Posts Tagged ‘anastasia’

Aanraken met je Geest

Het tempo van de noëtische verkenningen ligt het laatste jaar niet al te hoog. Een grote factor hierin zijn verkenningen op andere, meer aardse vlakken. Desondanks zou er zomaar weer eens een opleving in het verschiet kunnen liggen aangezien ik de laatste tijd toch weer wat meer mijn geest begin af te stemmen op deze fascinerende onstoffelijke materie.

Het aanraken met de geest

Het aanraken met de geest

De aanleiding voor het huidige artikel is een combinatie van een recente presentatie van Rupert Sheldrake (1) en een interessant boek/documentaire van Renée Scheltema, ‘Iets onbekends doet iets onverwachts‘ (2).

In januari 2013 heeft de noëtische bioloog Rupert Sheldrake een lezing gegeven in New Mexico. Hij sprak daar onder andere over zijn recente boek ‘The Science Delusion‘, waarin hij tien aannames van de moderne wetenschap op de hak neemt (3). Tijdens die lezing bekritiseert hij de huidige wetenschap. Hij zegt dat ze erg dogmatisch zijn in datgene wat verkend mag worden, en wat niet. Als iets buiten het normale, algemeen aanvaarde wetenschappelijke dogmatische realiteitskader valt, wordt er van alles in het werk gezet om die wetenschappers te ontmoedigen.

Gelukkig zijn er nog wetenschappers zoals Sheldrake die wel nog vrij durven te denken en te schrijven over de vele  gebieden grenzend aan, en de scheuren in, de huidige wetenschappelijke constructies. Zo noemt hij terloops de mogelijkheid dat we in de wetenschap – en daarmee ook in ons algemene wereldbeeld – erg geneigd zijn om te denken dat we met onze aandacht alleen informatie van buiten kunnen verwerken.

Via onze zintuigen richten we onze aandacht op iets en daarmee komen we iets te weten over dingen buiten onszelf. Als we kijken naar een appel dan weten we dat er licht weerkaatst wordt via de appel zodat wij het kunnen zien. In het donker zien we geen appel. We weten ook dat we in het donker wel een drol kunnen ruiken, maar we weten ook dat we niets zullen ruiken als er een glazen bak om die drol heen gebouwd zou zijn.

Het zien van Appels - eenrichtingsverkeer of misschien toch tweerichtingsverkeer? (bron: Vladimir Kush (4))

Het zien van Appels – eenrichtingsverkeer of misschien toch tweerichtingsverkeer? (bron: Vladimir Kush (4))

Met andere woorden: voordat wij iets kunnen waarnemen dient er eerst iets naar ons toe te komen, dat kunnen elektromagnetische golven zijn, dan kunnen geluidsgolven zijn, geurtjes etc. De interessante suggestie die door Sheldrake werd geopperd was: zou het ook niet zo kunnen zijn dat er sprake is van een tweerichtingsverkeer? Dat wij met onze aandacht ook het voorwerp ‘aanraken’ dat we bekijken?

Hij heeft daar zelf veel onderzoek naar gedaan. We kennen allemaal wel die typische gewaarwording dat je ‘voelt’ dat er iemand naar je kijkt. Altijd leuk om zelf eens te proberen: staar maar eens naar iemands rug, en de kans is redelijk groot dat die persoon zich zal omdraaien. Sheldrake heeft ook wetenschappelijk aangetoond dat mensen veel vaker reageerden op staarders dan je op basis van toeval zou verwachten.

DEAN RADIN

In het boek van Scheltema (5) wordt een interessant experiment aangehaald dat is uitgevoerd door Dean Radin. Hij plaatste één proefpersoon in een ruimte en een andere in een andere ruimte, gescheiden door een zware deur die elektromagnetische straling tegenhoudt. De eerste proefpersoon zat vast aan allerlei meetapparatuur waardoor hartslag, huidgeleiding en hersengolven werden gemeten. Ook werd deze proefpersoon gefilmd.

In de andere ruimte kreeg de andere proefpersoon op bepaalde momenten de oprdracht om de aandacht te trekken van de eerste proefpersoon door aandachtig te kijken naar de monitor waar je de ‘live’ beelden kon zien van de andere proefpersoon.

Het boeiende resultaat van dit onderzoek was dat zodra die tweede persoon zijn aandacht richtte op die eerste persoon – via die monitor dus – het lichaam van de eerste persoon reageerde. Het werd minder ontspannen. Als je echter de eerste persoon vroeg of hij iets had gemerkt werd er steevast ontkennend geantwoord.

Dr. Dean Radin

Dr. Dean Radin

DEEPAK CHOPRA

Scheltema haalt nog een ander voorbeeld aan. Ze vertelde over een gesprek dat ze had met Arielle Ford (pp. 89-90). Zij werkt als publiciteitsagente voor diverse schrijvers. Op een bepaald moment kwam er een zeer aantrekkelijk aanbod van een beroemde talkshow in de Verenigde Staten voor een interview met Deepak Chopra. Dit was in de tijd dat mailen en mobiel bellen nog allemaal niet zo ingeburgerd was als momenteel. Chopra was net twee weken op vakantie in Afrika met zijn gezin en hij had gezegd dat hij niet bereikbaar zou zijn.

Er moest echter snel beslist worden over een bepaalde datum, anders ging de kans voorbij. Hieronder een citaat uit het boek van Scheltema, over wat er toen gebeurde:

Ik zei tegen de producer: “Oké, ik bel je over een kwartier terug.” Toen deed ik mijn ogen dicht er riep luidkeels: “Deepak, bel me!” Tien seconden later ging  de telefoon. Het was Deepak. Hij zei: “Waar heb je me voor nodig?” Ik vroeg hem hoe hij het wist. Hij antwoordde: “Ik wist het gewoon. Waar heb je me voor nodig?”

AFRONDENDE GEDACHTEN

Schijnbaar is het zo dat als wij naar iets of iemand kijken we niet alleen informatie ontvangen van die persoon of van dat voorwerp, maar dat wij – door onze aandacht te richten – ook iets ‘doen’ met datgene waar we onze aandacht op richten. Zo blijkt het lichaam het te registreren zodra iemand zijn aandacht op je richt, ook al bereikt die lichamelijke informatie lang niet altijd je bewustzijn.

Dit ‘aanraken’ met de geest roept ook herinneringen op aan het inmiddels algemeen aanvaardde ‘waarnemerseffect’ dat is voortgekomen uit onderzoek in de kwantumfysica. Alleen doordat een wetenschapper kijkt naar een experiment, beïnvloedt hij de uitkomst ervan.

Daarnaast kunnen bepaalde concepten uit het Anastasia-werk van Vladimir Megré vanuit een realistischer oog worden bezien. Zoals het concept van de ‘gedachteninbrenging’ (6) en de kracht van de blik (7). Ook kun je je afvragen wat er nu eigenlijk gebeurt als je denkt aan bepaalde personen, en zeker als je dat doet met een krachtige emotionele lading. Het wordt steeds waarschijnlijker dat het echt de aandacht is die ervoor zorgt dat de ander er iets van merkt, en daarbij lijkt afstand geen rol te spelen.

Onderzoek toont ook aan dat vooral mensen die gewend zijn te werken met aandacht via bijvoorbeeld meditatie, ook makkelijker in staat zijn dit soort signalen bewuster op te vangen. In het normale hectische leven van alledag is het misschien een stuk lastiger om je geest open te stellen voor dit soort prikkels.

Vrouw uit raam (8)

Vrouw uit raam (8)

NOTEN
(1) http://waterput.yolasite.com/english/rupert-sheldrake-on-science-s-delusional-belief-that-it-has-understood-the-nature-of-reality-in-principle
(2) http://www.bol.com/nl/p/iets-onbekends-doet-iets-onverwachts-dvd/9200000002159969/
(3) http://www.bol.com/nl/p/the-science-delusion/9200000006534444/
(4) http://www.youtube.com/watch?v=WgLiwWebz8M
(5) Zie p.102-104 van het boek dat in noot 2 wordt genoemd.
(6) https://noetiek.wordpress.com/2010/05/29/gedachteninbrenging-en-inspiratie/
(7) http://boekenbol.punt.nl/content/2010/07/strelende-blikken-en-kille-blikken
(8) http://www.flickr.com/photos/digndie/8671840686/in/explore-2013-04-22

Advertenties

Astraal Reizen: een Praktische Tijdsoefening

 

Soms is het verre van eenvoudig om je bewustzijn te richten op andere zaken dan de externe materiële wereld om ons heen. De verlokkingen en verleidingen zijn legio, waardoor we makkelijk worden als een ‘pannenkoek’ (1), in die zin dat we met vele onderwerpjes en zaken bezig zijn, maar vaak nogal kortdurend en vrij oppervlakkig. We doen van alles, maar vaak weinig diepgaand.

Je kunt je voorstellen dat een dergelijke pannenkoeken-grondhouding niet altijd even inspirerend werkt voor de geest, die af en toe ook wel eens in alle rust, creatief de scheppende diepte in wil.

Om de geest op dit vlak eens te verwennen zou je kunnen proberen het onderstaande experiment uit te voeren.

REALITEITSGEREEDSCHAP KLAARZETTEN

Zoals gebruikelijk met noëtische experimenten is het raadzaam om de elementen van een bepaalde realiteit te accepteren alsof het ook echt een werkelijkheid is. Als je niet bereid bent iets – al is het maar voor even – te overwegen als werkelijkheid, dan schiet je geest op slot omdat je haar als het ware zelfstandig in een gevangenis hebt geplaatst. Als je niet bereid bent te geloven dat je door een muur kunt lopen, dan moet je daar ook niet mee gaan oefenen.

Voor de oefening op deze pagina heb je het volgende noëtische gereedschap nodig: het geloof in de mogelijkheid dat je meer bent dan je fysieke lichaam, en wel op zo’n manier dat je ook een tweede ‘lichaam’ hebt dat een veel fijnstoffelijkere substantie heeft dat ook relatief los van het fysieke lichaam op pad kan. Robert A. Monroe heeft er veel mee geëxperimenteerd en over geschreven (2).

De oefening die ik je hier wil aanbieden is echter niet afkomstig van Monroe, maar van de grootvader van Anastasia (4).

DE OEFENING ZELF – DEEL 1

Het doel van de oefening is het trainen van je geest om uiteindelijk te kunnen reizen naar andere plekken en tijden. Voordat je reist naar de middeleeuwen of ver de toekomst in, zou ik eerst aanraden te proberen in deze tijd en in de buurt te blijven.

Anastasia’s opa vertelt dat sommige mensen wel een jaar of zelfs twee jaar nodig kunnen hebben om de vaardigheid te ontwikkelen. Andere mensen slagen er al in na een maandje oefenen.

De oefening bestaat uit twee onderdelen. Ten eerste ga je op zoek naar een reeks van handelingen die je regelmatig uitvoert. In het boek wordt beschreven het proces van koken van een bepaalde maaltijd met aardappels schillen erbij en zo, maar je kunt ook iets anders kiezen (pasta, rijst). Je zou kunnen kiezen voor de fietsroute naar je werk, of iets anders wat je vaker doet.

Als je eenmaal een dergelijke reeks handelingen hebt uitgekozen pak je er een stopwatch of klokje bij zodra je – in het echt! – bezig bent met die activiteiten. Je doet daarbij zo normaal mogelijk, maar je probeert wel op zoveel mogelijk details te letten. Als je klaar bent met de handelingenreeks dan stop je de klok en kijk je hoelang je bent bezig geweest en je schrijft dat ergens op.

DE OEFENING ZELF – DEEL 2

Op een ander moment zoek je een rustige plek op. Je kunt op je bed gaan liggen, maar je kunt ook zittend je ergens nestelen. Het is daarbij van belang dat je genoeg tijd voor je hebt en dat je hoofd niet uiteenspat van stress en verplichtingen en meer van dergelijke geestvernauwende zaken.

Vervolgens pak je er opnieuw een klok bij die je aanzet op het moment dat je in je gedachten zo gedetailleerd mogelijk probeert voor te stellen dat je opnieuw diezelfde handelingenreeks gaat verrichten.

De uitdaging is dan om je geest zó te trainen dat je precies synchroon loopt met de werkelijke tijd.

Met andere woorden als je gekozen handelingenreeks 20 minuten duurde, dan ga je net zolang door met de oefening totdat je er in geslaagd bent ook na 20 minuten klaar te zijn. Je stelt hierbij de klok af, zodat het alarm na die periode ook afgaat.

Dus dat houdt in dat je niet de oefening kunt afraffelen in een paar minuten, maar je moet ook niet te traag zijn waardoor je er drie kwartier mee bezig bent. Het trainen van de vaardigheid om ‘echt in de realistische tijd’ met je geest te zijn zou je in staat moeten stellen om uiteindelijk jezelf ook voor te stellen dat je ergens anders bent: bij de buren, op een vakantieadres of op een moment in je jeugd.

Je hebt hier slechts enkele omgevingskenmerken voor nodig om je getrainde ‘tijds’-geest daar naar toe te leiden. Als ook dat lukt zijn de verdere mogelijheden haast onuitputtelijk.

NAWOORD

De auteur van het boek, Vladimir Megré (4), heeft deze oefeningen zelf gedaan en hij waarschuwt mensen ervoor op te letten niet té lang te reizen. Hij vertelde namelijk dat hij eenmaal drie dagen achterelkaar op reis was geweest met zijn astrale lichaam waardoor zijn fysieke lichaam er vrij belabberd en verwaarloosd bij kwam te liggen. Je gewone, fysieke lichaam moet namelijk gewoon nog af en toe naar de wc, en blijft natuurlijk vocht en voedsel nodig hebben.

Mocht je dit experiment willen oppakken dan hoor ik graag over je ervaringen. Je kunt erover schrijven via de mail, of door een berichtje toe te voegen aan dit artikel.

 

VOETNOTEN(3)

(1) De pannenkoekmetafoor heb ik opgepikt van Nicholas Carr die het gebruikt in zijn beschrijving van de wijze waarop onze geest door toedoen van ons internetgebruik steeds meer moeite lijkt te ondervinden om te reflecteren of te contempleren. We racen via de ene website naar de andere, waarbij we veelal de informatie oppervlakkig scannen, i.p.v. volledig te doorgronden. Lees er meer over op ‘Introspectief websurfen met een reisverslag

(2) Robert A. Monroe is mijn grootste inspiratiebron geweest. Hij heeft een drietal boeken geschreven. Op deze site heb ik ook al enkele malen aandacht aan hem besteed. Kijk maar eens op Het Focussysteem van Robert A. Monroe.

(3) In de strijd tegen het pannenkoekengedrag heb ik de voetnoet weer ingevoerd en de hyperlinks in de tekst zelf taboe verklaard. Lees meer achtergronden op Van Hyperlinks terug naar Voetnoten.

(4) Vladimir Megré – The Energy of Life. The Ringing Cedar Series, book seven. Deze serie is geschreven rondom de uitermate bijzondere vrouw ‘Anastasia’ die in de Taiga levend, een sterk contact heeft met de natuur en daardoor de beschikking heeft over ongekende ‘noëtische’ mogelijkheden. In 2011 zijn zes van de negen boeken inmiddels ook in het Nederlands vertaald (zie bol.com). De oefening wordt beschreven in het zevende deel, en wel in het hoofdstuk ”An Excercise for Teleportation” (pp. 193-199).

Gedachteninbrenging en Inspiratie

In de normale fysieke, aardse wereld hebben we als mens vaak het idee dat we superieur zijn aan de andere wezens om ons heen. Of we ook echt superieur zijn is nog maar de vraag, maar we gedragen ons wel alsof we de baas zijn van deze planeet. Met onze techniek en kennis kunnen we de wereld grotendeels vormen zoals we dat wensen.

http://javajunko.blogspot.com/2008_09_01_archive.html?zx=85008422658ad3fEchter, in de noëtische wereld van het bewustzijn zou het wel eens heel anders kunnen werken. Misschien zijn we op dat vlak wel verre van superieur en eerder vrij onwetend. Ik veronderstel dat we noëtisch gezien eigenlijk kleuters zijn en nog werelden te ontdekken hebben en dat daarbij bescheidenheid en voorzichtigheid geboden is.

NOËTISCHE KLEUTERS ZONDER LERAREN

In deze noëtische school is de fysieke wereld van minder groot belang. Het leergereedschap bestaat vooral uit gedachten en gevoelens. Je zou ook wel kunnen stellen dat we met zijn allen kleuters zijn op dit vlak die eigenlijk nauwelijks leraren hebben. We kunnen hoogstens proberen zelf de nieuwe gebieden te verkennen en die kennis met elkaar te delen om zo als een groep nieuwsgierige autodidacten het nieuwe terrein te ontginnen.

ZIJN ER OOK ANDERE SPELERS IN HET NOËTISCHE DOMEIN?

Als we werkelijk serieus dit bewustzijnsdomein willen exploreren is het handig om een open houding te ontwikkelen. Eigenlijk is alles in principe mogelijk. Er zijn voldoende aanwijzingen om de mogelijkheid open te houden dat wij als fysieke mensen niet als enige de mogelijkheid hebben ons af te stemmen op bepaalde bewustzijnsfrequenties. Sterker nog, het zou zo maar eens kunnen zijn dat we met onze nieuwsgierige noëtische zaklampen een gebied binnendringen dat eigenlijk vooral het ‘leefgebied’ is van bewustzijnsvormen die daar verblijven.

In het artikel ‘Het Focussysteem van Monroe‘ wordt al verwezen naar de mogelijkheid dat er noëtische leefgebieden zijn met daarin volop bruisend niet-fysiek leven. Deze leefgebieden kun je betreden door je geest op een bepaalde manier erop af te stemmen. Dat is natuurlijk verre van eenvoudig en vereist dan ook de nodige training, als je al dit soort idealen zou hebben.

Binnen dit centrum voor bewustzijnsonderzoek wordt een raamwerk opgebouwd waarmee bewustzijnsgrenzen kunnen worden verkend. Om verder te komen veronderstel ik dan ook het bestaan van allerlei bewustzijnsniveaus waarop ook verschillende niet-fysieke bewustzijnsvormen actief zijn.

INSPIRATIE

In de film ‘Der Himmel über Berlin’ figureren allerlei engelen. In de film waren zij rond op de aarde en kunnen ze op zeer eenvoudige wijze de gedachten waarnemen van iedereen om hen heen. Ze zien het als hun taak om mensen die vooral zichzelf gehuld hebben in allerlei laagvibrationale gedachten en twijfels (zie bijvoorbeeld Frequenties van het Energieveld en Meer Bewustzijn met minder Hersenactiviteit) een steuntje in de rug te geven door enkele wat opgewektere gedachten aan te reiken. De persoon in kwestie denkt gewoon dit zelf te denken maar in de film zijn het dan vaak deze ‘engelen’ die pogen het vibratieniveau van iemand te verhogen door wat hogervibrationele gedachten te introduceren (1).

In de serie Anastasia (zie bijv In Stilte Gedachten Aanreiken) wordt ook gesproken over dit verschijnsel van met de beste bedoelingen gedachten aanreiken aan anderen. Op pagina 66 van het eerste boek uit de serie kunnen we het volgende lezen:

“Anastasia vertelde dat ze gewoonlijk in haar bewustzijn allerlei situaties modelleert die te maken hebben met werk, ontspanning, relaties tussen mensen onderling en tussen mensen en planten. Als de door haar gemodelleerde situatie de werkelijkheid dicht genoeg benadert, dan maakt ze contact met iemand en kan dan de lichamelijke en geestelijke toestand van die persoon voelen. Ze wordt dan deel van het bewustzijn van die persoon en kan zo haar kennis overbrengen.”

Je zou kunnen veronderstellen dat sommige manieren van inspiratie op deze manier functioneren. Gloednieuwe ideeën kunnen in sommige gevallen ons toevallen omdat iets of iemand vanuit een ander bewustzijnsniveau ons deze gedachten toewerpt. Ons eigen bewustzijnsniveau is dan waarschijnlijk bepalend voor de manier waarop we omgaan met deze inspiratie.

Er zijn vast ook andere manieren van inspiratie waarbij ik in eerste instantie denk aan aanreikingen vanuit hogere aspecten van jezelf.

GEDACHTENINBRENGING

Het beroemde hermetische principe ‘zo boven, zo beneden, zo beneden zo boven’ zou ook wel eens kunnen gelden voor de vergelijking tussen onze fysieke wereld en de wereld van de onstoffelijke bewustzijnsniveaus. In dit concrete geval zou dat kunnen betekenen dat de chaos en manipulatie die we zo goed kennen in onze wereld ook wel eens aanwezig zou kunnen zijn op zogenaamde ‘hogere’ niveaus van de werkelijkheid.

Zoals we net haast lieflijk spraken over de bewustzijnsverhogende inspiratiegedachten vanuit andere niveaus, lijkt het ook aannemelijk om te veronderstellen dat er de nodige krachten zijn die er baat bij hebben om zoveel mogelijk chaos, wanorde, twijfel, schuld en schaamte op te wekken bij mensen. In latere artikelen kunnen we nader ingaan op de mogelijke voordelen van dit soort praktijken.

Voor nu is het handig om ons ook te openen voor de mogelijkheid dat we ook de nodige minder florisante en opbouwende gedachten krijgen aangediend die – als we daar ons niet van bewust zijn – ons energieniveau aardig naar
beneden kunnen halen.

OPRICHTEN WERKGROEP
Graag zou ik de lezers willen oproepen om zich aan te melden voor een werkgroep die zich ten doel stelt informatie te vergaren over de wijze waarop gedachteninbrenging werkt. Laten we onze manifesterende krachten inzetten om ons in staat te stellen ons bewustzijn af te stemmen op die gebieden van waaruit gedachteninbrenging plaatsvindt.

Op deze manier kunnen we meer inzichten verwerven over zowel de positieve (inspiratie) als de meer negatieve gedachteninbrenginsvariant.

Zou het niet mooi zijn als we met een groepje gemotiveerde mensen een realiteitskader kunnen bouwen waarin het mogelijk is om contact te leggen met deze werelden zonder in de waanzin terecht te komen en zonder ook in allerlei wazige occulte sferen te belanden? Vanuit een wetenschappelijke instelling, observerend proberen zicht te krijgen op de werkingsmechanismen en de motivatiebronnen van degene die aan gedachteninbrenging doen.

Er zijn heel wat mensen die het gevoel hebben belaagd te worden door entiteiten, door negatieve gedachteninvloeden. Ik zou graag – en ik hoop met meerdere mensen – een bijdrage willen leveren aan het beëindigen van die vormen van gedachteninbrenging die mensen vooral klein houdt.

(1) http://www.youtube.com/watch?v=B4DA7xrziVU