Posts Tagged ‘ziel’

De Drie Sferen van de Ziel op Aarde volgens Anthon

Recentelijk sprak ik met een tien jarige jongen die me na verloop van tijd vertelde dat hij al jarenlang ‘dode mensen’ zag. Hij beschreef hoe hij zijn overleden opa in huis had gezien; hoe hij bijvoorbeeld op de bank zat terwijl iemand anders gewoon op hem op de bank ging zitten. Dit vond die opa wel vrij hilarisch volgens deze jongen.

Ik vertelde hem vervolgens over mijn interesse in het verkennen van bewustzijn en de grenzen ervan en besefte me opnieuw dat de wetenschap eigenlijk met haar mond vol tanden staat met betrekking tot het in een groter kader plaatsen van dit soort ervaringen die al zo oud zijn als de mensheid zelf. De insteek van de huidige wetenschapsbeoefenaar is vooral om te pogen de ervaring terug te brengen tot een soort van hersenwaan.

girl-sunlight-tosh-4

Binnen het raamwerk van deze site bestaat wel degelijk de mogelijkheid om kinderen zoals deze jongen informatie te geven waardoor hij beter weet hoe hij met dit soort zaken kan omgaan. Hoe meer hij immers weet over de ‘habitat’ van de ziel na de dood, hoe beter hij kan begrijpen hoe de astrale vork in de steel zit.

Dr. Michael Newton sprak er al over dat wij als mensheid op de drempel zouden staan van een enorme hoeveelheid nieuwe informatie die ons in staat zou stellen een grote sprong te maken in het besef van onze relatie met een realiteit waar we momenteel nog weinig kaas van gegeten hebben.

Om een bijdrage te leveren aan deze bewustzijnsverruiming wil ik in dit artikel een theorie presenteren die spreekt over drie sferen waar een ziel mee kan resoneren als hij op aarde verblijft. Hierbij geldt natuurlijk weer dat als je niet gelooft in een ziel, of het concept reïncarnatie een bizarre hypothese vindt, het wellicht verstandiger is om te staken met het verder lezen van dit artikel. Dit zijn namelijk concepten die een basisvoorwaarde vormen in de theorie waarvan ik hier verder een korte introductie ga geven.

WIE IS ANTHON?

De theorie van de verschillende zielsferen is niet zomaar uitgedokterd door iemand die zich lange tijd heeft beziggehouden met reïncarnatie en vele esoterische werken heeft gelezen. De theorie zou zijn gepresenteerd door iemand die helemaal geen mens is. Het zou een wezen betreffen dat in een bewustzijnslaag leeft waar we ons niet veel bij kunnen voorstellen. Via de communicatie met een Belgische psychotherapeut, William Gijsen, is deze informatie bereikbaar geworden voor al degenen die er voor open staan.

maak-je-hemel-op-aarde-gijsen In het boek ‘Maak je Hemel op Aarde’ wordt deze theorie uiteengezet. In 2013 is een herdruk verschenen, en de heer Gijsen heeft de afgelopen jaren meerdere boeken geschreven waarin hij de informatie verwerkt afkomstig van dit niet-fysieke wezen dat werkt onder de naam ‘Anthon’.

De lezer die geïnteresseerd in deze materie raad ik dan ook aan het oorspronkelijke boek te lezen.

BEWUSTZIJNSONTWIKKELING OP AARDE

Er zijn vele theorieën over hoe het bewustzijn zich op aarde kan ontwikkelen. In de theorie van Anthon wordt er gesteld dat er een groei is waar te nemen vanuit de kleinste eencellige tot een mens die in het begin van sfeer vier zou kunnen zijn. Het bewustzijn van een eencellige kan zich na een aantal levens verder ontwikkelen tot bijvoorbeeld het bewustzijn van een plant, om na vele levens als plant het eens te proberen als een eenvoudige diersoort. Uiteindelijk zou het bewustzijn of de ziel er rijp voor zijn om uiteindelijk ook eens geboren te worden in een mensenlichaam.

DE DRIE SFEREN VAN DE ZIEL

Vanzelfsprekend kan ik slechts een summiere beschrijving geven van een indeling die veel uitgebreider wordt beschreven in in het boek van Gijsen. Anthon maakt een onderscheid in zielen die in verschillende ‘niveaus’ verkeren. Je zou de ontwikkeling van een ziel volgens deze benadering kunnen vergelijken met de verschillende klassen in het schoolsysteem: sommige leerlingen zitten op de kleuterschool, anderen op de middelbare school en weer anderen zijn bezig op de universiteit.

Hij benadrukt hierbij dat iedereen even veel waarde vertegenwoordigd omdat iedereen die op de universiteit zit bijvoorbeeld ook ooit op de kleuterschool heeft gezeten. Iedereen leert de lessen die passen bij het niveau waarin hij verkeert.

Hij onderscheidt drie grote sferen, die elk in zeven trappen kunnen worden verdeeld. In het boek worden alle trappen uitvoerig beschreven. Ik houd in deze bijdrage bij een grove beschrijving van de drie sferen. De verdeling wordt gemaakt op basis van de thematiek of de lessen die een ziel dient te leren. Zielen die zich in de eerste sfeer bevinden zouden zich vooral kenmerken door een neiging om proberen bij een groep te horen. Zij zouden ook vooral willen zorgen voor anderen, en vinden het erg belangrijk dat andere mensen hen waarderen. intimacyHun gevoel van eigenwaarde lijkt vooral gekoppeld aan de mate van waardering door anderen.

Zielen die zich in de loop van vele levens (Anthon spreekt zelfs over een maximaal aantal levens van een ziel op Aarde van 1360!) hebben ontwikkeld tot sfeer twee, verschuiven hun aandacht meer naar zichzelf: zij maken contact met zichzelf en willen eerst zichzelf goed kennen. Zij zijn minder bezig met anderen, en verzamelen vooral ervaringen. Zij willen hun gedachten en gevoelens leren begrijpen.

Als een ziel dan weer een sfeer verder komt ontstaat vooral het verlangen om te leren hoe het is om samen te delen, om samen intimiteit te delen, om samen ‘het goddelijke’ te ervaren op aarde. Je zou dan ontdekken dat je een diepere laag kunt ontdekken als je samen met andere mensen waarbij je vanuit je onafhankelijkheid juist weer afhankelijk durft te zijn.

VOORBIJ DE EERSTE DRIE SFEREN

Na de eerste drie sferen op Aarde te hebben ervaren, zou een ziel zich niet verder ontwikkelen in een mensenlichaam. Hiervoor zou hij dan in niet-fysieke sferen verder dienen te ontwikkelen. In de sferen die volgen lijkt de ziel zich steeds meer bewust te worden van haar eigen goddelijke aard, en de verbinding met het geheel. De gradaties waarin dit besef wordt beleefd en de ziel uiteindelijk eenheid lijkt te worden, worden ook in het boek van Gijsen beschreven.

 

Advertenties

Communiceren met het Bewustzijn van je Foetus?

Binnen het werkraam van deze site zijn er in de loop der tijd allerlei bouwstenen verzameld, die er voor zorgen dat bepaalde concepten kunnen worden onderzocht. Afhankelijk van je eigen perspectief op de wereld kun je het eens zijn met deze bouwstenen of niet. Zo wordt als aannemelijk beschouwd dat bewustzijn niet slechts tijdelijk gekoppeld is aan een lichaam, maar dat er ook sprake is van voortlevend bewustzijn na het fysieke overlijden. Op deze site kun je daar de nodige argumenten voor vinden.

In de werken van o.a. Michael Newton en Robert Monroe (1) wordt ook uitgebreid stilgestaan bij datgene wat er zich allemaal zou kunnen afspelen vóórdat een ziel, of een deel van een ziel besluit zich te koppelen aan een lichaam. Volgens meerdere bronnen, waarbij ik ook Kyle Griffith (2) zou willen noemen, lijkt deze bezieling plaats te vinden in de periode tussen de derde en vijfde maand.

Zou het niet interessant zijn om te onderzoeken of je als ouder al contact kunt leggen met het bewustzijn van je foetus?

ongeboren-kind-vertelt-coudrisIn een boek uit 1986 van het paar Coudris (3, 4), Een ongeboren baby vertelt, wordt beschreven hoe de moeder tijdens haar zwangerschap in staat zou zijn geweest om zich zó af te stemmen op haar foetus, dat ze daadwerkelijk boodschappen kon ontvangen. De baby vertelt dan ook allerlei zaken over hoe het is om met een ruimer bewustzijn in een klein groeiend lichaam te komen. Hij vertelt over zijn ervaringen in een vorig leven, en hij praat ook uitgebreid over wat hij zo allemaal voelt van de emoties van zijn moeder en de andere mensen in zijn omgeving.

De foetus vertelt in de 28e week hoe erg ze het waardeert als zijn moeder veel praat en uitlegt over datgene wat er buiten de baarmoeder gebeurt. Zo schrijft hij: “Steeds als je aan bloemen denkt, krijg ik een beeld. Ik zie toch vaak een beeld, wanneer je je iets speciaals voorstelt. Ik weet niet altijd wat het betekent, behalve als je het verklaart. Vaak doe je dat ook niet.” (p. 38).

Aangrijpend in het boek is het moment dat de baby vertelt dat ze eveneens in haar 28e week voor het eerst huilt, en soms zelfs de steun van zijn vader meer voelt dan die van zijn moeder. Over het proces van ingroeien in het lichaam zou de baby het volgende hebben verteld tegen zijn moeder, die de boodschappen in een meditatieve toestand opschreef: “Alles van vroeger is zo ver weg. Ik duik steeds meer in jullie leven onder. Alles concentreert zich in toenemende mate op mijn baby-zijn. Alleen in mijn dromen ben ik zoals vroeger helemaanegen-maandenl vrij en ik beleef zoveel van buiten…” (p.159).

Een ander boek dat uitgebreid spreekt over het proces van bezieling van een foetus is De Negen Maanden van het echtpaar Daniël en Anne Meurois-Givaudain (5). In tegenstelling tot het vorige boek spreekt de indalende ziel niet met haar moeder, maar met het echtpaar Meurois-Givaudain. Iedere maand zou de ziel die zich als ‘Rebecca’ introduceert een bezoek brengen aan het echtpaar om haar ervaringen te delen in haar worden tot ‘S.’.

Ook dit boek is zeker een aanrader voor degenen die geïnteresseerd zijn in deze materie.

REFLECTIES
Je zou je kunnen afvragen hoe het komt dat er zo weinig verhalen lijken te zijn waarin er daadwerkelijk gesproken wordt met het bewustzijn van het ongeboren kind. Uit de bovenstaande boeken valt daar wel een mogelijke verklaring voor te vinden: je dient niet alleen te geloven in de mogelijkheid om contact te leggen met de ‘ziel’ van je kind, maar je dient er ook een bepaalde meditatieve rust voor te kunnen hebben, waarin je je ontvankelijkheid traint om dit gesprek aan te gaan. Wellicht een interessante uitdaging voor zwangere vrouwen met een meditatieve levenshouding?

Tegelijkertijd kun je je ook afvragen in hoeverre het in algemene zin gewenst is om al in een dergelijk vroeg stadium in contact te komen met je baby. Sommigen zoals Newton en Monroe suggereren toch een ‘werkwijze’ waarbij het eigenlijk vooral de bedoeling is dat het inkomende bewustzijn zich zo weinig mogelijk actief herinnert van wat er allemaal gebeurd is vóór de bezieling. De reden hiervoor dient dan vooral gezocht te worden in de ‘frisheid’ die die er ontstaat als je het leven helemaal met een schone lei te kunnen gaan starten. Herinneringen aan vorige ervaringen zijn dan eerder een belemmering.

Daar staat weer tegenover dat volgens de nodige mensen we in een periode zitten waarin we als mensheid de gelegenheid zouden krijgen om ongekende bewustzijnssprongen te gaan maken. Wellicht hoort daar ook wel bij dat we ons bewuster worden van datgene wat zich op zielsniveau afspeelt in de baarmoeder. Wie weet impliceert bewustzijnsgroei wel dat je wél in staat bent om tijdens de zwangerschap je af te stemmen op je baby. Misschien is de boodschap vooral wel dat je als ouders je baby kunt beleven als zijnde bezield met bewustzijn dat veel ruimer en groter is dan je zou denken, en dat je het daarom ook meer zou kunnen benaderen als een gelijke.

Graag wil ik de lezers aanmoedigen om hun ervaringen met hun ongeboren kind te delen door een berichtje achter te laten onder dit artikel.

NOTEN

(1) Gebruik de zoekfunctie op de site om meer te vinden over het werk van deze iconen.

(2) War in Heaven

(3) Coudris, René en Mira (1986). Een ongeboren baby vertelt. Deventer: Ankh-Hermes.

(4) Dr. H. Verbrugh schrijft een NBD-biblion recensie welke ook te lezen is op de site van bol.com, waarbij hij zijn eigen mening over het gehele boek niet onder stoelen of banken schuift: “Het essentiële probleem met dit boek is de ongeloofwaardigheid van het hele verhaal“. Waarschijnlijk vertolkt hij hiermee de mening van vele mensen voor wie concepten als ziel en reïncarnatie raar, vreemd en gek zijn. Voor de artikelen op deze site geldt dan ook het gezegde, ‘wie de schoen past, trekke hem aan’.

(5) Meurois, A. en D. (1993). De Negen Maanden. Deventer: Ankh-Hermes.

Het Goddelijke Aardingsproject

Laatst las ik een boek van Anita Moorjani, een Indische vrouw die opgegroeid is in Hong Kong, die vertelt over haar leven, met als cruciaal scharnierpunt haar kanker die uiteindelijk leidde naar een coma. In het boek ‘Ik moest doodgaan om mezelf te genezen’ (2012,1) schrijft ze over tumoren die zo groot waren als citroenen verspreid over haar hele lichaam. Ze was broodmager geworden en woog nog geen 40 kilo toen ze in haar coma terechtkwam. In deze toestand had ze bijzondere ervaringen.

Productie van Igor Morski (2)

Productie van Igor Morski (2)

Een pakkende metafoor die ze beschrijft wil ik hier even – in verkorte vorm – delen:

“Stel je eens een enorm, donker warenhuis voor. Je woont daar, met maar één zaklamp om je bij te lichten. Alles wat je weet over wat er in deze uitgestrekte ruimte is opgeslagen, is wat je gezien hebt met de straal van een klein zaklampje. Als je ergens naar op zoek bent, vind je dat misschien, of misschien ook niet, maar dat betekent niet dat het niet bestaat. Het is er wel, maar je hebt er nog niet met je lampje op geschenen.

En zelfs als je dat wel doet, kan het voorwerp dat je ziet moeilijk te onderscheiden zijn…zo is het stoffelijke leven. We zijn ons alleen bewust van waar we onze zintuigen op een bepaald ogenblik op richten, en we kunnen alleen begrijpen wat ons al bekend is.

Stel je nu eens voor dat iemand op een dag op het lichtknopje drukt. Dan zie je voor de eerste keer, in een plotse uitbarsting van schittering en geluid en kleur, het gehele warenhuis, en dat lijkt in niets op wat je je er ooit van hebt voorgesteld….Je kunt niet de hele ruimte overzien, en je weet dat er nog meer is dan wat je kunt opnemen van deze stortvloed die je zintuigen en emoties overspoelt.

Maar je krijgt het sterke gevoel dat je deel uitmaakt van iets levends, oneindigs, en ongelooflijk moois…” (pp. 125-127, 1)

De bijna-dood ervaring die Moorjani had tijdens haar coma was te vergelijken met deze bovenstaande metafoor. Ze beschrijft hoe ze opeens besefte hoe groots het leven is, en hoe groots wijzelf ook zijn. Dit bewustzijn van haar eigen grootsheid en het besef hoe heerlijk het is om vanuit deze toestand te leven, zonder maskers, zonder allerlei beperkende verwachtingspatronen, maar vanuit een haast gelukzalige staat van zijn, heeft er bij haar toe geleid dat haar kanker binnen enkele weken volledig uit haar lichaam was verdwenen.

Slak neemt een slokje (4)

Slak neemt een slokje (4)

HET GODDELIJKE LATEN INDALEN

Ik heb zo’n vermoeden dat zolang de mensheid bestaat, er mensen zijn geweest met dergelijke ervaringen van onbevattelijke éénheid, liefde en grootsheid. Het is vanzelfsprekend heerlijk om in een dergelijke toestand te zijn, maar voor velen van ons is het niet weggelegd om dergelijke ervaringen te beleven, laat staan ze vaker door te maken.

Je zou je kunnen afvragen waarom we niet allemaal dergelijke ervaringen op een regelmatige basis hebben. Zou het misschien mogelijk zijn dat we ook die lichtknop kunnen aanzetten in ons eigen leven? Is het misschien mogelijk dat we een sterkere zaklamp aanschaffen waardoor we een zicht ontwikkelen dat meer helderheid verschaft?

In een nieuwsbrief van Gabriele en Reint (3) kwam ik de volgende woorden tegen, die in de richting gaan van het versterken van het vermogen van deze zaklamp:

… Want hoe meer jij je hart opent, voor jezelf, voor je medemens, voor de Aardse dimensie, des te meer ook je hogere bewustzijnslagen, zoals onder meer je Hogere Zelf, in staat zijn om bij jou te incarneren, in te dalen, om je Volledige Zijn van een Kosmisch en een Aards wezen tot integratie op Aarde te brengen. Om zo uiteindelijk je oermissie als mens te voltooien.”

GODDELIJKE DOWNLOADERS GEZOCHT

Wat me aanspreekt in het bovenstaande is de ‘neerwaartse’ beweging. In plaats van jezelf naar het goddelijke te mediteren, probeer je zoveel mogelijk ‘ziel’ uit te nodigen af te dalen in al het tumult van de fysieke wereld, met alles wat daar allemaal bij komt kijken, met al haar verstoringen, verslavingen, gewoontes, en natuurlijk de verschillende vormen van schoonheid.

Binnen deze noëtische site wordt veel waarde gehecht aan de scheppingspotentie van onze gedachten, vooral in samenwerking met wat ik hartsbewustzijn ben gaan noemen. Ik geloof er dan ook in dat als je mensen bij elkaar zou kunnen krijgen die wat van deze potentie willen richten op manieren om meer ‘goddelijkkheid’ uit te nodigen, zelfs in een stedelijke westerse samenleving als Nederland, dat er dan werkelijk nieuwe terreinen kunnen worden ontgonnen, en het liefst zo concreet en helder mogelijk.

Anastasia zei eens dat het universum als het ware juichend opstaat als er ergens in het universum nieuwe ideeën ontstaan. Ik zou mensen willen uitnodigen contact te zoeken via de mail om te zien of we misschien met elkaar ook in staat zijn het universum te laten juichen.

NOTEN

(1) Moorjani, A. (2012) Ik moest doodgaan om mezelf te genezen. Houten: Mana.
(2) Igor Morski 
(3) Goddelijkheidsactivitatie wordt de trend
(4) Chelsahdelic op Tumblr (uit april 2013)

Foutieve Interpretatie na Informatieoverdracht via Dromen

Soms duurt het lezen van een boek erg lang bij me. Dat komt dan niet zozeer omdat het boek saai of vervelend is, maar eerder omdat het zoveel interessante elementen bevat die ik eigenlijk ergens wil opslaan.

Een mooi voorbeeld hiervan is het boek ‘Bestemming der Zielen’ van Dr. Michael Newton. Via andere projecten heb ik al eens verwezen naar zijn werk (zie bijv. Drie Categorieën van Zelfmoordzielen).

In deze bijdrage wil ik even stilstaan bij de mogelijkheid dat bepaalde dromen zouden kunnen worden ‘gemaakt’ door iemand buiten jezelf.

In Dromen Scheppen bij een Ander spreek ik al over de mogelijkheid dat een overleden dierbare contact probeert te leggen door in de droom van de achtergebleven persoon informatie te verwerken, of door er zelfs persoonlijk aanwezig te zijn.

Michael Newton verwerkt in zijn boek vele cases waarbij hij mensen in een soort van trance brengt waardoor ze in staat zijn om hun bewustzijn af te stemmen op de periode tussen hun levens in.

In casus 48 (op p.250) wordt een geval beschreven waarin twee zielen van dezelfde zielengroep met elkaar in een verhitte discussie zijn verwikkeld. Een zielengroep is binnen dit werkkader een groep van zielen die vele levens op Aarde met elkaar delen in allerlei rollen en omstandigheden. Na de levens werken ze ook samen om o.a. samen te studeren.

De discussie speelde zich af tussen Orick en een zielsgroepgenoot. Tijdens het laatste leven van Orick op Aarde had zijn zielsgroepsgenoot bepaalde informatie gestuurd aan Orick via een droom. Orick was onder de indruk van die droom en ging er in de ochtend meteen flink op mediteren. Helaas kwam hij er niet zo goed uit en hij deed dan ook zijn beklag bij zijn zielsgroepsgenoot.

Aan het einde van deze casusbeschrijving staat een conclusie die zinvol kan zijn als je ooit nog eens aan droominlegging gaat doen, maar zeker ook als je als mensen dromen binnenkrijgt. Ik weet niet of het echt zo vleiend is voor ons als we hier op aarde actief zijn.

“Ik denk dat iedereen besloot dat, zelfs hoewel twee zielen elkaar erg na staan, de imperfecte kanten van het menselijke brein een puinhoop kunnen maken van iedere [informatie] overdracht. Het veiligste wat een ziel in de zielenwereld kan doen is meer dan een keer overbrengen en niet op maar één medium, zoals dromen, te vertrouwen. Bovendien moeten de berichten kort en erg duidelijk zijn.” (p.251)