waar je nog wat mee uit te werken hebt. In het kader van dit huidige artikel is het ook aan te raden om je af te stemmen op een bepaalde gebeurtenis of bepaalde gedachten waarin je emotioneel werd.


HET BEWUSTZIJNSLANDSCHAP
In rust verkerend haal je dan die gebeurtenis in gedachten en je probeert vervolgens scherp op te letten. Vaak is het zo dat je binnen een aantal minuten kleine aandachtsheuveltjes in je bewustzijnslandschap kunt opmerken. Stel je eens voor dat je kijkt naar een vrij vlakke horizon met wat bomen, open plekken, beekjes en meren. Vervolgens introduceer je het gewenste onderwerp, gedachte of herinnering en je blijft observeren.

Mijn ervaring is dan dat je op een bepaald moment kort iets kunt gaan voelen. Het kan soms echt een fractie van een seconde duren alvorens het ook weer meteen weg is. In de metafoor van het bewustzijnslandschap kun je dat vergelijken met een klein heuveltje dat even kort ontstaat en weer wegduikt. Het is nu de kunst om je bewustzijn te richten op dat kleine heuveltje, dat kortstondige gevoel.

Door je aandacht erop te richten – met een nieuwsgierige glimlach – kun je als het ware gaan inzoomen op dat gevoel, op dat heuveltje. Hierdoor bestaat de kans dat je gebruik kunt maken van een bepaald kenmerk van dat soort heuveltjes, van dat soort kortstondige, minitieuze gevoelens. Een van de kenmerken van zo’n kortstondig gevoel is dat het kan functioneren als een soort van draaggolf.

DE EMOTIONELE DRAAGGOLF
Maar wat bedoel ik dan met een draaggolf? Ik gebruik het idee ‘draaggolf’ eenvoudig, namelijk als een soort mand. Zoals je dat van een mand verwacht heeft het het vermogen om iets in zich te hebben. In de noëtische kijk op de wereld zou je een emotie of een gevoel kunnen beschouwen als een mand waar je je op kunt richten. Zodra je dan probeert in te zoomen op die mand dan wordt het mogelijk langzaamaan de inhoud van die mand te gaan waarnemen.

Zo kun je met de nodige training gevoelig worden voor die tijdelijke emotionele heuvels en bergen die kunnen ontstaan in je bewustzijnslandschap. Aanvankelijk merk je alleen de meer langdurige kolossale bergen op, maar later kun je gevoeliger worden voor de kleinere bollingen in het landschap.

Door je erop te richten kunnen deze heuvels weer opnieuw gaan verschijnen in je landschap en kun je er dichterbij komen en deze heuvels van allerlei hoeken bekijken, zoals de bewustzijnslift een gebouw kan verkennen (zie muntjesautomaatartikel).

Een effectieve manier om deze heuvels weer in je landschap te krijgen is door te proberen deze gevoelens toe te laten en daarbij kan het behulpzaam zijn om je voor te stellen dat je met je hart naar dit tafereel kijkt.

Graag hoor ik ervaringen van mensen met deze emotionele draaggolfbenadering. Ook adviezen en tips die zinvol kunnen zijn voor het noëtisch onderzoekswerk zijn van harte welkom.

(Bovenste foto aangetroffen op Belgische Brugseburensite; onderste op OK Great)