Posts Tagged ‘dood’

De Drie Sferen van de Ziel op Aarde volgens Anthon

Recentelijk sprak ik met een tien jarige jongen die me na verloop van tijd vertelde dat hij al jarenlang ‘dode mensen’ zag. Hij beschreef hoe hij zijn overleden opa in huis had gezien; hoe hij bijvoorbeeld op de bank zat terwijl iemand anders gewoon op hem op de bank ging zitten. Dit vond die opa wel vrij hilarisch volgens deze jongen.

Ik vertelde hem vervolgens over mijn interesse in het verkennen van bewustzijn en de grenzen ervan en besefte me opnieuw dat de wetenschap eigenlijk met haar mond vol tanden staat met betrekking tot het in een groter kader plaatsen van dit soort ervaringen die al zo oud zijn als de mensheid zelf. De insteek van de huidige wetenschapsbeoefenaar is vooral om te pogen de ervaring terug te brengen tot een soort van hersenwaan.

girl-sunlight-tosh-4

Binnen het raamwerk van deze site bestaat wel degelijk de mogelijkheid om kinderen zoals deze jongen informatie te geven waardoor hij beter weet hoe hij met dit soort zaken kan omgaan. Hoe meer hij immers weet over de ‘habitat’ van de ziel na de dood, hoe beter hij kan begrijpen hoe de astrale vork in de steel zit.

Dr. Michael Newton sprak er al over dat wij als mensheid op de drempel zouden staan van een enorme hoeveelheid nieuwe informatie die ons in staat zou stellen een grote sprong te maken in het besef van onze relatie met een realiteit waar we momenteel nog weinig kaas van gegeten hebben.

Om een bijdrage te leveren aan deze bewustzijnsverruiming wil ik in dit artikel een theorie presenteren die spreekt over drie sferen waar een ziel mee kan resoneren als hij op aarde verblijft. Hierbij geldt natuurlijk weer dat als je niet gelooft in een ziel, of het concept reïncarnatie een bizarre hypothese vindt, het wellicht verstandiger is om te staken met het verder lezen van dit artikel. Dit zijn namelijk concepten die een basisvoorwaarde vormen in de theorie waarvan ik hier verder een korte introductie ga geven.

WIE IS ANTHON?

De theorie van de verschillende zielsferen is niet zomaar uitgedokterd door iemand die zich lange tijd heeft beziggehouden met reïncarnatie en vele esoterische werken heeft gelezen. De theorie zou zijn gepresenteerd door iemand die helemaal geen mens is. Het zou een wezen betreffen dat in een bewustzijnslaag leeft waar we ons niet veel bij kunnen voorstellen. Via de communicatie met een Belgische psychotherapeut, William Gijsen, is deze informatie bereikbaar geworden voor al degenen die er voor open staan.

maak-je-hemel-op-aarde-gijsen In het boek ‘Maak je Hemel op Aarde’ wordt deze theorie uiteengezet. In 2013 is een herdruk verschenen, en de heer Gijsen heeft de afgelopen jaren meerdere boeken geschreven waarin hij de informatie verwerkt afkomstig van dit niet-fysieke wezen dat werkt onder de naam ‘Anthon’.

De lezer die geïnteresseerd in deze materie raad ik dan ook aan het oorspronkelijke boek te lezen.

BEWUSTZIJNSONTWIKKELING OP AARDE

Er zijn vele theorieën over hoe het bewustzijn zich op aarde kan ontwikkelen. In de theorie van Anthon wordt er gesteld dat er een groei is waar te nemen vanuit de kleinste eencellige tot een mens die in het begin van sfeer vier zou kunnen zijn. Het bewustzijn van een eencellige kan zich na een aantal levens verder ontwikkelen tot bijvoorbeeld het bewustzijn van een plant, om na vele levens als plant het eens te proberen als een eenvoudige diersoort. Uiteindelijk zou het bewustzijn of de ziel er rijp voor zijn om uiteindelijk ook eens geboren te worden in een mensenlichaam.

DE DRIE SFEREN VAN DE ZIEL

Vanzelfsprekend kan ik slechts een summiere beschrijving geven van een indeling die veel uitgebreider wordt beschreven in in het boek van Gijsen. Anthon maakt een onderscheid in zielen die in verschillende ‘niveaus’ verkeren. Je zou de ontwikkeling van een ziel volgens deze benadering kunnen vergelijken met de verschillende klassen in het schoolsysteem: sommige leerlingen zitten op de kleuterschool, anderen op de middelbare school en weer anderen zijn bezig op de universiteit.

Hij benadrukt hierbij dat iedereen even veel waarde vertegenwoordigd omdat iedereen die op de universiteit zit bijvoorbeeld ook ooit op de kleuterschool heeft gezeten. Iedereen leert de lessen die passen bij het niveau waarin hij verkeert.

Hij onderscheidt drie grote sferen, die elk in zeven trappen kunnen worden verdeeld. In het boek worden alle trappen uitvoerig beschreven. Ik houd in deze bijdrage bij een grove beschrijving van de drie sferen. De verdeling wordt gemaakt op basis van de thematiek of de lessen die een ziel dient te leren. Zielen die zich in de eerste sfeer bevinden zouden zich vooral kenmerken door een neiging om proberen bij een groep te horen. Zij zouden ook vooral willen zorgen voor anderen, en vinden het erg belangrijk dat andere mensen hen waarderen. intimacyHun gevoel van eigenwaarde lijkt vooral gekoppeld aan de mate van waardering door anderen.

Zielen die zich in de loop van vele levens (Anthon spreekt zelfs over een maximaal aantal levens van een ziel op Aarde van 1360!) hebben ontwikkeld tot sfeer twee, verschuiven hun aandacht meer naar zichzelf: zij maken contact met zichzelf en willen eerst zichzelf goed kennen. Zij zijn minder bezig met anderen, en verzamelen vooral ervaringen. Zij willen hun gedachten en gevoelens leren begrijpen.

Als een ziel dan weer een sfeer verder komt ontstaat vooral het verlangen om te leren hoe het is om samen te delen, om samen intimiteit te delen, om samen ‘het goddelijke’ te ervaren op aarde. Je zou dan ontdekken dat je een diepere laag kunt ontdekken als je samen met andere mensen waarbij je vanuit je onafhankelijkheid juist weer afhankelijk durft te zijn.

VOORBIJ DE EERSTE DRIE SFEREN

Na de eerste drie sferen op Aarde te hebben ervaren, zou een ziel zich niet verder ontwikkelen in een mensenlichaam. Hiervoor zou hij dan in niet-fysieke sferen verder dienen te ontwikkelen. In de sferen die volgen lijkt de ziel zich steeds meer bewust te worden van haar eigen goddelijke aard, en de verbinding met het geheel. De gradaties waarin dit besef wordt beleefd en de ziel uiteindelijk eenheid lijkt te worden, worden ook in het boek van Gijsen beschreven.

 

Advertenties

Gewoontepatronen en Beloften die de Dood (in Focus 23) kunnen overleven

Dit bericht is vooral geschikt voor mensen die openstaan voor de mogelijkheid dat het leven niet ophoudt nadat we sterven. Voor mensen die dat een absurd idee vinden is het wellicht beter de tijd zinvoller te besteden.

Zoals inmiddels bekend wordt het exploratief werk van Robert Monroe en Bruce Moen door mij erg gewaardeerd voor de beeldvorming van de mogelijkheden van het bewustzijn. Beiden hebben ze hun bewustzijn weten te richten op allerlei ‘etherische gebieden’ waar je je op kunt afstemmen, danwel heen kunt reizen.

Bewerking door Annemarie Bone van What Dreams May Come (4)

Bewerking door Annemarie Bone van What Dreams May Come (4)

Robert Monroe heeft op basis van zijn ervaringen een beschrijving gegeven van wat hij beschrijft als verschillende ‘focus-standen’. Je zou dit kunnen zien als een soort van frequenties waar je je op kunt afstemmen. Ik heb dit focussysteem van Monroe beschreven op een andere pagina (1).

Enerzijds zou je je kunnen afvragen wat het voor zin heeft om die bewustzijnsniveaus buiten de fysieke werkelijkheid beter te leren kennen. We leven immers niet voor niks op deze aarde en ergens denk ik ook dat het vooral de bedoeling is om ons met deze planeet bezig te houden en vooral net te doen alsof het hier allemaal om draait. Teveel aandacht richten op de niet-fysieke bestaansniveaus zou dan vooral kunnen afleiden van het serieus nemen van deze fysieke realiteit.

Anderzijds denk ik echter ook weer dat het leren herkennen van bepaalde werkingswijzen van het bewustzijn buiten de fysieke werkelijkheid ons ook iets kan leren over dat bewustzijn dat we ook tijdens ons bestaan hier op aarde gebruiken: het is immers een aspect van hetzelfde bewustzijn. Dezelfde principes zouden dan ook wel eens kunnen gelden. Op deze wijze kunnen we meer inzicht verwerven over bewustzijn door de werking van het bewustzijn buiten onze fysieke realiteit te bestuderen.

FOCUS 23 VOORBEELDEN

Het is dan ook vanuit deze achtergrond dat ik enkele voorbeelden wil noemen van gewoontepatronen (een aspect van het bewustzijn) die zich kunnen voortzetten over de fysieke dood heen. Bruce Moen noemt er een aantal in zijn handleiding (2) die ik wel indrukwekkend vond.

Monroe heeft het bewustzijnsniveau focus 23 omschreven als het gebied waarin ‘zielen’ terecht komen die niet langer op aarde leven, maar die op een of andere manier vast zitten in een realiteit die ze voor zichzelf hebben geschapen. Het lijkt er dan ook op dat manier waarop je denkt over datgene wat er gaat komen na de dood de nodige invloed kan hebben op datgene wat je ook gaat ervaren. Zo kennen we de geloofssystemen (focus 24-26) waarin mensen terecht zouden komen met een soortgelijk religieus idee: boedhhisten bij elkaar, moslims bij elkaar, christenen bij elkaar etc.

lonely-little-boy-sits-pathyway-24142996-kb301In de pagina over het Lifeline Project (3) wordt gesproken over de mogelijkheid om contact te leggen als mens met overleden mensen. Zo beschrijft Bruce Moen een situatie waarin hij een keer een overleden jongetje ergens aan de rand van een weg zag staan.

Bruce ging naar hem toe en wilde hem vertellen dat hij overleden was en dat hij ergens anders, naar een fijnere plek, kon gaan. Hij zei dat hij hem erheen kon brengen en hij reikte als het ware zijn hand naar hem uit. Het jongetje had echter geleerd dat het fout was om mee te gaan met onbekende mensen, waardoor hij weigerde mee te gaan.

Een ander voorbeeld betrof een jongetje dat doodziek terechtgekomen was in een ziekenhuis. De ouders van dat jongetje waren er helemaal stuk van en iedere keer als de moeder bij hem was zei ze tegen haar zoontje: “Blijf hier, alsjeblieft, verlaat me niet“. Het jongetje overleed echter toch, maar toen een bezoeker uit een cursus van Bruce Moen met hem sprak zei het jongetje dat de doktoren alle apparaten hadden uitgezet en een gordijn rondom het bed hadden gedaan, maar dat hij toch echt zou blijven omdat zijn moeder dat had gevraagd. Hij vroeg zich wel af waar zijn ouders toch waren.

Het laatste voorbeeld betreft een vrouw die een ernstige vorm van de ziekte van Alzheimer had. Ze was gedurende haar ziekte zó gewend geraakt aan haar gefragmenteerde manier van denken dat ze het eigenlijk helemaal niet in de gaten had dat ze was overleden. De dood trad in zonder dat ze het zich realiseerde.

Bruce Moen benadrukt verderop (gelukkig) dat de meeste mensen na het overlijden wel degelijk uiteindelijk worden opgehaald om bepaalde beloftes/gewoontes af te leren, zodat ze zich kunnen openen voor een ruimere realiteit. Wat ik vooral leerzaam vind aan deze voorbeelden is dat onze gedachten echt allesbepalend lijken te zijn voor de realiteit waarin we terechtkomen. Zodra het jongetje wel vertrouwen zou hebben in Bruce Moen, of zodra het jongetje inziet dat het wachten op zijn moeder geen zin meer heeft, verandert de wereld onmiddelijk.

Voor degenen die geïnteresseerd zijn in deze materie raad ik de film ‘What Dreams may Come‘ aan waarin Robin Williams een hoofdrol speelt.

Illustratie van jongetje op stoep afkomstig van Dreamstime.com

NOTEN

(1) Het Focussysteem van Robert Monroe

(2) Moen, B. (2005) Afterlife Knowledge Guidebook: A manual for the art of retrieval and afterlife exploration. Charlottesville, Virginia, Verenigde Staten: Hampton Road Publishing Company. De voorbeelden zijn afkomstig van pagina 144. Zie verder ook Perspectief verruimen via Hartcoherentie

(3) Life Line Project

(4) Annemarie Bone