Posts Tagged ‘noëtiek’

Voorbij de Illusie van Objectiviteit en de Therapeutische Component

DE ILLUSIE VAN OBJECTIVITEIT

In zijn briljante werk ‘The Science Delusion‘ (2012) analyseert Rupert Sheldrake de werking van de wetenschap in het verleden en momenteel. Hij velt hierbij scherpe oordelen over de beperkingen die de wetenschappers zichzelf vaak onwetend opleggen door strak vast te houden aan bepaalde vooral materialistische denkbeelden over de werkelijkheid: alles wat niet past binnen het ‘alles is materie’-kader wordt al snel niet serieus genomen.

Favim.com-35665-kb295Wetenschappers weten ook vaak een air van objectiviteit uit te stralen. In veel wetenschappelijke tijdschriften wordt dan ook gesproken in de passieve vorm, bijvoorbeeld: “Een reageerbuis werd gevuld” , in plaats van: “Ik vulde een reageerbuis” (1). Deze neiging om de onderzoeker zelf op afstand te plaatsen houdt de mythe in stand dat de wetenschapper haast buiten de gewone wereld staat en het vermogen bezit de objectieve realiteit waar te nemen.

Inmiddels weten we uit psychogisch en medisch onderzoek dat de houding van de wetenschapper en de proefpersonen een grote rol kan spelen in de resultaten. Ook onze kwantumfysica heeft aangetoond dat de verwachtingen van de waarnemer invloed heeft op het waargenomen resultaat. Op ‘Aanraken met de Geest’ (2) werd al gesproken over de mogelijkheden van de geest om als het ware uit te reiken en zodoende invloed uit te oefenen op de omgeving.

VOORBIJ DE OBJECTIVITEIT

Als je je al vele vragen kunt stellen over de objectiviteit met de reguliere wetenschapsbeoefening, dan kan het binnen het noëtisch speurwerk al helemaal ver te zoeken zijn. Ik wil hierbij overigens niet spreken over de vele onderzoeken die echt helemaal voldoen aan de normen van de huidige wetenschap, waarbij gebruikt gemaakt wordt van dubbelblinde onderzoeksopzetten. Ik heb het eerder over het pionierswerk waarbij je juist probeert te ontdekken wat de mogelijkheden zijn van de geest, het hart en verschillende manieren van afstemming.

Hierbij is juist de subjectiviteit een groot goed. Jouw eigen beleving van je lichaam en de ervaringen van je bewustzijn zijn het gereedschap dat gebruikt moet worden. Je hele persoon is tegelijkertijd het object van studie, maar ook degene die observeert. In zo’n onderzoeksdomein waarin subjectiviteit zo van belang is, is ook de helderheid waarmee de ervaringen worden beschreven van groter belang: op die manier kunnen de ervaringen wel deelbaar gemaakt worden met anderen. Zo kunnen ervaringen ook door anderen worden gebruikt om nadere verkenningen uit te voeren.

FLATLINERS EN DE THERAPEUTISCHE COMPONENT

flatliners-1990In 1990 is er een film uitgekomen met de naam ‘Flatliners‘ (3). In deze film willen een stel medisch studenten ook wel eens gaan experimenteren, en ze kiezen daarbij voor het bestuderen van bijna-dood-ervaringen.

Ze doen dat door zichzelf als proefpersonen buiten bewustzijn te brengen op zo’n manier dat ze haast sterven. Na een bepaalde tijd worden ze dan weer teruggehaald.

Een verschijnsel dat in die film optreedt, bespeur ik ook bij het noëtische verkenningswerk, en ook in de interactie met andere mensen die geïnteresseerd zijn in dit onderzoek.

Ik heb het dan over iets dat haast onvermijdelijk lijkt en dat is dat er een therapeutische component actief wordt. Als je als mens, vanuit je subjectiviteit, onderzoek gaat doen dan lijkt het wel alsof je een grote kans hebt om in contact te komen met een soort van oerkracht die er naar streeft om therapeutische processen op te starten bij je. Het lijkt wel alsof er een kracht is die steeds de kans aangrijpt om je dingen te willen leren, je bewust te willen maken van bepaalde zaken die je zou kunnen helen.

In de film komen de betrokken studenten allemaal terecht in hun eigen werelden, met hun eigen thema’s en vooral ook komen ze in aanraking met onverwerkte of weggedrukte thema’s. Als noëtisch onderzoeker kun je ook zomaar oog in oog komen te staan met allerlei zaken in je eigen persoonlijke wereld.

VOORLOPIGE CONCLUSIE

Je kunt je vraagtekens plaatsen bij de objectiviteit van regulier wetenschappelijk onderzoek. Er zijn daar vele aanwijzingen te vinden dat degene die onderzoek uitvoert invloed uitoefent op datgene wat onderzocht wordt. Als je pionierswerk wilt verrichten op het noëtische vlak dan impliceert dat een veel subjectievere insteek, haast per definitie, wat geen verzwakking is, slechts een ander kanaal.

Wat ik merk is dat zodra je meer als mens, met je bewustzijn je voelsprieten gaat uitsteken, je ook makkelijk in contact komt met allerlei puur menselijke zaken. Door de subjectiviteit toe te laten, kun je zomaar in contact komen met allerlei uiterst persoonlijke thema’s die hun kans grijpen om je bewustzijn te bereiken. In De Driedaagse in de Mijnen (4) noem ik dit verschijnsel al.

Ik ben inmiddels zover dat ik niets anders kan dan accepteren dat dit psychologisch-therapeutische element een onvermijdelijk verschijnsel is bij dit bewustzijnsverkenningswerk. Er schijnen klaarblijkelijk krachten in mensen te zijn die streven naar meer heelwording, meer bewustzijn.

Wat ik verder heb gemerkt is ook dat deze krachten zich moeilijk laten beteugelen. Ook zou je dan graag object A willen onderzoeken, als je lichaam (of je onbewuste of wat het ook zijn moge) bepaalt dat object B nu even belangrijker is, dan heeft tegenstribbelen niet veel zin. Object A moet dan maar even in de koelkast om plaats te maken voor object B.

pinguins-die-meloenen-sneeuwpop-maken-kb295-4-mei-2011Het is een bepaalde manier van werken die natuurlijk volledig vreemd is binnen de normale wetenschapsbeoefening. Stel je immers voor dat een bioloog even stopt met de analyse van een of ander genenpatroon van een bepaalde kikker uit de Amazone, omdat er opeens onverwerkt liefdesverdriet aan komt kloppen. Dat zou tot vreemde situaties leiden als een heel laboratorium vol zou zitten met mensen die zo wetenschap bedrijven.

Binnen dit bewustzijnsonderzoek ligt het in mijn beleving echter toch anders, omdat je een helder bewustzijn dient te hebben om werkelijk verder te komen, en dan is het onvermijdelijk dat er allerlei persoonlijke thema’s zich aanbieden vanwege een soort zelfgenezend vermogen dat schijnbaar ingebakken zit in ons systeem. Door dit verschijnsel te accepteren en er de tijd voor te nemen, kan het werk ook doorgaan. Zo kan het  noëtisch onderzoek meteen ook een helende activiteit worden voor je zelf als mens.

NOTEN

(1) Sheldrake, R. (2012). The Science Delusion. London: Coronet. In hoofdstuk 11, ‘The illussions of Objectivity’ beschrijft hij deze thematiek, waarbij hij ook het voorbeeld van de reageerbuis noemt.

(2) Aanraken met je Geest

(3) http://www.imdb.com/title/tt0099582/

(4) De Driedaagse in de Mijnen

Advertenties

Aard en Gradaties van Stille Interpersoonlijke Aandacht

INTRODUCTIE

Als die noëtische verkenningsbal dan eenmaal rolt, dan blijft die – met wat licht onderhoud – ook wel in beweging. Nadat er twee artikelen terug (1) het idee werd geïntroduceerd dat het lichaam lijkt te registreren als iemand anders aandacht schenkt aan je, ben ik in het vorige artikel (2) aan het spelen gegaan met de mogelijkheid om wat bewuster je te openen voor degenen die zo op een dag aan je hebben gedacht, en hoe je zelf ook bewuster iets moois kan schenken aan anderen via aandacht, gewoon thuis vanaf de bank, zonder whatsapp, facebook of mail.

In deze bijdrage wil ik wat meer stilstaan bij de aard en de mogelijke gradaties van de interactie tussen mensen op deze manier. Ik zou daarbij willen spreken over ‘stille interpersoonlijke aandacht’ om aan te geven dat het gebeurt zonder gebruik te maken van woorden die je spreekt of schrijft. Een lezer vroeg zich af of al die energie die van andere mensen komt allemaal wel zo fijn was. Kun je immers ook niet allerlei negatieve aandacht opvangen van anderen?

Drinkend in een paars landschap

Drinkend in een paars landschap (3)

DE AARD VAN STILLE INTERPERSOONLIJKE AANDACHT

Laat ik ter illustratie er eens een verhaaltje bijhalen dat ik las in ‘Iets onbekends, doet iets onverwachts‘ van Renée Scheltema. Zij beschrijft daar een gesprek dat ze had met de onderzoeker en chirurg dr. Larry Dossey over de mogelijkheid dat er via het aandacht richten op een ander ook minder fijne dingen zouden kunnen gebeuren. Hij vertelt wat hij had meegemaakt met Uri Geller:

“Dossey kende Geller persoonlijk. Ik vroeg hem of hij ooit getuige was geweest van zijn vermeende psychokinetische krachten. Dossey zei dat Geller in zijn bijzijn ooit iets had gedaan wat hem bang maar ook boos had gemaakt. Geller had de intentie gehad om schade te berokkenen. Hij had tegenover wetenschappers de stoutmoedige uitspraak gedaan dat hij ‘een koe kon doden alleen door haar in de ogen te kijken.’ Dossey was er getuige van dat Geller dat zei. De entertainer keek indringend naar het dier en na tien minuten zakte de koe door haar poten. Ze was dood. Ik zag dat Dossey nog altijd was aangedaan door deze gebeurtenis.” (p.206)

Ook al heeft het iets intrigerends, dit lijkt me toch een vrij duidelijk voorbeeld van hoe je stille aandacht niet hoort te gebruiken. Of het doden van koeien met een taser of stun gun ethischer is, weet ik overigens ook niet. In die zin lijkt het me redelijk om te veronderstellen dat je dit soort ‘krachten’ of mogelijkheden kunt gebruiken op een schaal van uitermate liefdevol tot zeer kwaadaardig. Laten we hopen dat we ook in staat zijn om een krachtig beschermingsveld rond ons te plaatsen zodra iets niet goed voelt. Wellicht een thema voor nader onderzoek.

GRADATIES VAN STILLE INTERPERSOONLIJKE AANDACHT

Buiten dat aandacht kan variëren op de schaal tussen goede en minder goede bedoelingen, lijkt het ook aannemelijk dat er een verschil is in ‘kracht’ of sterkte van iemands aandacht. Als ik bijvoorbeeld tien minuten op een destructieve wijze zou kijken naar een koe, vermoed ik dat er weinig zal gebeuren. Ik herinner me een verhaal van een vriendin van weleer die tijdens een les van een liefdevolle vrouw, opeens meemaakte dat die vrouw haar aandacht op haar richtte door haar aan te kijken en al snel voelde die vriendin een ongekend gevoel van liefde door haar hele lichaam heen gloeien.

Onderzoek heeft al aangetoond dat mensen die regelmatig mediteren en op die manier bewuster bezig zijn met het werken met aandacht, ook gevoeliger zijn voor het opvangen van aandacht van anderen. Waarschijnlijk zullen zij ook krachtiger en met meer focus hun aandacht kunnen richten op anderen.

SUGGESTIES VOOR NADER ONDERZOEK

Zoals Albert Einstein al zei, “Het is belangrijk ons dingen te blijven afvragen“. Om zelf onderzoek te verrichten naar dit soort verschijnselen hoef je geen post-master opleiding te volgen, of in meerdere hoogaangeschreven wetenschappelijke tijdschriften te publiceren. Nee, dat kun je gewoon nu doen, waarbij de enige voorwaarde is dat je gemotiveerd bent.

Hoe zou je dit verschijnsel verder kunnen verkennen? Misschien door meer te gaan mediteren, of wellicht door je overdag meer open te stellen voor dit verschijnsel door eens bij de kassa bewust aandacht te richten op iemand bij een andere kassa, of vaker even stil te staan en te voelen of er het laatste half uur nog iemand aan je heeft gedacht en hoe dat voelde. Zo kun je jezelf ook trainen om je sneller bewust te worden als je een bepaald gevoel gewaar wordt. Door dan jezelf af te vragen wat de oorzaak zou kunnen zijn voor dat gevoel, kunnen er allerlei zaken zomaar je bewustzijn in poppen.

Heb je zelf nog ideeën voor verder onderzoek, laat het weten.

NOTEN
(1) https://noetiek.wordpress.com/2013/05/11/aanraken-met-je-geest/
(2) https://noetiek.wordpress.com/2013/05/13/even-een-rondje-liefde-verdelen/
(3) http://renokingswordsnpoetry.wordpress.com/tag/blue-bonnets/

Het Noëtische Creativiteitsexperiment

Inmiddels zijn er de nodige abonnees die interesse hebben getoond in deze site waarin geprobeerd wordt de geest wat uit te rekken. Ik zou hen willen adviseren wat van zich te laten horen als ze geïnteresseerd zijn in het meewerken met experimenten. Er zijn verschillende experimenten die mogelijk zijn. In oktober 2010 is er een start gemaakt met het ontwerpen van een verdiepingsspel dat als doel heeft mensen in een groep te kunnen laten putten uit meerdere bewustzijnsbronnen. Degene die willen meespelen met een pilot kunnen een mail sturen.

Creativiteit kan alle kanten opgaan

Op deze huidige pagina wordt een ander experiment uiteengezet. Dit experiment heeft als doel om de creativiteit en onze vermogens om te scheppen meer te activeren en uit te breiden. Bovendien kan het ook veel lol en plezier opleveren, ook niet onbelangrijk. Er zijn twee tonelen waarop dit experiment zich afspeelt: in de gewone wakende wereld en de droomwereld.

Het idee is simpel: je probeert je voor te stellen dat  je een soort van god bent. Misschien ligt het je meer om  je te verbeelden dat je Neo bent uit de Matrix-trilogie: iemand die door middel van concentratie haast alles kan veranderen in een plooibare wereld.

Het is van belang dat je probeert minstens 10 keer per dag je iets voor te stellen dat normaal gesproken onmogelijk is. Het is daarbij de bedoeling dat je steeds andere dingen verzint. Zo zou je je kunnen voorstellen dat er steeds verschillende kleuren water uit de kraan stroomt als je hem opendraait. Je kunt je voorstellen dat je je bed instapt door eerst onder het bed te kruipen en dan door het matras heen in te stappen. Je kunt het zo gek niet bedenken: bloemen die 10x zo groot worden zodra je een scheet laat in de buurt of een bus die verandert in een slijmerige slak als je even streng kijkt. Laat je verbeeldingskracht de vrije loop.

Zodra je dit enkele dagen doet bestaat de kans dat er een soort generalisatie kan optreden richting je droomwereld. En je kunt je voorstellen dat het dan pas echt interessant wordt, immers je manifestatiekracht is in dromen vele malen groter dan in de normale werkelijkheid. Als je genoeg hebt getraind overdag dan wordt het waarschijnlijker dat je ook in je dromen met allerlei fantastische mogelijkheden aankomt. Het grote verschil is nu echter dat je een aardige kans loopt dat de dingen die je verzint ook op een of andere manier echt gaan gebeuren, in je dromen dan wel.

Ik zou graag de ervaringen van actieve noëtische verkenners horen. Wat heeft het voor effecten op het gevoel van geluk in je leven? Wat doet het met de manier waarop je wakker wordt in de ochtend? Welke onverwachte zaken gebeuren?

Het spreekt voor zich dat het niet aangeraden wordt om dit experiment te gaan ondernemen als je momenteel psychisch zwak in elkaar steekt. Als je in een psychotisch kwetsbare fase zit dan kan je geest stoom gaan produceren die de oren kan uitspuiten, en dat is niet wenselijk.

Ik ben recentelijk gestart met een blog waarin Nea, de zus van Neo een belangrijke rol speelt: Scheppingszin. Misschien kan het ook nog inspireren.

Illustratie afkomstig van Abundance Tapestry

Noëtisch Afstemmen op Voorouders

In het artikel ‘De Vermenging van Morfogenetische Velden‘ is er gesproken over de mogelijkheid dat ons DNA niet de grote roerganger is van ons lichaam en ons bewustzijn, maar dat DNA eerder zou kunnen fungeren als een soort van ontvangstantenne. Een antenne die zich afstemt op een veld van informatie dat Rupert Sheldrake Morfogenetische Velden noemt.

Contact leggen met Voorouders - Ook voor Noëtische Reizigers

Als ons DNA inderdaad in staat zou zijn om zich af te stemmen op een veld, bestaat er misschien ook wel de mogelijkheid dat – gezien de overeenkomsten in DNA tussen mensen in dezelfde familie – er ook makkelijker zou kunnen worden afgestemd op velden van familieleden.

Voordat ik hierop verder ga is het handig om een onderscheid aan te brengen tussen vermoedelijk twee verschillende soorten velden. Het eerste veld zou ik het DNA-veld willen noemen en het tweede veld het bewustzijnsveld. Het DNA-veld bevat vooral de lichamelijke informatie en het bewustzijnsveld bevat vooral de niet-fysieke gedachten en herinneringen (deze laatste te benaderen via je bewustzijnsantenne).

De vraag is of er daadwerkelijk een dergelijk onderscheid is tussen deze soorten velden: misschien is het wel één veld waar zowel via het DNA als via de ‘bewustzijnsantenne’ contact gemaakt mee kan worden.

Volgens sommige bronnen zou het mogelijk zijn om ons te leren afstemmen op de velden van onze voorouders. Ik heb geen idee of dat dan alleen via de bewustzijnsantenne gaat of dat het afstemmen toch ook wezenlijk wordt vergemakkelijkt door de overeenstemming in DNA.

Voor de experimenteerders onder jullie: probeer je bewustzijn eens af te stemmen op je voorouders (misschien eerst een paar generaties terug vooraleer je honderden jaren terugduikt) en probeer je te openen voor eventuele informatie die je zou kunnen opvangen. Het zou kunnen helpen om je voor te stellen dat je ‘DNA-antennes’ ook actief hun best doen om de juiste voorouderlijke velden te traceren.

Er zijn hele volksstammen die ervan overtuigd zijn dat je in contact kunt komen met je voorouders, dus je bevindt je – als noëtisch verkenner – in een terrein dat zeker niet geheel nieuw is.

Mocht je interessante ervaringen opdoen: laat het dan weten (via mail of via een berichtje onderaan deze tekst).

Illustratie afkomstig van Shamanism

De Meest Ruime Gedachte Ankeren

Binnen dit noëtische project is het Bewustzijn het belangrijkste gereedschap. Een van de doelstellingen van het project is het leren optimaliseren van de vermogens van het bewustzijn: hoe kunnen we het op zo’n manier aanwenden dat we ruimere gebieden kunnen verkennen en bereiken?

Minder Koorden met de Fysieke Wereld maakt het je Noëtisch Makkelijker

ONTHECHTING
Een van de hoofdfactoren is het meer en meer kunnen onthechten van de fysieke werkelijkheid. Dat kan vanzelfsprekend in allerlei gradaties, waarbij een algemene relativering van de zintuiglijke wereld erg behulpzaam kan zijn.

Als je minder energie steekt in de drama’s van het aardse leven heb je meer energie beschikbaar welke geïnvesteerd kan worden in het verkennen van andere lagen van de werkelijkheid.

GEDACHTENRUIS ONTSTIJGEN
Als je bereid bent het idee in je realiteit toe te laten dat we hier met zijn allen enorme hoeveelheden gedachtenruis produceren in de gedachtenether dan wordt het ook makkelijker om je te openen voor de mogelijkheid dat het een hele klus is om daar met je bewustzijn doorheen te breken.

Deze gedachtenverdichting of -vervuiling zou je je kunnen voorstellen als een donkere wolk die over de aarde heen hangt. Gelukkig is een goedgetrainde geest die samenwerkt met het hartsbewustzijn erg machtig waardoor ze door deze dichtheid kan heen breken.

Buiten de bovengenoemde materiële onthechting is het van belang om je hersenactiviteit te verlagen omdat het lijkt alsof minder hersenactiviteit gelijk staat aan een ruimer bewustzijn.


Een goede manier om dat te bewerkstelligen zijn de aloude meditatieve technieken waarbij je probeert rust te vinden via een diepere en bredere ademhaling waarbij je ook probeert je hoofd niet gevuld te houden met al te veel aards gedachtengoed.

Vervolgens wordt het de kunst om zogenaamde ‘hoog-vibrationele’ gedachten toe te laten. Dit zou je kunnen omschrijven als gedachten die je geest strelen en stimuleren naar ruimere regionen te reiken. Als je daar dan vervolgens ook nog eens de kracht van het hartsbewustzijn aan toevoegt lijkt er een aardig fundament te zijn welke je in staat kan stellen je bewustzijn te verruimen.

Een anker neerlaten ter markering van nieuwe noëtische gebieden

DE RUIMSTE GEDACHTE ANKEREN
Als je je voorstelt dat je op deze manier boven de ruis uitstijgt dan is het erg handig om als het ware een anker te plaatsen op de plek waar je met je bewustzijn bent geweest. Je plaatst in gedachten een anker met daaraan gekoppeld je eigen unieke energetische handtekening.

Je kunt daar zelf een mooi beeld bij verzinnen: een anker ergens in een onontgonnen oerwoud, of misschien ergens in de diepten van een oceaan of misschien toch liever in de ruimte of een ander gebied wat je niet goed kent.

Het is mijn ervaring dat als je eenmaal op deze manieren de buitenste grenzen van je bewustzijn voorziet van ankers (of van die vlaggen met een foto van jezelf erop) dat het dan in een later stadium ook makkelijker wordt om daar weer terug te keren.

Zo voorkom je dat je iedere keer weer opnieuw door die verdichte gedachtenmassa heen moet ploeteren. Je traint jezelf om je af te stemmen op je ankers (of vlaggen) en je zult zien dat je veel makkelijker  daar aankomt waar je was. Het wordt dan vervolgens ook veel makkelijker om vandaar uit weer verder te gaan met je noëtische exploratietochten.

Ik hecht er waarde aan om van dit noëtische project een interactief project te maken, dus wil ik mensen aansporen om hun ervaringen te delen door een reactie te plaatsen, danwel contact te leggen om te zien of er mogelijkheden zijn om groepsgewijs wellicht ankers te scheppen.

De grenzen van het bewustzijnsonderzoek zijn flexibel en worden vooral bepaald door de grenzen van onze eigen creativiteit.

Illustraties afkomstig van Namifiers en  Apartment Therapy

Scheppingsspieren van de Geest Trainen

De bedoeling van deze site is het verder verkennen van de mogelijkheden van het bewustzijn. Eén van de vaardigheden die van pas komen is het vermogen om creatief te zijn, omdat vanuit deze creativiteit er namelijk volop geëxperimenteerd kan worden. In deze bijdrage een interessante oefening voor het trainen van de scheppende vermogens.

Creëer iets unieks en wek het tot leven

Binnen het kader van dit project wordt verondersteld dat we méér zijn dan alleen ons fysieke lichaam. Zoals we gezien hebben lijkt het er bijvoorbeeld sterk op dat we een hogere frequentie van ons bewustzijn kunnen bereiken door juist minder hersenactiviteit (zie Meer Bewustzijn…). De ervaringen van Monroe en Moens maken het ook waarschijnlijker om te veronderstellen dat we het vermogen hebben om buiten ons lichaam om ook actief te zijn met ons bewustzijn.

Het experiment dat ik zou willen doen met alle geïnteresseerde lezers is de volgende: ga ergens rustig zitten en sluit je ogen. Haal op een aangename, volle en brede wijze adem en probeer je vervolgens een bijzondere situatie voor te stellen die niet of niet zo snel waarschijnlijk is in de fysieke wereld. Zorg hierbij voor enkele unieke kenmerken.

Je zou kunnen denken aan een grote ronde bal, zo groot als een voetbalveld die steeds van kleur verandert, of een grote boeddha met een bh om. Misschien wel een vreemd dier dat steeds dubbeltjes uitboert. Je kunt er van alles van maken.

Vervolgens is het de bedoeling dat je iedere dag even een paar minuten dit beeld tevoorschijn haalt in je geest. Daarbij uit je ook de intentie dat je dit beeld ook tot leven wilt brengen in een droom. Zoals je weet is het leven in een droom een stuk actiever en realistischer dan zomaar in je verbeelding.

Ook uit je hierbij de intentie dat zodra je creatie daadwerkelijk in een droom verschijnt, je ook wenst na afloop wakker te worden met een herinnering aan deze droom.

Door deze oefening kun je leren de afstand tussen je verbeelding en dat wat er zich in je dromen afspeelt te verkleinen. Je ontwikkelt daardoor ook meer vertrouwen in de vermogens van je geest. Zodra je deze techniek beter leert beheersen ontstaan er ook weer andere mogelijkheden. Daar komt bij dat het ook nog eens erg leuk kan zijn.

Graag hoor ik reacties van noëtisch nieuwsgierigen die geëxperimenteerd hebben met deze oefening, of via de mail of als reactie op dit artikel.

Illustratie afkomstig Lynxxx

Omschrijving van Objecten uit Niet-Zintuiglijke Sferen

Langzaamaan probeer ik – en het liefst met een groepje enthousiastelingen – mijn bewustzijn voor te bereiden op het verder verkennen van het noëtisch landschap, waarbij ik momenteel vooral gestimuleerd word om meer inzicht te verwerven over allerlei niet-fysieke figuren die in deze werelden zouden kunnen verblijven. Hierbij zou ik een bijdrage willen leveren aan het aanpakken van energie-onttrekking aan fysieke mensen door deze ‘personen’.

Tijdens mijn zoektocht ben ik recentelijk gestuit op een boekje uit de jaren 1950-1960 van Phoebe Payne en Laurence Bendit, genaamd ‘Ontwikkeling van buitenzintuiglijke waarneming’. Het past momenteel goed bij mijn exploraties omdat het op een kritische, maar ook open wijze allerlei bewustzijnsgerelateerde zaken beschrijft. Zij benadrukken ook dat het mogelijkheden van de geest zijn die voor velen mensen beschikbaar zijn.

Op pagina’s 43 en 44 halen ze een probleem aan dat je kunt tegenkomen bij de bestudering van niet-fysieke verschijnselen. Het lijkt me handig om daar ook aandacht aan te schenken. Stel je voor dat iemand beweert Gandhi gezien te hebben ’s nachts. Er zijn dan altijd verschillende mogelijkheden waar je rekening mee zou horen te houden:

1. Is er sprake van pure verbeelding bij de waarnemer?

2. Is er sprake van een werkelijk figuur in de niet-fysieke wereld die er daadwerkelijk zo uitziet zoals de waarnemer beweert, of is er sprake van een verstoring omdat de waarnemer probeert de informatie te verwerken op een manier die past binnen het realiteitskader van die persoon?

3. Is dat wat waargenomen wordt wel steeds hetzelfde? Deze niet-fysieke wereld lijkt vol trucs te zitten en het kan zomaar zo zijn dat een figuur zich op het ene moment als Gandhi voordoet, maar het andere moment als Adolf Hitler, om maar iemand te noemen. Ook in de droomwereld kunnen zaken makkelijk overgaan in andere zaken. De fysieke stabiliteit die we gewoon zijn in de materiële wereld is geen gegeven in de niet-fysieke wereld.

Met andere woorden: bij iedere waarneming in de niet-fysieke wereld kun je je afvragen of het een product is van de verbeelding. Is het wel iets maar wordt het door de waarnemer in een bepaalde mate vertroebeld waargenomen, of is zelfs het object veranderlijk/plastisch?

Laten we hopen dat we onszelf zo kunnen trainen dat we een onderscheid kunnen maken tussen pure verbeelding en het zien van aspecten van een bepaalde niet-fysieke werkelijkheid. Daarnaast hoop ik dan toch ook maar dat er wel een zekere continuïteit bestaat in de eventuele figuren die rondtrekken in dat gebied.

Zie ook: valkuilen bij sociaal noëtisch onderzoek (juni 2010)